جام جهانی حق مسلم ماست

به گزارش مجله خبری نگار/فرهیختگان-هومن جعفری: حضور ایران در جام جهانی فقط یک رویداد ورزشی نیست؛ یک صحنه جهانی است که حق طبیعی مردم ایران است. کشوری با این حجم از استعداد، تاریخ، فرهنگ و تجربه بین‌المللی، هیچ مانعی برای حضور در بزرگ‌ترین میدان فوتبال جهان ندارد. تیم ملی ایران سال‌هاست با وجود فشار‌های سیاسی، محدودیت‌های سفر، بحران‌های اقتصادی و هزار مانع ریز و درشت، خودش را به این تورنمنت و میادین دیگررسانده و همین دشواری مسیر، ارزش حضور را چند برابر می‌کند. کنار کشیدن از چنین رویدادی یعنی نادیده گرفتن همین سرمایه‌ها و پذیرفتن روایتی که دیگران برای ما می‌سازند.

برخی از تحلیلگران بدنبال القای این هستند که اگر ایران فرصت حضور در جام جهانی را از دست بدهد یا اجازه دهد فشار‌های بیرونی مسیر تیم را تغییر دهد، این پیام به جهان مخابره می‌شود که می‌توان ایران را از صحنه‌های بین‌المللی کنار زد. برخی رسانه‌ها هم نوشته‌اند که اگر ایران عقب‌نشینی کند، این روایت شکل می‌گیرد که انگار ترامپ توانسته مانع حضور ایران در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان شود؛ روایتی که با غرور ملی مردم سازگار نیست و می‌تواند در آینده بهانه‌ای برای حذف ایران از دیگر عرصه‌ها شود. امروز اگر در جام جهانی نباشیم، فردا ممکن است در سازمان‌های بین‌المللی هم تلاش کنند حضورمان را کم‌رنگ کنند.

در کنار اینها، جهان امروز ایران را فقط از زاویه سیاست نمی‌بیند. جهانی که مقاومت جانانه ایران در برابر یکی از قدرتمندترین ارتش‌های دنیا را دیده، جهانی که ایستادگی مردم را در سخت‌ترین شرایط تجربه کرده، حالا چشم‌انتظار حضور ایران در جام جهانی است. این حضور فقط یک مسابقه نیست؛ یک پیام است. پیامی که می‌گوید هیچ بحرانی نمی‌تواند این جایگاه را از مردم بگیرد.

از سوی دیگر، تیم ملی فرصتی است برای پیوند دوباره ایرانیان خارج از کشور. در روز‌هایی که فاصله‌ها زیاد شده و روایت‌ها از هم دور افتاده، جام جهانی می‌تواند لحظه‌ای باشد که همه دوباره زیر یک پرچم جمع شوند، دوباره فرصت پیدا کنند به پرچم بوسه بزنند و دوباره حس کنند که بخشی از یک هویت مشترک‌اند. فوتبال همیشه این توانایی را داشته که شکاف‌ها را کم کند و لحظه‌هایی بسازد که هیچ چیز دیگری قادر به ساختنش نیست.

حضور در جام جهانی برای فوتبال ایران هم یک ضرورت فنی و اقتصادی است. بازیکنان جوان دیده می‌شوند، باشگاه‌ها از انتقال‌های بین‌المللی سود می‌برند و فوتبال کشور از نظر اعتبار و سرمایه‌گذاری جان تازه‌ای می‌گیرد. غیبت در چنین رویدادی، ضربه‌ای است که آثارش سال‌ها باقی می‌ماند.

جام جهانی جایی است که ایران باید در آن باشد؛ برای مردم، برای هویت ملی، برای آینده فوتبال و برای این‌که هیچ‌کس تصور نکند می‌تواند جای ایران را در جهان تنگ کند.