دانشمندان اشکال مولکولی جدیدی از سرطان سینه را کشف کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، سرطان سینه می‌تواند به طور متفاوتی پیشرفت کند، حتی در بیمارانی با تشخیص یکسان. تومور‌ها از نظر ویژگی‌های مولکولی، پیش‌آگهی و حساسیت به درمان متفاوت هستند، اما طبقه‌بندی‌های تشخیصی موجود همیشه امکان تشخیص این تفاوت‌ها را فراهم نمی‌کنند.

دانشمندان مرکز سرطان وندربیلت-اینگرام یک نقشه مولکولی جامع از این بیماری ایجاد کرده و زیرگروه‌های توموری که قبلاً پنهان بودند را کشف کرده‌اند. ایزوستیا در مورد انواع سرطان سینه‌ای که آنها شناسایی کرده‌اند و اینکه چگونه این کشف می‌تواند بر تحقیقات در مورد این بیماری تأثیر بگذارد، گزارش می‌دهد.

نقشه‌ای بر اساس هزاران تومور

محققان داده‌های ۷۶۱۲ تومور را از ۲۲ مطالعه مستقل جمع‌آوری کردند. آنها رونوشت تومور - مجموعه‌ای از مولکول‌های RNA تولید شده توسط سلول‌ها - را تجزیه و تحلیل کردند. این تجزیه و تحلیل به آنها امکان می‌دهد تا ارزیابی کنند که کدام ژن‌ها در یک تومور فعال هستند و اطلاعات دقیق‌تری در مورد خواص بیولوژیکی آن به دست آورند. نتایج در مجله Cell Reports Medicine منتشر شد.

با جمع‌آوری داده‌ها از هزاران تومور، ما اشکال پنهان سرطان سینه را که از نظر پیش‌آگهی، زیست‌شناسی و حساسیت به درمان متفاوت بودند، کشف کردیم.

یکی از چالش‌ها، مقایسه اطلاعات به‌دست‌آمده در مطالعات مختلف، روی پلتفرم‌های توالی‌یابی مختلف و استفاده از روش‌های تحلیلی متفاوت بود. برای ترکیب این مجموعه داده‌ها، تیم رویکرد‌های محاسباتی توسعه‌یافته برای مطالعه سلول‌های منفرد را تطبیق داد. در نتیجه، دانشمندان توانستند تومور‌ها را به عنوان گروه‌های مرتبط نشان دهند. در یک نقشه بصری، آنها شبیه یک مجمع‌الجزایر هستند: تومور‌های مرتبط با زیست‌شناسی در "جزایر" جداگانه قرار دارند.

این اطلس چندین گروه تومور را شناسایی کرد که قبلاً با جزئیات کافی توصیف نشده بودند. این تومور‌ها شامل تومور‌های شبه‌ساقه، موسینی، تمایز یافته با نورواندوکرین و تومور‌های پیش‌ساز قاعده‌ای-مجرایی می‌شوند. آنها از نظر ویژگی‌های مولکولی و رفتار بالینی با یکدیگر متفاوت هستند.

محققان توجه ویژه‌ای به فرم تمایز یافته نورواندوکرین داشتند. این فرم با نتایج نامطلوب‌تری پس از درمان استاندارد کمواندوکرین همراه است. این تجزیه و تحلیل همچنین به نقش احتمالی پروتئین FGFR۱ به عنوان یک هدف درمانی بالقوه اشاره کرد. با این حال، این حوزه نیاز به مطالعه بیشتر دارد و به این معنی نیست که هنوز یک رژیم درمانی جدید برای این بیماران ایجاد شده است.

یکی دیگر از یافته‌های مهم مربوط به تومور‌هایی با سطوح پایین بیان گیرنده استروژن است. به گفته محققان، خواص بیولوژیکی آنها به تومور‌های ER-منفی نزدیک‌تر است، اگرچه به طور سنتی به عنوان ER-مثبت طبقه‌بندی می‌شوند. این نشان می‌دهد که طبقه‌بندی مرسوم بر اساس وضعیت گیرنده همیشه تمام ویژگی‌های تومور را منعکس نمی‌کند.

برخی از مهم‌ترین یافته‌های ما از تومور‌هایی به دست آمده است که مدت‌ها ناشناخته باقی مانده بودند. ما گروه‌هایی از بیماران با پیش‌آگهی ضعیف را که معمولاً توسط سیستم‌های طبقه‌بندی موجود نادیده گرفته می‌شوند، شناسایی کرده‌ایم و فرصت‌های درمانی بالقوه‌ای را کشف کرده‌ایم که می‌توانند به رفع نیاز‌های بالینی برآورده نشده کمک کنند.

تفاوت‌های درون دسته‌بندی‌ها

نقشه مولکولی نشان داد که ناهمگونی در سایر گروه‌های تشخیصی رایج نیز وجود دارد. به طور خاص، دانشمندان زیرگروه‌هایی از تومور‌های HER۲ مثبت را شناسایی کردند که از نظر میزان وابستگی به مسیر سیگنالینگ HER۲ متفاوت هستند. این امر ممکن است به شناسایی بیشتر گروه‌های بیمار که ممکن است به انواع خاصی از مهارکننده‌های کیناز HER۲ بهتر پاسخ دهند، کمک کند.

محققان همچنین یک زیرگروه بازال-لومینال از تومور‌های پیش‌ساز مرتبط با سرطان سینه سه‌گانه منفی را توصیف کردند. این نوع تومور با ویژگی‌های بیولوژیکی تهاجمی و پیش‌آگهی ضعیف پس از شیمی‌درمانی مشخص می‌شود. تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که این گروه ممکن است آسیب‌پذیری‌هایی مرتبط با مسیر‌های سیگنالینگ RTK/MAPK و مکانیسم‌های تشکیل رگ‌های خونی داشته باشند.

این مشاهدات در درجه اول برای تحقیقات بیشتر مهم هستند: آنها به تدوین فرضیه‌هایی در مورد اینکه چرا تومور‌ها به درمان پاسخ متفاوتی می‌دهند و چه مکانیسم‌های مولکولی را می‌توان در جستجوی رویکرد‌های جدید مورد مطالعه قرار داد، کمک می‌کنند. نویسندگان ادعا نمی‌کنند که تفاوت‌های شناسایی شده، امکان تغییر در درمان را در عمل بالینی روزمره فراهم می‌کنند.

آزمایش روی بیماران

علاوه بر خود نقشه، این تیم ابزاری را توسعه داد که امکان شناسایی زیرگروه‌های مولکولی تومور را با استفاده از داده‌های استاندارد توالی‌یابی RNA فراهم می‌کند. این امر می‌تواند به محققان کمک کند تا ویژگی‌های بیولوژیکی تومور‌ها را با نتایج درمان مرتبط کرده و شرکت‌کنندگان را برای آزمایش‌های بالینی با دقت بیشتری انتخاب کنند.

نویسندگان امیدوارند که در آینده، بتوان تومور یک بیمار خاص را روی یک نقشه مولکولی ترسیم کرد و از این اطلاعات برای یافتن درمان مناسب استفاده کرد. با این حال، در حال حاضر، این یک فرصت امیدوارکننده است، نه یک ابزار بالینی آماده.

گام مهم بعدی، یک مطالعه آینده‌نگر است تا مشخص شود که آیا تصمیمات درمانی مبتنی بر این زیرگروه‌های رونویسی، نتایج بیمار را بهبود می‌بخشد یا خیر. هدف ما این است که درمان‌ها را بر اساس زیست‌شناسی تومور‌های بیماران، متناسب با آنها تنظیم کنیم.

بنابراین، نقشه جدید درک ما از تنوع سرطان سینه را گسترش می‌دهد و نشان می‌دهد که دسته‌های تشخیصی استاندارد می‌توانند تفاوت‌های مهمی را پنهان کنند. با این حال، قبل از استفاده از این طبقه‌بندی برای هدایت تصمیمات درمانی، دانشمندان باید دقت و کاربرد بالینی آن را در مطالعات بیشتر تأیید کنند.