کابوس سقوط استعداد انگلیسی

جیدون سانچو روزی یکی از هیجان‌انگیزترین استعداد‌های اروپا بود؛ پسری که در دورتموند با ۵۰ گل و ۶۴ پاس گل درخشید و در ۲۱ سالگی تبدیل شد به یکی از گران‌ترین خرید‌های تاریخ منچستریونایتد.

به گزارش مجله خبری نگار، جیدون سانچو روزی یکی از هیجان‌انگیزترین استعداد‌های اروپا بود؛ پسری که در دورتموند با ۵۰ گل و ۶۴ پاس گل درخشید و در ۲۱ سالگی تبدیل شد به یکی از گران‌ترین خرید‌های تاریخ منچستریونایتد. اما همین مسیر رؤیایی، در اولدترافورد به کابوسی تبدیل شد که حالا حتی بازیکنان سابق باشگاه هم نمی‌توانند درباره‌اش سکوت کنند. لوئیس ساهـا، مهاجم سابق یونایتد او را «ناامیدکننده‌ترین خرید تاریخ باشگاه» می‌نامد؛ جمله‌ای که فقط یک انتقاد نیست، بلکه نوعی سوگواری برای استعدادی است که هرگز شکوفا نشد.

سانچو در یونایتد فقط ۱۲ گل در ۸۳ بازی زد؛ آماری که برای بازیکنی با آن سطح از استعداد، یک سقوط کامل است. اما مشکل فقط آمار نیست؛ مشکل این است که او هیچ‌وقت شبیه بازیکنی که در آلمان دیده بودیم نشد. نه سرعتش همان بود، نه جسارتش، نه اعتمادبه‌نفسش. درگیری علنی با تنهاخ، تبعید از تیم، تمرین انفرادی، و سه بار خروج موقت از باشگاه—اول دورتموند، بعد چلسی، حالا استون‌ویلا—همه نشان می‌دهد که سانچو فقط از نظر فنی سقوط نکرد؛ از نظر ذهنی هم فروپاشید.

ساهـا وقتی می‌گوید «این یک معماست»، دقیقاً به همین اشاره دارد. سانچو نه مصدومیت جدی داشت، نه کمبود فرصت، نه کمبود حمایت. او فقط نتوانست خودش را پیدا کند. ساهـا حتی حسرت می‌خورد: «ای کاش من در سن او این تعداد بازی داشتم.» این جمله فقط یک نقد نیست؛ یک اعتراف است. اعتراف به اینکه سانچو چیزی داشت که خیلی‌ها نداشتند، اما آن را هدر داد.

حالا سانچو در استون‌ویلا هم فقط یک گل در ۳۶ بازی دارد. قراردادش با یونایتد در تابستان تمام می‌شود و باشگاه آماده است او را رایگان رها کند. این پایان یک داستان نیست؛ پایان یک هشدار است. هشدار درباره اینکه استعداد، بدون شخصیت، بدون نظم، بدون جنگیدن، فقط یک وعده توخالی است؛ و شاید به همین دلیل است که قضاوت ساهـا این‌قدر سنگین به نظر می‌رسد؛ چون او نه فقط یک بازیکن را نقد می‌کند، بلکه سقوط یک نسل از استعداد‌ها را.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری