کد مطلب: ۱۰۱۴۸۰۳
|
|
۲۰ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۲:۲۳

شمشیر زر، سنگ ساده‌لوحی و خون پدر

شمشیر زر، سنگ ساده‌لوحی و خون پدر
در بیست‌ویکم رمضان، تاریخ شیعه دوباره به تماشا ایستاده است؛ تماشای نمایشی تلخ و تکراری که در آن، زرِ شیطان و ساده‌لوحیِ انسان، دست در دست هم داده‌اند تا پدران امت را تنها گذارند و در نهایت، خونشان را بر زمین ریخته‌اند. این گزارش، روایت این مظلومیت همیشگی است.

به گزارش مجله خبری نگار، امروز بیست‌ویکم رمضان، روز شهادت حضرت علی (ع). شب وداع با پدری که در محراب عبادت، نه توسط کافرِ آشکار، که توسط کسی زخم خورد که روزی در صف نمازش ایستاده بود. این، الگوی همیشگی مظلومیت رهبر شیعه است: خنجری که از پشت‌خانه ایمان فرود می‌آید.

زرِ شیطان، سلاح همیشگی دشمن

دشمن برای دریدن پیکره امت، همیشه یک سلاح اولیه دارد: ثروت. در کوفه، معاویه کیسه‌های زر را میان سران قبایل پخش کرد تا فریاد "لا حکم الا لله" را از گلوگاه‌های طمع بیرون کشد. امروز نیز، شبکه‌های شیطانی با انبوه دلار‌های سیاه، رسانه‌های فریب را می‌خرند تا ذهن مردم را علیه رهبری که حاضر به معامله بر سر اصول نیست، شستشو دهند. آنها "استقلال" را "انزوا" و "عدالتخواهی" را "خشونت" می‌نامند. هدف، یکی است: تخریب قداست رهبری در اذهان ساده‌لوح.

ساده‌لوحان، سپر انسانی شیطان.

اما زر به تنهایی کافی نیست. شیطان نیاز به سپر انسانی دارد. اینجاست که "ساده‌باوران بی‌مطالعه" به میدان می‌آیند.

کوفیانی که فریاد‌های فریبنده‌ی خوارج را بی‌تحلیل می‌پذیرفتند و سنگ بر پدر می‌انداختند، همان مردم عادی روزگار خود بودند. امروز نیز، شیطان در قالب کلیپ‌های رنگارنگ و شعار‌های احساسی، همان نقش را بازی می‌کند. عده‌ای، بی‌آنکه عمق توطئه را بفهمند، در دام می‌افتند و ناخواسته، در صف دشمنی قرار می‌گیرند که قصد نابودی خانه و ایمانشان را دارد. آنها فکر می‌کنند "حق" می‌گویند، اما پشت بلندگو‌های شیطان ایستاده‌اند.

مظلومیت؛ تقدیر رهبران حق

در این میان، رهبر مظلوم می‌ماند. حضرت علی (ع) با دیدن آن سنگ‌ها فقط فرمود: «فزت و رب الکعبه». امروز نیز، رهبری که می‌دید چگونه رسانه‌های وابسته، جوانانش را علیه او می‌شورانند، تنها به مقاومت و هشدار ادامه داد. این مظلومیت، تقدیر ناگزیر هر رهبری است که حاضر به مصالحه با باطل نشود. او می‌داند خنجر از کجا خواهد آمد: از میان همان جماعتی که باید پشتیبانش باشند.

خون پدر، بذر بیداری.

اما نقشه شیطان همیشه یک نقطه ضعف دارد: خون پدر، به جای آنکه پایان راه باشد، بذر بیداری می‌شود. خون علی (ع)، حسین (ع) را آفرید و کربلا را ساخت. خون رهبر شهید امروز نیز، نسل جدیدی را بیدار می‌کند که فریب زر و فریاد را نمی‌خورند. آنها حالا می‌دانند که پشت هر شعار زیبا، ممکن است خنجر ابن ملجمی نهفته باشد. این خون، ساده‌لوحی را به بصیرت تبدیل می‌کند.

شب قدر، شب انتخاب است

شب قدر است. شب تقدیر. خداوند سرنوشت را بر اساس انتخاب‌های امت رقم می‌زند. انتخاب بین زر فریبنده و عزت سخت، انتخاب بین صدای شیطان و ندای امام، انتخاب بین پیروی از هیاهوی عامه و وفاداری به پدرِ مظلوم.

تاریخ تکرار می‌شود، اما این بار، پایان متفاوت خواهد بود. زیرا ملتی که یک بار داغ پدر را چشیده، دیگر به سادگی گول نمی‌خورد. پدر رفت، اما این بار، پسرانش نه تنها وارث زمین که وارث خِرَدِ تاریخیِ خون‌خریده‌ای هستند که دشمن هرگز نمی‌تواند آن را بخرد.

باران می‌بارد. این بار، باران، اشک نیست؛ آب حیات است.

برچسب ها: ایران جنگ
ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر