مکث اجباری! بایگانی موقت انتقادات تا سوت پایان جام جهانی

به گزارش مجله خبری نگار/فرهیختگان: حرف‌های امیررضا واعظ آشتیانی درباره انفعال در سیستم مدیریتی فوتبال و فقدان تصمیمات شجاعانه، نه تنها کاملا درست است، بلکه دقیقا دست روی نقطه ضعف اصلی تشکیلات سئول می‌گذارد. وقتی مدیریت فوتبال نمی‌تواند لیگ را به پایان برساند و راهکاری ندارد، وقتی قبلا انتخاب‌های اشتباه در تیم امید داشته است، وقتی در اجرای قوانین مصوب خود مثل سقف قرارداد‌ها دچار لکنت می‌شود و در نهایت تیم‌های مطیع قانون متضرر می‌شوند، طبیعی است که کل سیستم به یک ساختار منفعل و خالی از شجاعت تشبیه شود.

ماجرای پرونده‌های فرسایشی مثل داستان علیرضا بیرانوند و ورود بی‌رویه بازیکنان بی‌کیفیت خارجی که میلیون‌ها دلار هدررفت مالی داشته، همگی نشان از ساختاری دارد که در مواقع بحرانی به جای حل مساله، بیشتر شبیه یک تالاب راکد فقط نظاره‌گر است. واعظ آشتیانی به درستی این فقدان هوش هیجانی و تصمیمات قاطع را نشانه گرفته است؛ ساختار ما تاوان همین تماشاگر بودن‌ها را پس می‌دهد.

با این وجود، تقویم بی‌رحم فوتبال گاهی ما را مجبور به تغییر استراتژی و یک عقب‌نشینی تاکتیکی می‌کند. در فاصله کوتاه باقیمانده تا آغاز جام جهانی، ادامه دادن این بحث‌ها و کوبیدن بر طبل انتقادات مدیریتی، پیش از آنکه فدراسیون خواب‌زده را بیدار کند، آرامش تیم ملی را نشانه می‌گیرد. فوتبال ملی ما اکنون در نقطه‌ای ایستاده که نیاز به یک سپر محافظ برابر حواشی دارد، حتی اگر این حواشی ناشی از ضعف‌های مستند و غیرقابل انکار خود سیستم باشد.

ساختار مدیریت فعلی هرچند شبیه به یک تالاب عمل کرده، اما امروز و در آستانه پرواز تیم ملی، زمان مناسبی برای خشک کردن این تالاب نیست. تیم ملی در لبه مهم‌ترین رویداد خود قرار دارد و هرگونه تنش و تزلزل در فدراسیون، مستقیما به رختکن تیم پمپاژ می‌شود و تمرکز کاروان اعزامی را در این روز‌های سرنوشت‌ساز بر هم می‌زند.

بنابراین، منطق ایجاب می‌کند که به مدیریت فعلی فرصت دهیم تا بدون فشار مضاعف رسانه‌ای، تیم ملی را از این پیچ تند عبور دهد. این سکوت مقطعی به هیچ وجه به معنای نادیده گرفتن ضعف‌ها، تایید ناکارآمدی‌ها و چشم‌پوشی بر مماشات با قانون‌شکنان نیست، بلکه صرفا یک مکث اجباری برای حفظ تمرکز تیمی است که باید در میدان بزرگتری بجنگد. تمام نقد‌های واعظ آشتیانی و امثال او دقیق و کاملا وارد است، اما ترجیح می‌دهیم این موارد را به عنوان مطالبات انباشته شده فوتبال ایران بایگانی موقت کنیم تا پس از پایان مسابقات، در یک فضای منطقی و دور از التهاب تورنمنت، با قدرت روی میز قرار بگیرند. زمان حسابرسی و پاسخگویی قطعا فرا می‌رسد، اما امروز اولویت مطلق، عبور به سلامت از جام جهانی است.