تنگه هرمز؛ سلاح ویژهٔ ایران

موسسه آتلانتیک در گزارشی اعلام کرد که ترامپ گفته که برای جلوگیری از دستیابی ایران به بمب هسته‌ای وارد جنگ شد. متاسفانه، جنگی که او آغاز کرد باعث شد ایران کشف کند که از قبل یک سلاح آخرالزمانی بسیار موثر دارد، سلاحی که معادل اقتصادی نابودی متقابل تضمین شده را وعده می‌داد.

به گزارش مجله خبری نگار، موسسه آتلانتیک در گزارشی اعلام کرد که ترامپ گفته که برای جلوگیری از دستیابی ایران به بمب هسته‌ای وارد جنگ شد. متاسفانه، جنگی که او آغاز کرد باعث شد ایران کشف کند که از قبل یک سلاح آخرالزمانی بسیار موثر دارد، سلاحی که معادل اقتصادی نابودی متقابل تضمین شده را وعده می‌داد.

آتلانتیک افزود که تنگه هرمز همیشه بوده، اما نه واشنگتن و نه تهران تصور نمی‌کردند بستن آن برای ایران چقدر آسان، بازگشایی آن برای آمریکا چقدر دشوار، و اثرات اقتصادی یک تنگه بسته چقدر سریع و گسترده خواهد بود. حالا کنترل این آبراه حیاتی به تهران قدرت بازدارندگی را می‌دهد که همیشه می‌خواست.

این گزارش بیان کرد که حدود ۲۵ درصد از تجارت جهانی نفت دریایی و ۲۰ درصد از گاز طبیعی مایع جهان از تنگه هرمز عبور می‌کند. ایران تنگه هرمز را در ابتدای جنگ بست، و انجام آن چندان سخت نبود. ایران با حمله به چند کشتی تجاری و کار گذاشتن چند مین، چنان فضای ناامنی فراگیری ایجاد کرد که بازار‌های بیمه دریایی جهانی، که ذاتا ریسک گریز هستند، یا پوشش بیمه را متوقف یا نرخ‌های بازدارنده تعیین کردند.

همچنین واقعیت تلخ این است که بازگرداندن ترافیک دریایی به سطح قبل از جنگ (حدود ۱۳۰ کشتی در روز) و حفظ آن، برای اقتصاد جهانی ضروری است و این تقریبا و مطمئنا بدون همکاری ایران قابل انجام نیست. محاصره بنادر ایران وعده تحمیل درد اقتصادی قابل توجه به ایران را می‌دهد، اما این واقعیت را تغییر نمی‌دهد. تهران ممکن است گاز خود را قطع کند، اما تا زمانی که تنگه هرمز بسته است، صادرکنندگان کلیدی خلیج فارس مانند عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر و عراق نمی‌توانند نفت و گاز خود را صادر کنند.

آتلانتیک گزارش داد که چرا ایران اینقدر مشتاق بسته نگه داشتن تنگه هرمز است؟ پاسخ در بازدارندگی استراتژیک نهفته است، توانایی جلوگیری از حملات به خاک خود. زمانی که عملیات خشم حماسی در پایان فوریه آغاز شد، ایران به دنبال شکل مخاطره آمیزتری از بازدارندگی بود: کنترل تنگه هرمز.

این گزارش افزود: کشور‌های خلیج فارس چنین ترتیباتی را غیرقابل قبول می‌دانند. این موضوع نه تنها سود آنها را کاهش می‌دهد، بلکه آنها را ملزم می‌کند به دشمنی که به تازگی به آنها حمله کرده، پول بدهند. تهران ممکن است کنترل خود بر تنگه هرمز را به عنوان بخشی از مذاکرات تنظیم کند. صرف نظر از اینکه ایران اجازه افزایش ترافیک دریایی را در طول مذاکرات بدهد یا نه، واقعیت این است که ایران همچنان «کلید تنگه هرمز را در دست دارد».

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری