کد مطلب: ۲۰۵۱۰۲

نگارمگ علمی و تکنولوژی گیاهان و حیوانات

۱۹ مهر ۱۴۰۰ - ۱۲:۵۵

حقایقی جالب از ماهی سرخو

ماهی‌های سرخو در ایران، تا کنون، ۳۳ گونه مختلف، در خلیج فارس و دریای عمان قرار گرفته اند. این گونه‌ها در هشت سرده (جنس) طبقه بندی می‌شوند. ماهی سرخو، از ماهی‌های پرطرفدار و خوشمزه‌ای است که باعث محبوبیت آن‌ها برای صید شده است.

آشنایی با ماهی سرخو

مجله خبری-سبک زندگی نگار: ماهی سرخو معروف به Snappers قرمز یکی از شکارچیان برتر در خلیج مکزیک محسوب می‌شود. آن‌ها همچنین در سواحل شرقی قاره آمریکا زندگی می‌کنند. زیستگاه آن متعلق به آب‌های کم عمق ساحلی با بستر گلی یا شنی بوده و در مناطق جنگل‌های حرّا، همچنین تا عمق ۸۰ متری هم دیده می‌شود. تغذیه آن‌ها از بی مهرگان کفزی و ماهی‌ها صورت می‌گیرد.

ماهی سرخو با نام علمی Lutjanus johnii و نام انگلیسی John's snapper و Red Snapper شناخته می‌شود.

بیش از ۱۰۰ گونه ماهی سرخو متعلق به خانواده Lutjanidae وجود دارد. ماهی سرخو شمالی (Lutjanus campechanus) بیشتر در محدوده طبیعی خود در غرب اقیانوس اطلس، دریای کارائیب و خلیج مکزیک یافت می‌شود.

اسنپر‌های قرمز (سرخوهای) شمالی به عنوان ماهی شکار بسیار محبوب هستند و به خاطر طعم خوب آن‌ها مشهور هستند. بارزترین ویژگی این ماهی‌های دریایی، رنگ قرمز معمولی آن‌ها است. اسنپر‌های قرمز که در آب‌های عمیق زندگی می‌کنند معمولاً دارای رنگ قرمز شدیدتری نسبت به کسانی هستند که در آب‌های کم عمق زندگی می‌کنند.

در زیستگاه خود، اسنپر‌های قرمز سزخو‌ها یکی از شکارچیان برتر هستند. این گونه ماهی در ته دامنه سنگ‌ها و صخره‌ها زندگی می‌کنند.

انسان‌ها غالباً ماهی‌های سرخو را برای غذا شکار می‌کنند، اما توسط ماهی‌های گوشتخوار بزرگتر نیز شکار می‌شوند.

به دلیل صید بی رویه، جمعیت سرخو‌ها به شدت کاهش یافت. اگرچه در معرض خطر قرار نگرفته است، اما قوانین سختگیرانه‌ای در مورد تعداد کل و حداقل اندازه ماهیگیری ماهی سرخو اجرا شده است. سالانه مقادیر زیادی اسنپر توسط ماهیگیران و ماهیگیران تجاری صید می‌شود.

حقایقی جالب درباره‌ی ماهی سرخو:

ماهی سرخو چه نوع جانوری است؟

اسنپر‌های قرمز ماهی‌های دریایی با رنگ قرمز صورتی هستند.

ماهی سرخو متعلق به کدام دسته از حیوانات است؟

گونه اسنپر قرمز (Lutjanus campechanus) متعلق به گروه Actinopterygii است و از ماهی‌های پولک قرمز به شمار می‌رود.

چند اسنپر قرمز در جهان وجود دارد؟

یک مطالعه نشان می‌دهد که ۱۱۰ میلیون گونه ماهی سرخو تنها در آب‌های خلیج مکزیک زندگی می‌کنند.

اسنپر قرمز در کجا زندگی می‌کند؟

اسنپر‌های قرمز ماهی‌های آب شور هستند که در اقیانوس‌ها و دریا‌ها زندگی می‌کنند.

آن‌ها عموماً در اعماق مختلف از ۳۰-۶۲۰ فوت (۹.۱-۱۸۸.۹ متر) در خلیج مکزیک و سواحل جنوب شرقی آتلانتیک آمریکای شمالی همچنین در مناطق جنگل‌های حرّا، همچنین تا عمق ۸۰ متری هم دیده شده اند.

اسنپر‌های قرمز ماهی‌های سرزمینی هستند و در محدوده خود باقی می‌مانند. بزرگسالان زیاد حرکت نمی‌کنند. در میان ماهی‌های محبوب خارج از ساحل، اسنپر‌های قرمز یک صید ارزشمند هستند.

اکثر ماهیگیران تفریحی در کنار سواحل خلیج فارس و تگزاس ماهی‌های سرخو شکار می‌کنند. این گونه ماهی نیز از میان صخره‌ها و سکو‌ها صید می‌شود.

در اسپانیایی آمریکای لاتین، اسنپپر‌ها chillo، huachinango و pargo نامیده می‌شوند.

حقایقی جالب از ماهی سرخو

خصوصیات ظاهری ماهی سرخو

زیستگاه یک سرخو چیست؟

این گونه از ماهیان باله قرمز در اعماق مختلف آب یافت می‌شوند. آن‌ها معمولاً در اعماق ۳۰-۱۰۰ فوت (۹.۱-۳۰.۴ متر) صید می‌شوند، در ماه‌های سرد سال صید آن‌ها بیشتر از ماه‌های گرم سال می‌باشد.

اسنپر‌های کوچک و متوسط قرمز، زندگی در صخره ها، کشتی‌های غرق شده و سکو‌های نفتی دریایی را ترجیح می‌دهند، زیرا به بیش از ۵ پوند (۴.۵ کیلوگرم) می‌رسند. این ماهی‌ها به سمت آب‌های عمیق حرکت می‌کنند و با موانع کمتری به ته دریای آزاد می‌روند.

با رشد سرخوها، زیستگاه آن‌ها با تغییر عادات غذایی تغییر می‌کند. سرخو‌های تازه تخم ریزی شده در زیستگاه‌های باز دریایی زندگی می‌کنند و به تدریج به موازات بستر صدف به مکان‌های کم ارتفاع حرکت می‌کنند.

ماهی‌های سرخو با چه کسانی زندگی می‌کنند؟

گونه‌های اسنپر قرمز شمالی مانند سایر گونه‌های اسنپر اجتماعی هستند. آن‌ها به صورت دسته جمعی یا گروه‌های بزرگ در صخره ها، خرابه‌های دریایی و سکو‌های نفتی زندگی می‌کنند. جمعیت ماهیان بالغ در آب‌های عمیق‌تر زندگی می‌کند و خردسالان در قسمت‌های بالای و کم عمق آب یافت می‌شوند.

یک ماهی سرخو چقدر عمر می‌کند؟

عمر متوسط سرخو‌ها بیش از ۵۰ سال است. قدیمی‌ترین ماهی سرخو گزارش شده تا به امروز بیش از ۱۰۰ سال عمر کرده و در خلیج مکزیک پیدا شده است.

چگونه تولید مثل می‌کنند؟

ماهی سرخو در سن دو سالگی به بلوغ جنسی می‌رسد. فصل تخم ریزی از آوریل تا سپتامبر ادامه دارد. تخم ریزی در امتداد صخره‌های مرجانی و لبه‌های سنگی ساحل خلیج اتفاق می‌افتد.

ماده‌های کوچکتر نسبت به ماده‌های بالغ‌تر تخمک کمتری تولید می‌کنند. ماده‌های بالغ و جوان ممکن است ۳۰۰۰۰ تخم در یک فصل بگذارند. ماده‌های مسن ممکن است در هر فصل حداکثر ۷۵ میلیون تخم تولید کنند.

به شرطی که یک ماهی سرخو ماده عمری کامل داشته باشد، ممکن است تا چهار میلیارد تخم در طول عمر خود تولید کند.

ماده‌های قرمز رنگ تخم می‌گذارند و نر‌ها آن‌ها را از خارج بارور می‌کنند. تخم ریزی در کف دریا شنی مسطح اتفاق می‌افتد. تخم‌ها شناور شده و به سرعت توسط جریان‌های آب جا به جا می‌شوند. این به آن‌ها کمک می‌کند تا از شکارچیان نجات پیدا کنند.

ماهی‌های سرخو در سنین جوانی نسبتاً سریع رشد می‌کنند و هنگامی که روی تولید مثل متمرکز می‌شوند، رشد آن‌ها کند می‌شود.

وضعیت حفاظتی آن‌ها چگونه است؟

صید بی رویه ماهی سرخو در سواحل خلیج فارس در دهه ۱۹۸۰ باعث کاهش شدید جمعیت این گونه شد. اقدامات حفاظتی و مدیریت موثر ماهیگیری، برای آن‌ها انجام شد. جمعیت سرخو در حال حاضر پایدار است و امید است تا سال ۲۰۲۳ به سطح پایدار برسد.

ماهیگیران و علاقه‌مندان به ماهیگیری باید محدودیت‌های صید و حداقل اندازه ماهیان صید شده را رعایت کنند.

حقایق سرگرم کننده‌ی ماهی‌های سرخو

ماهی‌های سرخو چگونه هستند؟

رنگ آن‌ها قرمز و قرمز مایل به صورتی هستند و دارای بدنه‌ای که از دو طرف آن‌ها فشرده شده هستند. آن‌ها دارای چشم‌های کوچک، مقیاس متوسط و یک باله پشتی خاردار با ده خار پشتی هستند.

حقایقی جالب از ماهی سرخو

ماهی سرخو، ماهی خوشمزه و پرطرفدار

ماهی‌های سرخو شمالی دارای دندان‌های تیز و سوزنی مانند هستند. دندان‌های نیش فوقانی در ماهی سرخو وجود ندارد.

ماهی‌های سرخو، یک صید ارزشمند برای ماهیگیران است.

زیبایی آن‌ها

اسنپر‌های قرمز رنگ جالبی با رنگ قرمز صورتی دارند. آن‌ها حیات وحش دریایی هستند و نمی‌توان آن‌ها را زیبا یا دوست داشتنی نامید.

چگونه ارتباط برقرار می‌کنند؟

ماهی‌های سرخو در گروه‌های کوچک زندگی می‌کنند، اما هیچ تحقیق علمی مبنی بر نحوه ارتباط آن‌ها با یکدیگر انجام نشده است.

اندازه یک ماهی سرخو چقدر است؟

طول Snappers قرمز که تا ۲۴ اینچ (۶۰.۹۶ سانتی متر) رشد می‌کنند تقریباً نصف اندازه آتلانتیک Pomfret Brama brama است که طول آن به حدود ۴۰ اینچ (۱۰۱.۶ سانتی متر) می‌رسد.

شناگر قرمز چقدر سریع می‌تواند شنا کند؟

سرعت شنای ماهی‌های سرخو ثبت نشده است.

وزن یک ماهی سرخو چقدر است؟

وزن بزرگترین ماهی سرخو صید شده تا به امروز ۵۰ پوند (۲۲.۶ کیلوگرم) بود.

آن‌ها چه می‌خورند؟

اسنپرپر‌های نوجوان قرمز از زئوپلانکتون تغذیه می‌کنند. با افزایش سن، ماهی‌ها برنامه غذایی خود را به عادت تغذیه گوشتخوار تغییر می‌دهند.

سپس آن‌ها میگو، ماهی مرکب، ماهی‌های کوچک و هشت پا را شکار می‌کنند. این گونه یکی از شکارچیان برتر در میان حیات وحش در زیستگاه آن‌ها است.

برخی از حقایق جالب ماهی سرخو این است که در صخره‌ها زندگی می‌کنند و موجودات کوچکتر را از زیستگاه صخره‌های خود می‌خورند. رژیم غذایی آن‌ها شامل ماهی‌ها و موجوداتی است که در ته گل و لای زندگی می‌کنند مانند آنچوی، نرم تنان، ماهی‌های لوله ای، انواع مارماهی، سنجاق ماهی، خوک ماهی و سخت پوستان.

نوجوانان بیشتر از زئوپلانکتون و برخی از موجودات دریایی تغذیه می‌کنند.

آیا آن‌ها خطرناک هستند؟

ماهی‌های سرخو به هیچ وجه خطرناک نیستند.

برخی مطالعات می‌گویند خوردن ماهی‌های سرخو و برخی ماهی‌های شکارچی که از حیات وحش دریایی گیاهخوار تغذیه می‌کنند ممکن است باعث تجمع سموم شوند.

آیا آن‌ها یک حیوان خانگی خوب محسوب می‌شوند؟

ماهی‌های سرخو را می‌توان در آکواریوم‌های بزرگ دریایی سیصد گالنی یا بیشتر با سایر گونه‌های مشابه نگهداری کرد. آن‌ها ماهیان غیر تهاجمی هستند که می‌توانند در مخازن عمومی مجهز به سنگ و مرجان‌های مقاوم زندگی کنند.

آیا می‌دانستید ...

گونه اسنپر قرمز از محبوب‌ترین گونه‌های ماهی در خلیج مکزیک است. این غذای معروف، در بین علاقه‌مندان به ماهیگیری و در بازار‌ها و رستوران‌های غذا‌های دریایی مورد علاقه است.

خوردن ماهی سرخو

اسنپر‌های قرمز ماهی‌های خوش طعمی هستند که طعم دلپذیری دارند. گوشت ماهی سرخو یک پروتئین بدون چربی است و منبع اسید‌های چرب امگا ۳ و ویتامین A است. ماهی‌های سرخو شمالی، به دلیل داشتن جیوه ممکن است برای مصرف زنان باردار و کودکان خردسال نامناسب باشند.

ماهی‌های سرخو را می‌توان کبابی، پخته، تفت داده و سرخ کرد.

علت نامگذاری ماهی سرخو یا اسنپر قرمز

ماهی‌های سرخو نام خود را از رنگ قرمز و چشم‌های قرمز خود گرفته اند.

ماهی‌های سرخو یک غذای لذیذ در جنوب هند و سریلانکا هستند. در تامیل نادو و آندرا پرادش، این گونه "ونجارام" نامیده می‌شود و بسیار پرهزینه است. در جنوب کرالا، این ماهی "نیمین" نامیده می‌شود، و در شمال کرالا و ساحل کارناتاکا "Aiykoora" نامیده می‌شود.

این گونه ماهی در زبان اسپانیایی acara aya و در زبان فرانسه pargre fine نامیده می‌شود.