انجام فقط ۱۰ دقیقه از یک نوع ورزش در هفته می‌تواند خطر مرگ ناشی از آنفولانزا را کاهش دهد.

به گزارش مجله خبری نگار،محققان پس از مطالعه عادات ورزشی ۵۷۷،۹۰۹ بزرگسال در ایالات متحده، دریافتند که تنها ۱۰ دقیقه ورزش هوازی منظم (یا "کاردیو") در هفته می‌تواند خطر مرگ ناشی از آنفولانزا یا ذات‌الریه را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. * این مطالعه در مجله پزشکی ورزشی بریتانیا منتشر شده است.

برای فعالیت بدنی متوسط ​​تا شدید (MVPA)، سطح توصیه شده حداقل ۱۵۰ دقیقه در هفته فعالیت با شدت متوسط ​​ (مانند پیاده‌روی سریع) یا ۷۵ دقیقه در هفته فعالیت با شدت زیاد (مانند دوچرخه‌سواری) است.

واقعیت این است که بسیاری از ما به این مقدار هم نزدیک نمی‌شویم. اما مطالعه‌ای که اخیراً توسط تیمی از مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها در جورجیا و مرکز پزشکی ارتش بروک در تگزاس انجام شده، خبر‌های خوبی برای کسانی از ما دارد که سعی می‌کنند فعالیت‌های کوچک و فشرده را در طول هفته خود بگنجانند.

محققان توضیح می‌دهند: «این خطر در بین شرکت‌کنندگانی که در طول اوقات فراغت خود ۱۰ تا ۱۵۰ دقیقه MVPA در هفته انجام می‌دادند، در مقایسه با کسانی که هیچ کاری انجام نمی‌دادند، به طور قابل توجهی کمتر بود.» «اگرچه این سطح اغلب به دلیل کمتر بودن از مدت زمان توصیه شده، «ناکافی» تلقی می‌شود، اما ممکن است در مقایسه با عدم فعالیت بدنی، مزایای سلامتی داشته باشد.»

طبق داده‌های ۲۰ سال گذشته، خطر نسبی مرگ ناشی از آنفولانزا یا ذات‌الریه در این گروه که ۱۰ تا ۱۵۰ دقیقه در هفته ورزش می‌کردند، در مقایسه با افرادی که اصلاً ورزش نمی‌کردند، به طور متوسط ​​۲۱ درصد کاهش یافت. به عبارت دیگر، فعالیت کم بهتر از هیچ است.

ثبت ۱۵۰ تا ۳۰۰ و ۳۰۱ تا ۶۰۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط ​​ (MVPA) در هفته، به ترتیب با ۴۱٪ و ۵۰٪ کاهش خطر، در مقایسه با عدم فعالیت، همراه بود. با این حال، هیچ مزیت اضافی پس از ۶۰۰ دقیقه در هفته مشاهده نشد، که نشان دهنده اثر ثابت (flateau effect) است.

این تیم همچنین فعالیت‌های تقویت عضلات (MVPA) را بررسی کرد: میزان توصیه‌شده هفتگی حداقل دو جلسه در هفته است. کسانی که به هر دو هدف MVPA دست یافتند، در مقایسه با کسانی که به هیچ‌کدام از این اهداف دست نیافتند، به‌طور متوسط ​​۴۸ درصد کمتر در معرض خطر مرگ ناشی از آنفولانزا یا ذات‌الریه قرار داشتند.

با MSA ایزوله، یک الگوی J شکل مشاهده شد، با کاهش اولیه خطر مرگ ناشی از آنفولانزا و ذات‌الریه و به دنبال آن افزایش با افزایش جلسات. اگرچه این موضوع در مطالعه به طور دقیق بررسی نشد، یک توضیح این است که MSA مکرر و شدید ممکن است اثرات مضری بر فشار خون و جریان خون داشته باشد.

محققان نوشتند: «صرف نظر از رعایت توصیه‌های هوازی، بزرگسالانی که در هفته ۲ دوره MSA انجام می‌دادند، نسبت به افرادی که کمتر از ۲ دوره انجام می‌دادند، مرگ و میر کمتری داشتند، در حالی که مرگ و میر در بین کسانی که ۷ دوره یا بیشتر انجام می‌دادند، بیشتر بود.»

با وجود حجم نمونه بزرگ، این مطالعه محدودیت‌هایی دارد - به ویژه به این دلیل که به جای مشاهدات مستقیم، بر نظرسنجی‌های تکمیل‌شده توسط شرکت‌کنندگان متکی است. این مطالعه همچنین رابطه علت و معلولی مستقیمی را نشان نمی‌دهد، بلکه به ارتباط بین ورزش و خطر مرگ ناشی از آنفولانزا یا ذات‌الریه اشاره می‌کند که می‌تواند با سایر مطالعات مقایسه شود.

نتایج نشان می‌دهد که افراد بسته به عوامل مختلفی از جمله سن، جنسیت، شاخص توده بدنی (BMI) و سایر شرایط سلامتی، چقدر به دستورالعمل‌های توصیه‌شده برای ورزش هفتگی پایبند هستند.

نیمی از شرکت‌کنندگان در مطالعه، ۵۰.۵٪، نتوانستند به اهداف هفتگی خود برای MVPA یا MSA دست یابند. نکات کلیدی این مطالعه خاص این است که ما باید برای فعال کردن افراد بیشتر تلاش کنیم و حتی چند دقیقه ورزش در هفته می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.

محققان می‌نویسند: «با توجه به مکانیسم‌های بیولوژیکی قابل قبول و سازگاری با مطالعات قبلی، این ارتباط محافظتی ممکن است تلاش‌های بالینی و بهداشت عمومی بیشتری را برای کاهش شیوع عدم فعالیت هوازی و MSA ناکافی تضمین کند.»