کد مطلب: ۹۷۴۱۰۲
|
|

آسمان ژانویه در حال آماده شدن برای استقبال از اولین ابرماه سال ۲۰۲۶ است که همزمان با یک نمایش نجومی هیجان‌انگیز است

آسمان ژانویه در حال آماده شدن برای استقبال از اولین ابرماه سال ۲۰۲۶ است که همزمان با یک نمایش نجومی هیجان‌انگیز است
آسمان ژانویه در حال آماده شدن برای استقبال از اولین ابرماه سال و بارش شهابی ربعی است، اما درخشش شدید ماه کامل ممکن است مانع از مشاهده بسیاری از شهاب‌ها شود.

به گزارش مجله خبری نگار، اولین ماه کامل سال نو که با نام «ماه گرگ» شناخته می‌شود، در تاریخ ۳ ژانویه بزرگتر و درخشان‌تر از همیشه به نظر خواهد رسید و این آخرین ابرماهی خواهد بود که تا نوامبر ۲۰۲۶ شاهد آن خواهیم بود.

در واقع، این رویداد، پایان‌بخش مجموعه‌ای از چهار ابرماه متوالی است که از ماه اکتبر آغاز شده بود و این پدیده تا پایان سال ۲۰۲۶ تکرار نخواهد شد.

ابرماه معمولاً زمانی رخ می‌دهد که ماه کامل با نزدیکترین نقطه خود به زمین، که به عنوان حضیض شناخته می‌شود، همزمان شود. در طول این پدیده، ماه می‌تواند تا ۱۴٪ بزرگتر و ۳۰٪ روشن‌تر از "ریزماه" (micromoon) زمانی که در دورترین و کم‌نورترین نقطه خود قرار دارد، به نظر برسد.

اگر آسمان صاف باشد، می‌توانید بسته به موقعیت مکانی خود، ابرماه را در طول شب‌های ۲ و ۳ ژانویه ببینید. اما برای تماشایی‌ترین منظره، بهتر است آن را درست بعد از غروب آفتاب و قبل از طلوع آفتاب ببینید. طبق گفته ناسا، این به این دلیل است که چشم انسان ماه را وقتی نزدیک افق است بزرگتر می‌بیند، حتی اگر وقتی در آسمان بالا است، اندازه آن یکسان باشد. این یک خطای دید است که به عنوان "توهم ماه" شناخته می‌شود.

این ابرماه با بارش شهابی ربعی همراه است که طبق اعلام انجمن شهاب‌سنگ آمریکا، از جمعه شب تا صبح شنبه به اوج خود خواهد رسید.

اگرچه آسمان تاریک معمولاً امکان مشاهده حدود ۲۵ شهاب در ساعت را فراهم می‌کند، اما به دلیل روشنایی شدید ابرماه در آسمان شنبه، ناظران این بار کمتر از ۱۰ شهاب را خواهند دید.

مایک شاناهان، مدیر آسمان‌نما در مرکز علوم لیبرتی در نیوجرسی، توضیح می‌دهد: «بزرگترین مانع برای لذت بردن از بارش شهابی، ماه کامل است.»

بارش شهابی زمانی رخ می‌دهد که سنگ‌های فضایی پرسرعت با جو زمین برخورد می‌کنند، می‌سوزند و رد‌های آتشین از خود به جا می‌گذارند - پدیده‌ای که به عنوان "ستاره‌های دنباله‌دار" شناخته می‌شود.

ابرماه - مانند تمام ماه‌های کامل - را می‌توان در هر کجای دنیا در شب، در صورت مساعد بودن هوا، مشاهده کرد. در مقابل، بارش کوادرانتید عمدتاً از نیمکره شمالی قابل مشاهده است و هر دو را می‌توان بدون تجهیزات ویژه رصد کرد.

ژاکلین بنیتز از آسمان‌نمای موریسون در آکادمی علوم کالیفرنیا به کسانی که مایل به رصد این بارش شهابی هستند توصیه می‌کند که در اوایل عصر به مناطقی دور از نور شهر‌ها بروند و قبل از اینکه ماه ظاهر شود و نور آن منظره را بپوشاند، به دنبال گوی‌های آتشین بگردند. همچنین می‌توان در ساعات اولیه صبح یکشنبه نیز برای رصد اقدام کرد.

کارشناسان به علاقه‌مندان به رصد آسمان توصیه می‌کنند که به چشمان خود فرصت دهند تا به تاریکی عادت کنند و از نگاه کردن به صفحه نمایش تلفن همراه خودداری کنند، در این صورت شهاب‌ها به صورت نقاط سفید رنگی که به سرعت در آسمان حرکت می‌کنند، دیده می‌شوند.

بارش‌های شهابی از صورت فلکی که به نظر می‌رسد شهاب‌ها از آن سرچشمه می‌گیرند، نامگذاری می‌شوند. ربعی‌ها - بارشی از خرده‌های سیارک ۲۰۰۳ EH۱ - از روی یک صورت فلکی باستانی که دیگر در نجوم مدرن شناخته شده نیست، نامگذاری شده‌اند.

منبع: ایندیپندنت

ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر