چرا حذف بن دانشجویی بی‌عدالتی است؟

بُن تخفیف دانشجویی در نمایشگاه کتاب حذف شد؛ خبری تلخ که آب پاکی را روی دست جامعه‌ی دانشگاهی کشور ریخت.

به گزارش مجله خبری نگار، بُن تخفیف دانشجویی در نمایشگاه کتاب حذف شد؛ خبری تلخ که آب پاکی را روی دست جامعه‌ی دانشگاهی کشور ریخت. اردیبهشت ۱۴۰۵ برخلاف اردیبهشت‌های دیگر خالی از برگزاری نمایشگاه حضوری کتاب شد؛ اما شگفتی بزرگ‌تر زمانی رقم خورد که قائم‌مقام نمایشگاه کتاب در گفت‌و‌گویی، وقتی در مورد بن تخفیف دانشجویی سوال شد، گفت: «چون نمایشگاه مجازی است و حضوری نیست، امکان ارائه‌ی بن به دانشجویان وجود ندارد و بن برای نمایشگاه بین‌المللی است!»

این استدلالِ شگفت‌آور، بیش از آنکه منطق اجرایی داشته باشد، نشان‌دهنده‌ی یک انحراف ساختاری در نگاه مدیریت فرهنگی است. پرسش بنیادین اینجاست؛ اگر شرایط کلان کشور پویاییِ برگزاری یک رویداد حضوری را سلب کرده و همه‌چیز را به اجبار به قاب سرد شبکه کشانده، چرا تاوان این محدودیت ساختاری را باید اصیل‌ترین قشر مخاطب کتاب یعنی دانشجو پرداخت کند؟

نمایشگاه مجازی، انتخابِ تعاملی و خودخواسته‌ی دانشجویان نبوده، بلکه یک ضرورت برای تعطیل نشدن چرخه‌ی نشر است. بنابراین، منطق عدالت ایجاب می‌کند که این بستر جایگزین، تمام امکانات و سوبسید‌های نسخه‌ی حضوری را پوشش دهد؛ به‌ویژه حالا که با حذف هزینه‌های سرسام‌آورِ لجستیک، غرفه‌سازی و مدیریت فیزیکی مصلی، دستِ متولیان برای حمایت مالی بازتر است. تفکیک ناموجهِ مجازی و حضوری برای دریغ کردن سهمیه‌ی کتاب، چیزی جز فرار از بارِ حمایتی نیست.

امروز در میانه یک نبرد سخت اقتصادی، کتاب برای دانشجو یک کالای لوکس نیست، بلکه ابزار اصلی زیست علمی و هویتی اوست. در شرایطی که قیمت پشتِ جلد کتاب‌ها با تورم افسارگسیخته بالا رفته، این بُنِ (ناچیز) تنها پل ارتباطیِ طبقه دانشگاهی با تازه‌های نشر بود. اگر قرار است نمایشگاه مجازی کتاب، صرفاً به یک فروشگاه اینترنتی بزرگ بدون تسهیلات حمایتی تبدیل شود، فلسفه وجودیِ عنوان نمایشگاه ملی زیر سوال می‌رود. مسئولان باید به یاد آورند که قدرت فرهنگی یک کشور، شانه به شانه‌ی قدرت دفاعی آن حرکت می‌کند و سنگر اول این قدرت، کتاب در دست نسل جوان و دانشجو است.

منبع: فرهیختگان-عاطفه جعفری

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری