از حمام آب گرم گرفته تا ایمپلنت‌های پزشکی... روش‌های پیشگیری از بارداری مردانه چگونه تکامل یافته‌اند؟

به گزارش مجله خبری نگار، تکامل روش‌های پیشگیری از بارداری مردانه در طول یک قرن:

برای دهه‌ها، پیشگیری از بارداری مختص زنان بود. قرص‌های ضدبارداری، آی‌یودی و دارو‌های هورمونی به‌طور خاص برای آنها طراحی شده بودند. مردان تنها دو گزینه اصلی داشتند: کاندوم و وازکتومی، یعنی برداشتن اسپرم از بیضه‌ها. با این حال، گزینه دوم به تدریج محبوبیت خود را از دست می‌دهد: در بریتانیا، تعداد این جراحی‌ها تا سال ۲۰۱۶، ۶۴ درصد کاهش یافته بود و در روسیه، تا سال ۲۰۲۲، تنها ۸۰۰ جراحی انجام شده بود.

دانشمندان بار‌ها به دنبال توسعه یک روش غیرجراحی و قابل اعتماد برای پیشگیری از بارداری برای مردان بوده‌اند. یکی از اولین آزمایش‌ها در این زمینه توسط پزشک سوئیسی مارتا وگلی بین دهه‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ انجام شد. او تأثیر گرما بر باروری مردان را مطالعه کرد: قرار دادن بیضه‌ها در حمام آب گرم روزانه منجر به کاهش موقت تولید اسپرم شد، اما پس از آن باروری کاملاً به حالت عادی بازگشت. با این حال، این روش به طور گسترده مورد استقبال قرار نگرفت.

با توسعه دارو‌های ضدبارداری هورمونی برای زنان پس از سال ۱۹۶۰، دانشمندان تلاش کردند روش‌های هورمونی را برای مردان نیز تطبیق دهند. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، ترکیبات تستوسترون و پروژستین که تولید اسپرم را سرکوب می‌کنند، مورد مطالعه قرار گرفتند. با این حال، بسیاری از شرکت‌کنندگان عوارض جانبی از جمله نوسانات خلقی، کاهش میل جنسی و افزایش وزن را تجربه کردند. در نهایت، هیچ داروی هورمونی برای مردان به طور کامل تأیید نشد.

در پایان قرن بیستم، تمرکز به سمت روش‌های غیرهورمونی تغییر یافت و یکی از قابل توجه‌ترین پروژه‌ها RISUG (مهار برگشت‌پذیر اسپرم تحت هدایت) بود، روشی برای تزریق ژل پلیمری به مجاری منی برای جلوگیری از حرکت اسپرم. این پروژه از دهه ۱۹۹۰ در حال توسعه بوده و در هند تحت آزمایش‌های بالینی قرار دارد. در سال ۲۰۰۲، وزارت بهداشت هند به دلیل گزارش‌هایی مبنی بر وجود تومور در شرکت‌کنندگان، آزمایش‌ها را موقتاً متوقف کرد، اما آزمایش‌ها در سال ۲۰۱۱ از سر گرفته شد.

داروی مشابهی در حال حاضر در ایالات متحده در دست توسعه است. در ژوئیه ۲۰۲۲، شرکت NEXT Life Sciences از آغاز آزمایش‌های بالینی این دارو خبر داد. این محصول Plan A نام دارد که اشاره‌ای به قرص ضدبارداری Plan B دارد. انتظار می‌رود تاییدیه FDA تا سال ۲۰۲۷ صادر شود.

برخی از روش‌های پیشگیری از بارداری مردانه که در حال حاضر موجود است:

قرص‌های ضدبارداری غیر هورمونی (YCT-۵۲۹)

قرص ضدبارداری غیرهورمونی YCT-۵۲۹ (در حال توسعه در ایالات متحده) یکی از امیدوارکننده‌ترین روش‌های مدرن است. این قرص با مسدود کردن گیرنده‌های اسید رتینوئیک که برای بلوغ اسپرم ضروری هستند، عمل می‌کند. برخلاف دارو‌های هورمونی، این قرص بر سطح تستوسترون یا میل جنسی تأثیری ندارد. در مطالعات اولیه پیش‌بالینی روی موش‌ها و نخستی‌سانان، YCT-۵۲۹ کاهش باروری تا ۹۹ ٪ را بدون عوارض جانبی نشان داد و باروری ظرف چند هفته پس از قطع دارو بازیابی شد.

ایمپلنت‌های هیدروژلی (ADAM)

ایمپلنت هیدروژلی ADAM در مجاری منی کاشته می‌شود و تا دو سال کار می‌کند. پس از کاشت، دارو یک مانع فیزیکی ایجاد می‌کند که از رسیدن اسپرم به مایع منی جلوگیری می‌کند. این روش مجاری منی را از بین نمی‌برد. این ایمپلنت‌ها همچنین به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به مرور زمان به طور طبیعی حل شوند. توسعه‌دهندگان، ایمپلنت ADAM را به عنوان یک جایگزین احتمالی برای دستگاه داخل رحمی زنان می‌بینند.

تزریق ژل پلیمری (Vasalgel/RISUG):

پروژه RISUG (مهار معکوس اسپرم تحت هدایت) از هند و همتای آمریکایی آن Vasalgel مبتنی بر تزریق ژل پلیمری به مجاری منی هستند، جایی که ژل لایه نازکی از دیواره‌های داخلی مجاری را می‌پوشاند. وقتی اسپرم از این لایه عبور می‌کند، خنثی می‌شود و قادر به بارور کردن تخمک نیست. این روش برای اثر طولانی مدت طراحی شده است، اما برای بازیابی باروری نیاز به شستشو یا حل کردن ژل دارد. انتظار می‌رود این داروی آمریکایی تا سال ۲۰۲۷ در داروخانه‌ها عرضه شود.