یک مسکن محبوب، ثابت کرده است که محافظ موثری در برابر سرطان است

به گزارش مجله خبری نگار، ایبوپروفن، یک داروی رایج برای سردرد و التهاب، ممکن است اثر غیرمنتظره‌ای داشته باشد. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که این داروی محبوب می‌تواند خطر ابتلا به برخی سرطان‌ها، از جمله سرطان آندومتر، شایع‌ترین نوع سرطان رحم را کاهش دهد.

دانشمندان این اثر را به این واقعیت نسبت می‌دهند که ایبوپروفن متعلق به دسته‌ای از دارو‌های ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) است که فعالیت آنزیم سیکلواکسیژناز (COX) را مهار می‌کند. در بدن، COX-۲ مسئول فرآیند‌های التهابی است و التهاب مزمن مدت‌هاست که به عنوان عامل مؤثر در ایجاد تومور‌های بدخیم در نظر گرفته می‌شود.

طبق مطالعه‌ای که به عنوان بخشی از پروژه پروستات، ریه، روده بزرگ و تخمدان (PLCO) انجام شد، دانشمندان داده‌های بیش از ۴۲۰۰۰ زن ۵۵ تا ۷۴ ساله را طی ۱۲ سال پیگیری تجزیه و تحلیل کردند. مشخص شد افرادی که حداقل ۳۰ قرص ایبوپروفن در ماه مصرف می‌کردند، ۲۵٪ کمتر از افرادی که کمتر از چهار قرص مصرف می‌کردند، در معرض خطر ابتلا به سرطان آندومتر بودند. این تأثیر به ویژه در زنان مبتلا به بیماری قلبی عروقی مشهود بود.

جالب توجه است که آسپرین، یکی دیگر از دارو‌های ضدالتهاب غیراستروئیدی رایج، اثر محافظتی مشابهی را نشان نداد، اگرچه در مطالعات دیگر نشان داده شده است که خطر عود سرطان روده را کاهش می‌دهد.

ایبوپروفن همچنین ممکن است اثر محافظتی در برابر سایر تومورها، از جمله تومور‌های روده بزرگ، سینه، ریه و پروستات داشته باشد. به عنوان مثال، بیمارانی که قبلاً سرطان روده بزرگ داشتند و به طور منظم ایبوپروفن مصرف می‌کردند، خطر عود کمتری داشتند. مطالعات آزمایشگاهی نشان می‌دهد که این دارو می‌تواند رشد سلول‌های تومور را کند کند و آنها را نسبت به شیمی‌درمانی حساس‌تر کند.

دانشمندان همچنین خاطرنشان می‌کنند که ایبوپروفن می‌تواند بر فعالیت ژن‌های مرتبط با رشد و مقاومت سلول‌های سرطانی، مانند HIF-۱α، NFκB و STAT۳، تأثیر بگذارد. این دارو با سرکوب فعالیت آنها، سلول‌های تومور را آسیب‌پذیرتر می‌کند.

با این حال، محققان تأکید می‌کنند که خوددرمانی غیرقابل قبول است. مصرف طولانی مدت ایبوپروفن در دوز‌های بالا می‌تواند منجر به زخم معده، خونریزی داخلی و آسیب به کلیه و قلب شود. این دارو همچنین با دارو‌های ضد انعقاد و ضد افسردگی تداخل دارد و عوارض جانبی را افزایش می‌دهد.

اگرچه این کشف امید‌هایی را برای روش‌های جدید پیشگیری از سرطان ایجاد می‌کند، اما کارشناسان توصیه می‌کنند که فعلاً از ایبوپروفن به عنوان پیشگیری کننده تومور استفاده نشود. کاهش خطرات به طور طبیعی از طریق یک رژیم غذایی متعادل، فعالیت بدنی و مدیریت وزن بسیار مؤثرتر است.