یک متخصص در مورد فواید و مضرات روزه‌داری درمانی صحبت کرد

به گزارش مجله خبری نگار، اینترنت پر از مقالات مختلف با موضوع «افسانه‌های تغذیه سالم» است که تنها در پنج یا هفت نکته، قالب خوانندگانی را که با این باور زندگی می‌کردند که نباید بعد از ساعت ۶ بعد از ظهر غذا خورد و نباید بیش از دو فنجان قهوه در روز نوشید، می‌شکند. به لطف پیشرفت سریع فناوری اطلاعات، افراد بیشتری به این نوع اطلاعات دسترسی دارند.

با این حال، علیرغم پویایی بسیار مثبت در زمینه آموزش تغذیه برای مردم، برخی از افسانه‌های مربوط به تغذیه هنوز به طور گسترده رد نشده‌اند. بنابراین، ما در حال انتشار مجموعه‌ای از مطالب هستیم که به نامحبوب‌ترین افسانه‌ها در زمینه تغذیه اختصاص داده شده است. ما با النا ویکتورونا اودوکیمووا، متخصص غدد درون ریز، متخصص تغذیه، متخصص تغذیه و عضو انجمن غدد درون ریز روسیه در کلینیک JSC "Medicine" صحبت کردیم. او چندین تصور غلط رایج را که درصد بسیار کمی از مردم از آنها آگاه هستند، به اشتراک گذاشت:

روزه گرفتن برای فواید سلامتی - حقیقت یا افسانه؟

یافتن مقالات آنلاین در مورد به اصطلاح "روزه درمانی" - محدود کردن آگاهانه مصرف غذا به منظور پیشگیری از بیماری و پاکسازی بدن - غیرمعمول نیست. علاوه بر پرهیز کامل از غذا برای دوره‌های دو یا چند روزه، "روزه متناوب" که به عنوان روزه متناوب نیز شناخته می‌شود، نیز محبوب است - رژیم غذایی که شامل خوردن فقط در "پنجره غذا" است. انواع این نوع روزه می‌تواند متفاوت باشد، اما محبوب‌ترین آنها ۱۶/۸ (به این معنی که شما به مدت ۱۶ ساعت روزه می‌گیرید و به دنبال آن یک پنجره غذا خوردن ۸ ساعته دارید) و ۲۰/۴ است. بیایید محبوب‌ترین ادعا‌های مرتبط با این رژیم را بررسی کنیم:

۱. روزه‌داری فرآیند‌های اتوفاژی را تحریک می‌کند.

اتوفاژی به فرآیند طبیعی اشاره دارد که طی آن سلول‌ها اجزای خود را بازیافت می‌کنند. در نتیجه، بدن خود را تنظیم می‌کند و خود را از شر سلول‌های غیرضروری خلاص می‌کند. روزه‌داری در واقع تا حدی این امر را تسهیل می‌کند. با این حال، شایان ذکر است که فرآیند‌های اتوفاژی حتی با محدودیت کالری استاندارد نیز تا حدی فعال می‌شوند. به عبارت ساده، اگر ناهار را در محل کار از دست بدهید، بدن شما همچنان شروع به تنظیم خود به خود سلول‌های شما خواهد کرد. علاوه بر این، مطالعات نشان داده‌اند که محدودیت کالری تعدادی از شاخص‌های سلامتی را بهبود می‌بخشد، از جمله کاهش چندین عامل خطر برای بیماری‌های قلبی عروقی، بهبود حساسیت به انسولین و افزایش عملکرد میتوکندری که آدنوزین تری فسفات - منبع انرژی جهانی در سلول‌های ما - را سنتز می‌کند.

۲. پیشگیری و به گفته برخی، حتی درمان سرطان.

از آنجایی که هنوز هیچ درمان جهانی برای سرطان وجود ندارد، نظریه‌های زیادی در مورد چگونگی مبارزه با آن مطرح شده است.

۳. کاهش وزن اضافی

به گفته طرفداران رژیم غذایی PG، این رژیم به شما امکان می‌دهد بدون افزایش وزن و حتی کاهش وزن، کالری زیادی مصرف کنید.

این استدلال طرفداران روزه‌داری به راحتی با این واقعیت رد می‌شود که از نظر علمی، فرقی نمی‌کند کسری انرژی چگونه ایجاد شود. محدودیت کالری ساده و روزه‌داری در این مورد به یک اندازه خوب عمل می‌کنند، زیرا بدن بر کاهش کالری دریافتی فراتر از سطح معمول خود تمرکز می‌کند. علاوه بر این، پس از یک دوره طولانی روزه‌داری، افراد تمایل دارند غذا‌های پرکالری‌تر از حد معمول را انتخاب کنند و پرخوری کنند، که نمی‌تواند باعث کاهش وزن شود.

۴. هنگام روزه گرفتن، بدن شروع به ترشح هورمون رشد به مقدار زیاد می‌کند.

در واقع، افزایش اندک هورمون رشد پس از یک دوره ۲۴ ساعته روزه‌داری امکان‌پذیر است، اما هیچ نتیجه‌ای در رشد عضلات نخواهد داشت و صرفاً به دلیل جبران استرس خواهد بود: بدن سعی می‌کند از دست دادن عضلات موجود را حفظ کند، اما عضلات جدید نمی‌سازد. علاوه بر این، هورمون رشد به تنهایی عضله نمی‌سازد، زیرا به انسولین نیاز دارد. این غیرممکن است، زیرا هورمون رشد و انسولین آنتاگونیست هستند، به این معنی که در تضاد با یکدیگر عمل می‌کنند. اگر ریکاوری و رشد عضلات در اولویت شما باشد، کم غذا خوردن همیشه بی‌اثر خواهد بود، زیرا مصرف مکرر پروتئین در طول روز به طور قابل توجهی سنتز پروتئین مطلوب و در نتیجه رشد عضلات را تقویت می‌کند.

۵. با پرهیز از غذا برای مدت طولانی، هضم و میکروفلور روده به حالت عادی برمی‌گردد.

محدود کردن مصرف غذا واقعاً برای هضم مفید است. می‌توان گفت که هضم، مانند هر مکانیسم دیگری، گاهی اوقات به استراحت نیاز دارد و روزه‌داری متناوب می‌تواند این استراحت را فراهم کند. علاوه بر این، روزه‌داری، صرف نظر از نوع آن، از سلامت میکروبیوم روده - اکوسیستمی که تریلیون‌ها میکروارگانیسم ساکن در بدن یک فرد را متحد می‌کند - پشتیبانی می‌کند که تأثیر مثبتی بر هضم نیز دارد. روزه‌داری علاوه بر کمک به معکوس کردن مقاومت به انسولین، مقاومت به لپتین - مقاومت به لپتین، تنظیم‌کننده کلیدی وزن بدن - را نیز معکوس می‌کند. کاهش حساسیت بافت به لپتین منجر به ایجاد چاقی می‌شود. با این حال، روزه‌داری برای افرادی که مشکلات جریان صفرا دارند، اکیداً منع مصرف دارد، زیرا می‌تواند مشکلات موجود را تشدید کند. همچنین شایان ذکر است که افراد مبتلا به دیسکینزی صفراوی ممکن است هنگام روزه‌داری دچار تشدید شدید بیماری شوند.

بر اساس تمام موارد فوق، می‌توان نتیجه گرفت که روزه‌داری و روزه‌داری متناوب به سختی روش‌های ایده‌آلی برای کاهش وزن هستند: آنها به همان روشی که کاهش کالری استاندارد عمل می‌کند، بر کمبود انرژی تأثیر می‌گذارند، اما افزایش عضله کندتر از غذا خوردن منظم اتفاق می‌افتد. با این حال، در حد اعتدال، روزه‌داری هیچ ضرری ندارد و می‌تواند یک گزینه برای کاهش وزن باشد. مهم است که عاقلانه به آن نزدیک شوید و بیش از حد به درمان برخی بیماری‌ها امیدوار نباشید. مهم است که عاقلانه به آن نزدیک شوید و به اصطلاح، با "توصیه" پزشک خود، مطمئن شوید که هیچ منع مصرفی ندارید. به یاد داشته باشید که اولین قانون پزشکی این است که "اول ضرری نرسانید". حتی روزه‌داری بی‌ضرر نیز می‌تواند برای برخی خطرناک باشد.