شوروی چگونه به سرعتی بی‌سابقه در زیر آب دست یافتند؟

به گزارش مجله خبری نگار/گجت نیوز،در دهه‌های جنگ سرد، شوروی رویکردی متفاوت را برای برتری دریایی در پیش گرفت. پروژه ۶۶۱ با هدف ساخت زیردریایی‌های اتمی کروز-موشکی آغاز شد که به جای پنهان‌کاری، بر سرعت تمرکز داشتند. این طراحی انقلابی برای فرار از نیرو‌های ضد زیردریایی آمریکا پس از شلیک موشک‌ها برنامه‌ریزی شده بود. رکورد سرعت خیره‌کننده زیردریایی K-۲۲۲ پروژه ۶۶۱ شوروی تنها به تولید یک زیردریایی اتمی منحصر‌به‌فرد به نام K-۲۲۲ یا کلاس پاپا (Papa-class) منجر شد که هدف آن دستیابی به سرعتی بی‌نظیر برای گریز از ردیابی دشمن بود. این زیردریایی اتمی که از دهه ۱۹۶۰ در شهر سِوِرودوینسک ساخته شد، مجهز به موشک‌های کروز ستاره‌ای بود و برای نفوذ به سواحل آمریکا، شلیک موشک و سپس فرار با سرعت بالا طراحی شده بود. K-۲۲۲ توانست به سرعت چشمگیر ۴۴٫۷ گره دریایی (حدود ۸۲٫۸ کیلومتر بر ساعت) دست یابد که به مراتب از سرعت ۲۵ تا ۳۵ گره دریایی اغلب زیردریایی‌ها بالاتر بود و آن را به سریع‌ترین زیردریایی تاریخ تبدیل کرد. چالش‌های طراحی با تیتانیوم و معضلات عملیاتی بدنه K-۲۲۲ با طول ۱۰۶ متر، از جنس تیتانیوم ساخته شده بود که در آن زمان نوآورانه به‌شمار می‌رفت. تیتانیوم سبک‌تر از فولاد بوده و مقاومت خوبی در برابر تنش‌های عمیق آب دارد. اما این انتخاب با چالش‌های بزرگی همراه بود؛ از جمله هزینه بسیار بالای ساخت و دشواری جوشکاری آن که نیازمند انبار‌های هوا بندی شده و تجهیزات خاص بود. فراتر از مشکلات تولید، سرعت بالای K-۲۲۲ باعث ایجاد سروصدای زیاد ناشی از کاویتاسیون پروانه و تنش‌های سازه‌ای می‌شد. این زیردریایی در سرعت‌های بالا صدای «مانند یک دیسکو» تولید می‌کرد که در اتاق کنترل آن تا ۱۰۰ دسی‌بل می‌رسید و این ویژگی آن را به‌راحتی قابل کشف و ردیابی می‌کرد. بیشتر بخوانید لاکهید مارتین از زیردریایی خودران رونمایی کرد که می‌تواند پهپاد‌های هوایی و اژدر شلیک کند زیردریایی‌های دیزلی چگونه کار می‌کنند و چرا هنوز بازنشسته نشده‌اند؟ زیردریایی هسته‌ای کره شمالی، قدرت دریایی آمریکا را به چالش می‌کشد! سریع‌ترین جت‌های جنگنده روسیه و شوروی: از Tu-۱۶۰ تا Su-۲۷ درس‌های آموخته از سریع‌ترین زیردریایی اتمی مشکلات فنی، از جمله نقص در یکی از راکتور‌های اتمی در سال ۱۹۸۰، و چالش‌های ذاتی طراحی، نهایتا منجر به کنار گذاشتن K-۲۲۲ توسط شوروی در سال ۱۹۸۸ و اوراق شدن آن در سال ۲۰۱۰ شد. این پروژه درس مهمی به مهندسان شوروی آموخت: در زیردریایی‌ها، پنهان‌کاری و سکوت به همان اندازه سرعت اهمیت دارد. با این حال، باید به مهندسان شوروی به خاطر دستیابی به چنین سرعت بی‌نظیری در یک زیردریایی اتمی کروز-موشکی بزرگ اعتبار داد. سرعت ۲۵ تا ۳۵ گره دریایی اکنون برای زیردریایی‌ها کافی تلقی می‌شود، و بعید است رکورد K-۲۲۲ در آینده نزدیک شکسته شود.