کوچ‌نشینان علمی: راز موفقیت‌های علمی برندگان جایزه نوبل فاش شد

IER: محققانی که مرتباً در حال جابجایی هستند، دو سال زودتر از همکارانشان جوایز نوبل را دریافت می‌کنند

به گزارش مجله خبری نگار، گروهی از اقتصاددانان از ایالات متحده و امارات متحده عربی مطالعه‌ای گسترده در مورد مسیر شغلی برندگان جایزه نوبل انجام دادند و الگوی جالبی را کشف کردند. مشخص شد دانشمندانی که بیشتر شغل خود را تغییر می‌دهند یا وقت خود را بین مراکز تحقیقاتی مختلف تقسیم می‌کنند، تحقیقات نوآورانه خود را چندین سال زودتر از همکارانشان که در همان مکان کار می‌کنند، آغاز می‌کنند. این مطالعه در مجله علمی International Economic Review (IER) منتشر شده است.

این مطالعه شرح حال دریافت‌کنندگان جایزه نوبل در رشته‌های شیمی، پزشکی و فیزیک را در طول بیش از یک قرن پوشش داد. نتایج نشان داد که نقل مکان به یک مکان جدید هر دو سال، زمان شروع یک پروژه تحقیقاتی برنده نوبل را به طور متوسط دو سال کاهش می‌دهد. حتی نقل مکان‌های کمتر - هر پنج سال - منجر به افزایش هشت ماهه می‌شود.

این تأثیر به ویژه برای دانشمندانی که همزمان در چندین موقعیت شغلی کار می‌کنند، چشمگیر است. برای مثال، فیزیکدانانی که تدریس دانشگاهی را با تحقیق در سرن ترکیب می‌کنند، پروژه‌های کلیدی خود را ۲.۶ سال زودتر آغاز می‌کنند.

پروفسور بروس واینبرگ از دانشگاه اوهایو، یکی از نویسندگان این مطالعه، این پدیده را از طریق مکانیسم «تقابل فکری» توضیح می‌دهد. وقتی یک متخصص خود را در جوامع علمی مختلف غرق می‌کند، با رویکرد‌های جایگزین و راه‌حل‌های غیرواضح رو‌به‌رو می‌شود. این امر به او اجازه می‌دهد تا ایده‌های زمینه‌های مختلف را با هم ترکیب کند که اغلب منجر به اکتشافات انقلابی می‌شود.

جالب اینجاست که خوشه‌های علمی سنتی مانند کمبریج یا سیلیکون ولی به مرور زمان اثربخشی خود را از دست می‌دهند. به گفته محققان، پس از سال‌ها کار در یک حلقه از همکاران، تفکر قابل پیش‌بینی می‌شود و اکتشافات نوآورانه دشوارتر می‌شود.

اگرچه این مطالعه بر علوم طبیعی متمرکز بود، نویسندگان معتقدند که این اصل در مورد سایر زمینه‌های خلاقانه، از هنر گرفته تا استارت‌آپ‌های فناوری نیز صدق می‌کند. یک محیط جدید، حتی بدون تعامل فعال با متخصصان محلی، می‌تواند به خودی خود ادراکات را از نو تنظیم کند و تفکر خارج از چارچوب را تحریک کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری