مشخص شده است که چرا برخی افراد در اشیاء تصادفی چهره می‌بینند

افراد مبتلا به سندرم برف بصری، چهره‌ها را در اشیاء تصادفی می‌بینند

به گزارش مجله خبری نگار،چرا برخی افراد متوجه «چهره‌ها» در ابرها، درختان و نمای ساختمان‌ها می‌شوند، در حالی که برخی دیگر نه؟ یک تیم بین‌المللی از دانشمندان کشف کرده‌اند که افراد مبتلا به سندرم برف بصری - یک اختلال عصبی نادر که باعث «دانه دانه شدن» مداوم در مقابل چشمانشان می‌شود - چنین توهماتی را به طور قابل توجهی بیشتر و شدیدتر تجربه می‌کنند. The Conversation در مورد این کشف گزارش می‌دهد.

سندرم برف بصری به صورت نقاط سوسو زننده ثابت، یادآور استاتیک روی صفحه تلویزیون، بروز می‌کند. این نقاط حتی در تاریکی نیز باقی می‌مانند. بیماران همچنین اغلب از فتوفوبیا، "پس‌تصویر" و میگرن شکایت دارند.

اعتقاد بر این است که علت آن تحریک‌پذیری بیش از حد قشر بینایی، ناحیه‌ای از مغز که مسئول پردازش اطلاعات بصری است، است. نورون‌های این ناحیه بیش از حد فعال هستند و به معنای واقعی کلمه، ادراک را با سر و صدا "بیش از حد" می‌کنند.

برای درک چگونگی تأثیر این موضوع بر ادراک، محققان از بیش از ۲۵۰ داوطلب دعوت کردند تا در یک آزمون آنلاین شرکت کنند. به شرکت‌کنندگان ۳۲۰ تصویر - از پوست درخت گرفته تا لیوان قهوه - نشان داده شد و از آنها خواسته شد تا در مقیاسی از ۰ تا ۱۰۰، میزان وضوح دیدن چهره در هر تصویر را ارزیابی کنند. از این تعداد، ۱۳۲ نفر گزارش دادند که دچار برفک بصری شده‌اند و ۱۰۴ نفر گروه کنترل را تشکیل دادند. دانشمندان همچنین مشخص کردند که کدام شرکت‌کنندگان از میگرن رنج می‌برند.

نتایج واضح بود: افرادی که دچار برفک بینایی بودند، به طور قابل توجهی بیشتر احتمال داشت که چهره‌ها را در تمام تصاویر «تشخیص» دهند؛ و شرکت‌کنندگانی که این سندرم را همراه با میگرن داشتند، بالاترین امتیاز را کسب کردند.

دیدن چهره‌ها در الگو‌های تصادفی طبیعی است و به عنوان پاریدولیا شناخته می‌شود. از دیدگاه تکاملی، مغز انسان طوری "برنامه‌ریزی" شده است که به سرعت چهره‌ها را تشخیص دهد - یک نشانه اجتماعی حیاتی.

در افرادی که دچار برفک بینایی هستند، به نظر می‌رسد این توانایی به شدت افزایش می‌یابد: مغز «نقاط را به هم متصل می‌کند» جایی که هیچ نقطه‌ای وجود ندارد. این موضوع تأیید می‌کند که این سندرم صرفاً یک اختلال بینایی نیست، بلکه تغییری در عملکرد کل سیستم ادراکی است.

نویسندگان معتقدند که آزمایش‌های تشخیص الگو برای چهره‌ها می‌تواند روشی مناسب برای تشخیص سندرم برف بصری باشد. این آزمایش‌ها سریع، ساده و حتی برای کودکان یا بیمارانی که در توصیف احساسات خود مشکل دارند، مناسب هستند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری