«لاریجانی» و عقلانیت محبوب‌ساز

در شرایط تعلیق جنگ و مذاکره دو دیدگاه ظاهراً متضاد صحنهٔ اجتماعی را به نزاع پرآسیبی می‌کشانند؛ یک طرف برای اثبات حرفش علیه هرگونه ساز و کار مذاکراتی برای خروج از وضعیت فعلی حتی حاضر است ترامپ را «پیروز راهبردها» معرفی کند، و طرف دیگر که نافش را با مذاکره بریده‌اند، تسلیم را با «پانتومیم» هم که شده تئوریزه می‌کند.

به گزارش مجله خبری نگار، در شرایط تعلیق جنگ و مذاکره دو دیدگاه ظاهراً متضاد صحنهٔ اجتماعی را به نزاع پرآسیبی می‌کشانند؛ یک طرف برای اثبات حرفش علیه هرگونه ساز و کار مذاکراتی برای خروج از وضعیت فعلی حتی حاضر است ترامپ را «پیروز راهبردها» معرفی کند، و طرف دیگر که نافش را با مذاکره بریده‌اند، تسلیم را با «پانتومیم» هم که شده تئوریزه می‌کند. این دو نظرگاه غریبه نیستند و تقریباً در همه جلسات سیاسی-رسانه‌ای نماینده دارند، اما وقتی تصویر ایران را در صحنه نبرد موجودیتی فعلی، مخدوش، ضعیف و آسیب‌پذیر می‌کنند باید پاسخ بگیرند.

میراث لاریجانی شهید همین است که هر مسلک، روش و ایده‌ای که به منافع ملی ضربه میزد را اصلاح کنید. او حتی در عملکرد خودش هم این کار را کرد که توضیحش بماند برای بعد، اما اگر فقط نخواهیم با اسم شهید بازی کنیم و از عقل و کارنامه او برای امروز نکته‌ای برداریم نقد نفی و بازی ندادن به دو دیدگاه رادیکال بالا واجب است. چه اینکه لاریجانی حتی بعد از ماجرا‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۳ هم آغوش جریان‌های سست اراده نشد. چیزی که مغز‌های منجمد خیلی آرزو داشتند. اما ایران و انقلاب ماهیت متفاوتی با دو جریان بن بست ساز مذکور دارند و شخصیت بزرگی مثل لاریجانی به ما در نظر و عمل یاد داد بخاطر انسداد طلب‌ها و تسلیم طلب‌ها عقل انقلابی را رها نکنیم.

با این حساب جواب سوال امروز ما درباره اینکه «چه خواهد شد؟ و ما چه کنیم؟» در طرد این دو دیدگاه و فهم منطق رهبری قابل ردیابی است. به این خاطر هر صدایی که به اسم مطالبه از مسئولان، همه را غیر خودشان خائن به آرمان‌ها معرفی می‌کند و به جای جنگ با ترامپ با رقیب احتمالی آینده در انتخابات مبارزه می‌کند، به دشمن کمک می‌کند. هر کنشی که صف متحد خیابان را به صحنه گروکشی سلایق مختلف انقلابی بدل کند، بدون اینکه بخواهد یا بداند (ان‌شاء‌الله) یار ترامپ است؛ و قاعدتاً هر ایده‌ای که به اسم حفظ ایران پایه‌های قدرت ملی چه توان نظامی، چه نیروی اجتماعی را تضعیف کند بدون شک کنار دشمن ایستاده است.

در این صورت‌بندی که لاریجانی آن را با آزمون و خطا به بهترین شکل به پایان رساند، راز محبوبیت هم هویداست. لاریجانی آنجایی که در جنگ ۱۲ روزه از جبهه عقل نه جهل و تحجر، از ایران دفاع کرد محبوب شد. او در نقطه‌ای از سیاست و زاویه‌ای از تاریخ ایستاد که کنش معقول نظام در کنترل بی‌عقلی دشمن نه تنها انفعال که نهایت تدبیر و عقل معنا شد؛ و از آن طرف دستگاه توجیه تسلیم‌طلبان را با ذکاوت از کار انداخت.

منبع: فرهیختگان-مسعود فروغی

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری