دانشمندان مقادیر زیادی میکروپلاستیک در ماهی‌های مناطق دورافتاده اقیانوس آرام پیدا کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار،یک مطالعه اخیر به رهبری جاشا دهم، محقق دانشگاه اقیانوس آرام جنوبی، نشان داد که تقریباً یک سوم ماهی‌هایی که در نزدیکی کشور‌ها و سرزمین‌های جزیره‌ای اقیانوس آرام زندگی می‌کنند، حاوی میکروپلاستیک هستند. همانطور که توسط Science Daily گزارش شد، دانشمندان بالاترین میزان آلودگی را در نزدیکی فیجی ثبت کردند.

برای رفع شکاف تحقیقاتی در این زمینه، دانشمندان داده‌های مربوط به ۸۷۸ ماهی ساحلی از ۱۳۸ گونه صید شده در جوامع ماهیگیری در فیجی، تونگا، تووالو و وانواتو را تجزیه و تحلیل کردند. به طور متوسط، حدود یک سوم ماهی‌ها حداقل حاوی یک ذره میکروپلاستیک بودند، اما نتایج در جزایر مختلف به طور قابل توجهی متفاوت بود.

فیجی بالاترین میزان آلودگی را نشان داد: نزدیک به ۷۵٪ از ماهی‌ها حاوی میکروپلاستیک بودند که به طور قابل توجهی از میانگین جهانی ۴۹٪ فراتر رفت. با وجود این، مقدار واقعی پلاستیک در هر ماهی بسیار کم بود. در مقابل، تنها ۵٪ از ماهی‌های صید شده در وانواتو آثاری از آلودگی میکروپلاستیک را نشان دادند.

تیم تحقیقاتی همچنین بررسی کردند که چرا برخی از ماهی‌ها بیشتر در معرض بلع میکروپلاستیک‌ها هستند. دانشمندان با استفاده از یک پایگاه داده جهانی ماهی، چگونگی تأثیر عوامل محیطی (رژیم غذایی، رفتار تغذیه‌ای و زیستگاه) بر میزان آلودگی را تجزیه و تحلیل کردند.

ماهی‌هایی که با صخره‌های مرجانی مرتبط هستند یا در کف دریا زندگی می‌کنند، بیشتر از ماهی‌هایی که در تالاب‌ها یا اقیانوس‌های آزاد زندگی می‌کنند، احتمال تجمع میکروپلاستیک‌ها را دارند. همچنین سطوح بالاتری از آلودگی در گونه‌هایی که از بی‌مهرگان تغذیه می‌کنند یا آنهایی که از استراتژی‌های کمین برای گرفتن طعمه استفاده می‌کنند، مشاهده شد.

یافته‌های این مطالعه، ماهیت گسترده آلودگی میکروپلاستیک‌ها را برجسته می‌کند که حتی به دورافتاده‌ترین اکوسیستم‌های دریایی نیز می‌رسد. دانشمندان معتقدند که سطح بالاتر آلودگی در فیجی ممکن است با تراکم بالای جمعیت، توسعه فعال ساحلی و سیستم‌های ناکافی مدیریت پسماند مرتبط باشد.

دهم تأکید کرد: «الگوی ثابت سطوح بالای آلودگی بر گونه‌های صخره‌های مرجانی در مکان‌های مختلف، تأیید می‌کند که ویژگی‌های محیطی، عوامل کلیدی تعیین‌کننده‌ی تأثیر هستند و تفاوت‌های ملی، ناتوانی سیستم‌های مدیریت پسماند موجود (یا فقدان آن) را در محافظت از حتی اکوسیستم‌های جزایر دورافتاده برجسته می‌کند.»

در ۳۱ ژانویه، مجله Medical Xpress در مورد ناکارآمدی بازیافت پلاستیک گزارش داد. کارشناسان، کاهش میزان پلاستیک «غیرضروری» را به عنوان مؤثرترین اقدام برای جلوگیری از آلودگی شناسایی کردند. مگان دینی، نویسنده اصلی این مطالعه، از دانشکده بهداشت و پزشکی گرمسیری لندن، خاطرنشان کرد که کشور‌ها می‌توانند در سطح ملی برای رسیدگی به این مشکل جهانی اقدام کنند.

منبع: iz