یک متخصص اورولوژی در مورد خطرات نگه داشتن مداوم ادرار هشدار داد

متخصص اورولوژی مویزنکو: به تعویق انداختن مراجعه به توالت خطر عفونت را افزایش می‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار، الکسی مویزنکو، متخصص اورولوژی و آندرولوژی در کلینیک SM، به ایزوستیا گفت: به تعویق انداختن منظم ادرار می‌تواند بر عملکرد مثانه تأثیر منفی بگذارد و خطر عفونت‌های دستگاه ادراری را افزایش دهد.

به گفته این پزشک، عادت نگه داشتن ادرار به دلیل کار، مسافرت یا جلسات ایجاد می‌شود. احتباس ادرار یک‌باره معمولاً خطرناک نیست، اما کشش بیش از حد مثانه به طور منظم، انقباضات آن را مختل می‌کند و می‌تواند منجر به باقی ماندن ادرار پس از ادرار شود و شرایط مساعدی را برای رشد باکتری‌ها ایجاد کند.

زنان به ویژه در معرض خطر هستند: ویژگی‌های آناتومیکی آنها احتمال ابتلا به سیستیت را افزایش می‌دهد. در مردان، احتقان طولانی مدت مثانه، به ویژه پس از ۴۰ تا ۵۰ سالگی، بار دستگاه ادراری تحتانی را افزایش می‌دهد.

این پزشک خاطرنشان کرد: «یکی دیگر از عوارض احتمالی مربوط به رفلاکس ادرار است. وقتی مثانه به طور قابل توجهی پر می‌شود، فشار داخل آن افزایش می‌یابد. در موارد نادر، این می‌تواند جریان طبیعی ادرار از کلیه‌ها را مختل کرده و فشار بیشتری بر سیستم ادراری وارد کند.»

مویزنکو خاطرنشان کرد که عادت نگه داشتن ادرار می‌تواند حساسیت گیرنده‌های مثانه را کاهش دهد و باعث شود فرد فقط زمانی که مثانه بسیار پر است، متوجه نیاز فوری به ادرار شود. کودکانی که مرتباً در مدرسه یا مهدکودک ادرار خود را نگه می‌دارند، ممکن است دچار اختلالات عملکردی ادراری، دوره‌های بی‌اختیاری و افزایش خطر عفونت شوند.

این متخصص تأکید کرد که عفونت‌های مکرر، احساس تخلیه ناقص ادرار، درد هنگام ادرار کردن و موقعیت‌هایی که مجبورید چندین ساعت متوالی آن را تحمل کنید، از دلایل مراجعه به متخصص اورولوژی است.

این پزشک در پایان گفت: «برای حفظ سلامت سیستم ادراری، توصیه می‌شود که به میزان کافی مایعات مصرف کنید و در صورت نیاز، مثانه را خالی کنید، بدون اینکه آن را برای مدت طولانی به تعویق بیندازید.»

در اول ژوئن، میخائیل نیکیتسکی، متخصص اورولوژی و جراح کودکان، هشدار داد که آسیب‌های مادرزادی کلیه در کودکان می‌تواند سال‌ها بدون علامت باقی بماند. او توضیح داد که عدم وجود شکایت در کودک همیشه به معنای سالم بودن او نیست: بسیاری از آسیب‌های خطرناک می‌توانند برای مدت طولانی بدون علامت باقی بمانند و فقط در مراحل پایانی خود را نشان دهند.

منبع: iz

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری