تیم کونته هنوز تسلیم نشده!

ناپولی در شبی که بیش از هر زمان دیگری به یک نشانه احتیاج داشت، بالاخره خودش را پیدا کرد.

به گزارش مجله خبری نگار، ناپولی در شبی که بیش از هر زمان دیگری به یک نشانه احتیاج داشت، بالاخره خودش را پیدا کرد. چهار گل برابر کرمونزه فقط یک نتیجه نبود؛ نوعی اعلام حضور دوباره بود، پاسخی به تمام تردید‌هایی که بعد از لغزش‌های اخیر شکل گرفته بود. تیم آنتونیو کونته مدت‌ها بود دنبال لحظه‌ای می‌گشت که دوباره به خودش باور بیاورد، و این بار سه چهره نقش اصلی را بازی کردند؛ اسکات مک‌تومینای، کوین دی‌بروینه و راسموس هویلوند، سه بازیکنی که هرکدام از مسیری متفاوت به ناپل رسیده‌اند، اما حالا در یک نقطه مشترک ایستاده‌اند: بازگرداندن تیم به مسیر.

مک‌تومینای که سال‌ها در منچستر زیر سایه نگاه‌های سختگیرانه رشد کرده، در ناپولی تبدیل به بازیکنی شده که بدون ترس شلیک می‌کند و بدون مکث تصمیم می‌گیرد. گلش در این بازی فقط یک ضربه نبود؛ نوعی یادآوری بود که او هنوز می‌تواند بازی را از میانه زمین به نام خودش بزند. دی‌بروینه هم با همان آرامش همیشگی‌اش به رکوردی رسید که فقط بازیکنان بزرگ لمسش می‌کنند؛ صدمین گل دوران حرفه‌ایش در پنج لیگ بزرگ اروپا. برای هافبکی که فوتبال را با مغز بازی می‌کند، این عدد معنای خاصی دارد؛ نشانه‌ای از ماندگاری.

هویلوند هم که در این فصل بار‌ها بین انتقاد و تحسین در نوسان بوده، دوباره نشان داد چرا ناپولی روی او حساب باز کرده. گلش شاید ساده به نظر برسد، اما برای مهاجمی که باید اعتماد به نفسش را بازسازی کند، همین لحظه‌هاست که فصل را تغییر می‌دهد.

این پیروزی ناپولی را دوباره در نقشه قهرمانی نگه می‌دارد، هرچند همه می‌دانند که سرنوشت در دستان اینتر است. اما برای تیم کونته، مسئله فقط امتیاز نیست؛ مسئله این است که دوباره شبیه یک تیم مدعی رفتار کند. برنامه سختی پیش روست؛ سفر به کومو، بازی با بولونیا، پیزا و اودینزه. هر لغزش می‌تواند همه چیز را تمام کند، اما ناپولی با این برد نشان داد هنوز تسلیم نشده.

این بازی روایت بازگشت بود؛ بازگشت اعتماد، بازگشت شخصیت، و بازگشت تیمی که می‌خواهد تا آخرین روز فصل بجنگد.

منبع: فرهیختگان

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری