به گزارش مجله خبری نگار،آنها بدون هیچ دلیل و علت شناخته شدهای، بی آنکه اثری از خود برجای بگذارند ناپدید شده اند.
شاهدان عینی گزارش داده اند کسانی در برابر دیدگانشان همانند آبی که بخار میشود محو گردیده اند.
ادعا شده است که آثار باقی مانده دلالت بر غیب شدن غیر قابل توضیح اشخاص و اجسام داشته اند.
تاکنون فرضیات فراوانی در بارهی وقایع شگفت انگیز موسوم به ناپدیدشدنهای بی توضیح ارایه شده است.
گروهی از پژوهشگران نظیر «جرومی کلارک» در این زمینه دیدگاهی شکّاکانه دارند.
به عقیده او بسیاری از این رویدادها داستانی مشابه هم دارند.
درباره خیلی از آنها مدارک کافی ارایه نشده است.
به اعتقاد کلارک، اغلب این پروندهها را میتوان در گروه قصههای تخیلی جای داد.
او همچنین معتقد است مناطقی نظیر «مثلث برمودا» که به ناپدیدشدنهای غیر عادی افراد و اجسام در محدوده خود شهرت یافته اند، در واقع ویژگیهای خارق العادهای ندارند.
میزان وقوع حوادث در آنها، تفاوت معناداری با دیگر مناطق برخوردار از شرایط جغرافیایی مشابه ندارد.
در مقابل، کسانی نظیر «جان کیل» نظریه دیگری ارایه داده اند.
براساس آن بسیاری از موارد ناپدیدشدنهای فراطبیعی احتمالا ناشی از وقوع نوعی گسیختگی یا پارگی در ماتریکس واقعیت هستند.
تحت این رویداد، عبور اشخاص و اجرام از چارچوب ابعادی دنیای ما به چار چوبهای ابعادی دیگر، امکان پذیر است.
آنها از فضا زمانی که دنیای ما را تشکیل داده بیرون میروند و ما میپنداریم ناپدید شده اند.
در اینباره «ناندوز فدور» نویسنده مجارستانی نیز دیدگاه مشابهی دارد.
او ناپدید شدن آدمها را به سقوط در بعد چهارم مرتبط میداند.
نیکلاس آر. نلسون کتابی با نام «پارادوکس» به نگارش در آورده است.
در آن کتاب این نظریه را مطرح میکند که در نقاط گوناگون جهان، جاهایی هست که با «ورتکسها» یا «پیچانهای مغناطیسی» مربوطند.
با این حال، اساسا در این مورد که آیا چیزی با عنوان «نا پدیدشدنهای فرا طبیعی» وجود دارد یا نه، بحث و تردید وجود دارد.
لازم به ذکر است که قلابی بودن بسیاری از این قبیل رویدادها به اثبات رسیده است.
در کنار اینها وقایع دیگری هم هستند که هنوز میتوان به یافتن توضیحات علمی قابل قبولی برای آنها امیدوار بود؛ و گروه سوم، حوادث معدودی هستند که در برابر مدارک و مستندات موجود در باره آنها، چارهای جز حیرت و سکوت نیست.
تعدد موارد ناپدید شدن آدمها در جاهایی مانند مثلث برمودا، یکی از جمع آوری کنندگان اطلاعات درباره وقایع عجیب به نام ایوان. تی. ساندرسن را بر انگیخت تا برای این رویدادها دلیلی منطقی بیابد.
او بر روی نقشه جغرافیایی، محل مثلث برمودا و دریای شیطان را علامت گذاری کرد.
هر دو نقطه حدودا بر روی یک طول جغرافیایی قرار گرفته اند.
مشاهدات دیگر از سایر مناطق دریایی، ساندرسن را به سوی این نتیجه گیری هدایت کرد که در جهان، ۱۲ منطقهی مشابه وجود دارند که بر روی همین طول جغرافیایی قرار گرفته اند.
او خاطر نشان ساخت که مثلث برمودا از همه این مناطق بد نامتر است.
زیرا یکی از پر ترددترین مناطق دریایی جهان به شمار میرود.
همچنین این نواحی محل برخورد جریانهای آب گرم با جریانهای آب سرد هستند.
حاصل این برخوردها پیدایش نقاط گرهای است که در آنها جریانهای سطحی و زیر سطحی در جهات مخالف یکدیگر باز میگردند.
این رویداد باعث به وجود آمدن یک گرداب مغناطیسی میشود که کشتیها را فرو میبلعد.
ساندرسن در نتیجه گیریهای خود فراتر رفت.
او این نظر را مطرح کرد که لزوما چنین مناطقی بر روی خشکیها هم یافت میشوند.
اگر چنین باشد اجرامی که نزدیک به این ورتکسها عبور میکنند، جذب آنها میشوند.
سپس بعدا دوباره به بیرون پرتاب شوند یا حتی دیگر هرگز به گسترهی عادی فضا ـ زمان ما برنمیگردند.
نظریهی ساندرسن عمدتا کم اهمیت تلقی شده است.
بخشی از آن به این دلیل است که توضیحی برای کشتیهایی که تنها و خالی از خدمه برجای مانده اند، ارائه نمیدهند.
ولی نظریهی ساندرسن هم ارزش بررسی کردن را دارد.
منبع:اینفو