دانشمندان مواجهه بین نئاندرتال‌ها و انسان‌های مدرن در اروپا را شبیه‌سازی کرده‌اند

نئاندرتال‌ها و هومو ساپینس‌ها ۱٪ احتمال جفت‌گیری در اروپا داشتند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه کلن دریافته‌اند که تماس و آمیزش بین نئاندرتال‌ها و انسان‌های مدرن از نظر آناتومیکی در شبه جزیره ایبری امکان‌پذیر بوده، اما بسیار نادر رخ داده است. احتمال چنین تعاملی تقریباً یک درصد بوده است. نتایج این مطالعه در مجله PLOS One منتشر شده است.

دانشمندان بر روی رویداد‌هایی که بین ۵۰۰۰۰ تا ۳۸۰۰۰ سال پیش رخ داده است تمرکز کردند. در این مدت، انسان خردمند (هومو ساپینس) به تدریج در سراسر اروپا گسترش یافت، در حالی که جمعیت نئاندرتال‌ها کاهش یافت و در نهایت ناپدید شد.

مدل توسعه‌یافته، داده‌های اقلیمی، تخمین‌های جمعیتی و سناریو‌های تحرک را ترکیب می‌کند و امکان شبیه‌سازی‌های متعدد از سناریو‌های مختلف را فراهم می‌کند. این رویکرد با روش‌های سنتی باستان‌شناسی و ژنتیک متفاوت است، زیرا امکان آزمایش طیف گسترده‌ای از فرضیه‌ها - از انقراض اولیه نئاندرتال‌ها گرفته تا همزیستی طولانی‌مدت آنها با انسان‌های مدرن - را فراهم می‌کند.

مدل‌سازی نشان داد که در بیشتر سناریوها، فعالیت این دو گروه از نظر زمانی و مکانی در سراسر شبه‌جزیره ایبری با هم منطبق نبوده است. هر دو جمعیت به نوسانات شدید آب و هوایی اواخر پارینه سنگی بسیار حساس بودند، که یا روند کاهش جمعیتی آنها را تسریع می‌کرد یا به طور موقت شرایطی را برای گسترش دامنه پراکندگی آنها ایجاد می‌کرد.

آمیزش بین نژاد‌ها تنها در موارد نادری امکان‌پذیر شد، زمانی که نئاندرتال‌ها به اندازه کافی ثبات نسبی را حفظ کردند تا انسان‌های مدرن بتوانند قبل از فروپاشی جمعیت، قلمرو‌های آنها را اشغال کنند. در این سناریوها، بین دو تا شش درصد از جمعیت شبیه‌سازی شده، ژن‌هایی از هر دو گروه را حمل می‌کردند.

این مدل، شبه‌جزیره ایبری در شمال غربی را به عنوان محتمل‌ترین منطقه برای چنین تعاملی شناسایی کرد - منطقه‌ای که هومو ساپینس‌ها می‌توانستند نسبتاً زودتر ظهور کرده و با جمعیت‌های نئاندرتال که هنوز در حال انقراض هستند، تلاقی داشته باشند. با این حال، حتی در این مورد، احتمال آمیزش بین گونه‌ها حدود یک درصد بود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری