آمریکا در تنگنای تسلیحاتی؛ پنتاگون به خودروسازان متوسل شد

به گزارش مجله خبری نگار، وزارت جنگ آمریکا (پنتاگون) در پی جنگ طلبی های دولت دونالد ترامپ به ویژه جنگ علیه ایران، قصد دارد خودروسازان و سایر تولیدکنندگان آمریکایی را به ایفای نقش گسترده‌تری در تولید تسلیحات وادار کند؛ اقدامی که یادآور رویکرد مورد استفاده در دوران جنگ جهانی دوم است.

روزنامه آمریکایی وال استریت ژورنال در این زمینه به نقل از منابع آگاه می گوید، مقام‌های ارشد نظامی آمریکا با مدیران چندین شرکت از جمله " مری بارا" مدیرعامل جنرال موتورز، و جیم فارلی مدیرعامل فورد، درباره تولید تسلیحات و سایر تجهیزات نظامی گفت‌وگوهایی انجام داده‌اند.

پنتاگون علاقه‌مند است این شرکت‌ها از نیروی انسانی و ظرفیت کارخانه‌ای خود برای افزایش تولید مهمات و سایر تجهیزات استفاده کنند، در شرایطی که جنگ‌ها در اوکراین و ایران موجب کاهش ذخایر شده‌اند.

به گزارش وال استریت ژورنال، به گفته منابع آگاه، این گفت‌وگوها مقدماتی اما بسیار گسترده بوده است. مقام‌های نظامی گفته‌اند ممکن است تولیدکنندگان آمریکایی برای پشتیبانی از شرکت‌های سنتی صنایع نظامی مورد نیاز باشند و همچنین پرسیده‌اند آیا این شرکت‌ها می‌توانند به‌سرعت به تولیدات نظامی تغییر مسیر دهند یا خیر.

شرکت «هوانوردی جنرال الکتریک (جی‌ای ایرواسپیس)» و شرکت «اُشکوش» نیز از جمله شرکت‌هایی بودند که در این گفت‌وگوها با مقام‌های دفاعی حضور داشتند. یک مقام پنتاگون گفت که وزارت جنگ آمریکا «متعهد است با بهره‌گیری از تمامی راه‌حل‌ها و فناوری‌های تجاری موجود، پایگاه صنعتی دفاعی را به‌سرعت گسترش دهد تا نیروهای نظامی ما همچنان برتری قاطع خود را حفظ کنند.»

این گفت‌وگوها تازه‌ترین تلاش دولت ترامپ برای قرار دادن تولیدات نظامی در چیزی است که پیت هگست، وزیر جنگ، آن را «وضعیت زمان جنگ» توصیف کرده است. وال استریت ژورنال درعین حال به نقل از این افراد گفت که این مذاکرات پیش از آغاز جنگ در ایران شروع شده بود.

فشار ناشی از این جنگ بر ذخایر مهمات آمریکا، نشانه‌ای دیگر از نیاز ارتش به شرکای تجاری بیشتر برای افزایش سریع تولید مهمات و تجهیزات تاکتیکی، از جمله موشک‌ها و فناوری مقابله با پهپادها است. در جریان این گفت‌وگوها با مدیران صنایع آمریکایی، مقام‌های دفاعی تقویت تولید تسلیحات را یک موضوع امنیت ملی مطرح کرده‌اند. این مقام‌ها همچنین از شرکت‌ها پرسیده‌اند که آیا می‌توانند در شرایطی که پنتاگون به دنبال تقویت ظرفیت تولید داخلی است، کمک کنند یا خیر.همچنین از مدیران خواسته‌اند موانع ورود به پروژه‌های نظامی از جمله الزامات قراردادی و مشکلات فرآیند مناقصه را مشخص کنند.

لوگان جونز مدیر ارشد بخش حمل و نقل شرکت اشکوش (Oshkosh) مستقر در ایالت ویسکانسین، پس از فراخوان وزیر جنگ برای افزایش تولید، از نوامبر وارد گفت‌وگو با پنتاگون شده است.

او گفته است که این گفت‌وگوها بر این محور بوده که «در کجا می‌توانیم این ظرفیت را به شکلی ایجاد کنیم که با توانمندی‌های اصلی ما هم‌راستا باشد.» در حالی که شرکت «اُشکوش» خودروهای تاکتیکی حمل نیرو برای ارتش و متحدان آمریکا تولید می‌کند، بخش عمده درآمد ۱۰.۵ میلیارد دلاری این شرکت مربوط به حوزه‌های غیرنظامی است.

لوگان جونز گفت: «ما به‌صورت فعال در حال بررسی توانمندی‌هایی بوده‌ایم که فکر می‌کنیم با نیازهای آن‌ها سازگار است، کاملاً به‌صورت پیش‌دستانه.» او افزود: «این پیام را کاملاً روشن دریافت کرده‌ایم که این موضوع اهمیت دارد.»

وال استریت ژورنال افزود: قانون‌گذاران و پنتاگون به‌ویژه پس از آنکه واشنگتن و متحدانش در پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) در پی تهاجم روسیه در سال ۲۰۲۲ شروع به انتقال حجم بالایی از تسلیحات به اوکراین کردند، نگرانی فزاینده‌ای درباره ظرفیت تولید تسلیحات در ایالات متحده پیدا کرده‌اند. درخواست اخیر پنتاگون برای بودجه ۱.۵ تریلیون دلاری که در صورت تصویب بزرگ‌ترین بودجه این نهاد در تاریخ معاصر خواهد بود، خواستار سرمایه‌گذاری گسترده در تولید مهمات و پهپادها است.

دولت ترامپ پیش‌تر نیز از خودروسازان آمریکایی درخواست کمک کرده بود. جنرال موتورز و فورد در روزهای ابتدایی همه‌گیری کرونا با تولیدکنندگان تجهیزات پزشکی همکاری کردند تا ده‌ها هزار دستگاه ونتیلاتور (دستگاه تنفس مصنوعی) تولید شود. تغییر کاربری تولید داخلی برای استفاده نظامی سابقه تاریخی دارد. در دوران جنگ جهانی دوم، خودروسازان دیترویت، تولید خودرو را متوقف کردند تا بمب‌افکن‌ها، موتورهای هواپیما و کامیون‌ها را در قالب آنچه «زرادخانه دموکراسی» آمریکا نام گرفته بود، تولید کنند.

امروزه بخش عمده تولیدات نظامی توسط تعداد محدودی پیمانکار انجام می‌شود. اگرچه بسیاری از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان آمریکایی خارج از صنایع دفاعی، قراردادهایی با پنتاگون دارند، اما اغلب این قراردادها از نظر دامنه و ارزش مالی محدود هستند و معمولاً به پروژه‌های خاص یا تحقیقاتی اختصاص دارند. جنرال موتورز یک زیرمجموعه دفاعی دارد که یک خودروی سبک یگان پیاده‌نظام بر اساس وانت شورولت کلرادو تولید می‌کند.

این برنامه و سایر طرح‌های این شرکت، یک منبع درآمدی رو به رشد را تشکیل می‌دهند، اما همچنان تنها بخش کوچکی از درآمد و ظرفیت کلی تولید این خودروساز را شامل می‌شوند. به گفته وال استریت ژورنال، انتظار می‌رود این خودروساز یکی از مدعیان اصلی ساخت یک خودروی بزرگ‌تر یگان پیاده‌نظام برای ارتش آمریکا باشد که قرار است جایگزین «هاموی» شود. این خودرو علاوه بر جابه‌جایی نیروها، به‌عنوان یک پایگاه متحرک فرماندهی و تأمین انرژی نیز عمل خواهد کرد.

در مجموع می توان گفت، روی‌آوردن پنتاگون به خودروسازان و صنایع غیرنظامی برای جبران کمبود مهمات و تجهیزات نظامی، نشانه‌ای از بحران در ظرفیت تولید تسلیحاتی ایالات متحده و فشار ناشی از درگیری‌های خارجی این کشور است؛ روندی که بیانگر ناتوانی واشنگتن در تأمین پایدار نیازهای نظامی خود و حرکت آن به سمت نظامی‌سازی گسترده‌تر اقتصاد صنعتی آمریکاست.