دانشمندان کشف کرده‌اند که حیوانات غول‌پیکر ده‌ها هزار سال پیش در استرالیا زندگی می‌کردند

کلاژن به شناسایی سه گونه از غول‌های منقرض شده که در استرالیا زندگی می‌کردند کمک می‌کند

به گزارش مجله خبری نگار، یک تیم بین‌المللی از دانشمندان، پروتئین کلاژن را که در استخوان‌های فسیلی مدت طولانی‌تری حفظ می‌شود، مورد مطالعه قرار دادند. با استفاده از قطعات منحصر‌به‌فرد این پروتئین - نشانگر‌های پپتیدی - آنها توانستند سه گونه از غول‌های منقرض شده را که زمانی در استرالیا ساکن بودند، به طور دقیق شناسایی کنند. این گونه‌ها شامل یک وامبت شبیه اسب آبی، یک کانگوروی غول‌پیکر و یک کیسه‌دار شکارچی غیرمعمول با چنگال‌های قدرتمند بودند. این مطالعه در مجله Frontiers in Mammal Science (FMS) منتشر شد.

به گفته نویسندگان، چنین داده‌هایی بسیار مهم هستند: بقایای حیوانات باستانی بسیار کمی، به ویژه در شمال استرالیا، یافت شده است. دقیقاً در همین مناطق استوایی، شرایط اغلب مانع از حفظ DNA می‌شود. با این حال، اکنون حتی در این شرایط چالش‌برانگیز نیز می‌توان استخوان‌ها را تشخیص داد.

یکی از گونه‌های مورد مطالعه، Zygomaturus trilobus، یک گیاهخوار عظیم‌الجثه بود - مانند یک وومبت به اندازه یک اسب آبی. دیگری، Protemnodon mamkurra، یک کانگوروی عظیم‌الجثه بود که احتمالاً روی چهار دست و پا راه می‌رفت. گونه سوم، Palorchestes azael، به طور خاص عجیب و غریب بود، با پوزه‌ای کشیده، زبانی دراز و چنگال‌هایی عظیم. همه آنها حدود ۴۰۰۰۰ سال پیش ناپدید شدند - درست زمانی که اولین انسان‌ها به سرزمین اصلی رسیدند.

یک تکنیک جدید به تشخیص بقایای این حیوانات از استخوان‌های سایر کیسه‌داران، از جمله آنهایی که هنوز در استرالیا یافت می‌شوند، کمک می‌کند. اگرچه همیشه شناسایی گونه خاص امکان‌پذیر نیست، اما حتی تشخیص جنس نیز اطلاعات مهمی را برای دانشمندان فراهم می‌کند.

اکنون، کارشناسان امیدوارند نشانگر‌های مشابهی را برای سایر حیوانات باستانی معروف استرالیا ایجاد کنند - برای مثال، دیپروتودون، بزرگترین کیسه‌دار ثبت شده تاکنون، و شیر کیسه‌دار تیلاکولیو، یک شکارچی ترسناک عصر یخبندان.

نویسندگان خاطرنشان کردند: «استفاده از پروتئین‌ها به جای DNA می‌تواند درک ما از انقراض مگافونال‌ها را به طور قابل توجهی گسترش دهد، به ویژه در مناطقی که DNA در آنها حفظ نشده است.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری