روسیه نوعی ماده برای تعمیر جاده‌ها تولید کرده است که حتی در زمستان هم قابل استفاده است

به گزارش مجله خبری نگار،صنعت راه‌سازی در روسیه، با شبکه جاده‌ای ۴.۴ میلیون کیلومتری خود، بیش از هر صنعت دیگری با فصلی بودن مواجه است. زمستان‌های سخت به معنای واقعی کلمه ساخت و ساز را فلج می‌کنند: آسفالت گرم سنتی (HMA) نیاز به گرم شدن تا ۱۵۰ تا ۱۸۰ درجه سانتیگراد دارد که دستیابی به آن در دمای انجماد غیرممکن است. دانشمندان دانشگاه پلی‌تکنیک پرم، به همراه MADI، ROSDORNII و آکادمی حمل و نقل روسیه، دسته جدیدی از مواد را توسعه داده‌اند: یک سوسپانسیون قیر چندپراکنده که می‌تواند تا ۴۰ سال در بسته‌بندی‌های مهر و موم شده نگهداری شود و حتی در دمای ۱۵- درجه سانتیگراد نیز قابل استفاده باشد. سرویس مطبوعاتی دانشگاه این موضوع را به Gazeta.Ru گزارش داد.

ویژگی کلیدی این سوسپانسیون، پایداری و انعطاف‌پذیری آن در دما‌های زیر صفر است. به گفته آندری کوچتکوف، استاد دانشگاه ملی پلی‌تکنیک پرم، این ترکیب شامل پودر معدنی، آب و قیر ویسکوز است که در دمای حداقل ۱۵۵ درجه سانتیگراد به مخلوط اضافه می‌شود. افت ناگهانی دما باعث می‌شود قیر به ذرات کروی میکروسکوپی تجزیه شود که بلافاصله با سوسپانسیون سنگ آهک پوشانده می‌شوند. نتیجه نوعی قیر "مهر و موم شده" است که در آن پوشش معدنی به عنوان یک امولسیفایر جامد عمل می‌کند و از چسبیدن ذرات به یکدیگر جلوگیری می‌کند.

در شکل نهایی خود، این ماده شبیه ماسه مرطوب یا پلاستی‌سین است. برای تبدیل آن به یک مخلوط تعمیری کاملاً کاربردی، کافیست آب، ماسه و سنگ خرد شده را اضافه کنید و مانند بتن آسفالتی معمولی بدون حرارت دادن از آن استفاده کنید. اساساً، این یک محصول نیمه تمام قیری "نگهدارنده" است که خواص همتای گرم خود را حفظ می‌کند، اما به شرایط نگهداری خاصی نیاز ندارد.

هدف اصلی، آزمایش کیفیت ماده جدید، در درجه اول اندازه ذرات قیر بود که پایداری سوسپانسیون را در طول ذخیره‌سازی و عملکرد آن را در طول نصب تعیین می‌کند. برای انجام این کار، محققان از یک میکروسکوپ دیجیتال و یک روش رسوب‌گذاری استفاده کردند و مشاهده کردند که چگونه ذرات با اندازه‌های مختلف در یک استوانه ته‌نشین می‌شوند. از تمام مراحل عکس‌برداری و با استفاده از یک برنامه تخصصی که کنتراست و ساختار لایه‌های رسوب را تجزیه و تحلیل می‌کند، پردازش شدند و امکان تعیین دقیق اندازه قطعات و میزان رسوب آنها را فراهم کردند.

این آزمایش توزیع گسترده اندازه ذرات - از ۰.۴ میکرون تا ۱۰۰ میکرون - را تأیید کرد. این پراکندگی چندگانه، بسته‌بندی متراکم را تضمین می‌کند، به طوری که ذرات کوچک، ذرات بزرگتر را در کنار هم نگه می‌دارند و ساختاری پایدار و یکنواخت ایجاد می‌کنند. در نتیجه، مخلوط جدید در طول ذخیره‌سازی از هم جدا نمی‌شود، نیازی به تعویض فصلی ندارد و می‌تواند برای دهه‌ها قابل استفاده باشد. این تفاوت قابل توجهی با امولسیون‌های قیری است که ماندگاری آنها به چند هفته محدود می‌شود.

به گفته توسعه‌دهندگان، این فناوری جدید امکان ایجاد ذخایر استراتژیک مصالح جاده‌ای، ذخیره‌سازی آنها بدون افت کیفیت و انجام تعمیرات صرف نظر از فصل را فراهم می‌کند. برای روسیه، این می‌تواند به معنای گذار به نگهداری جاده‌ها در تمام طول سال و کاهش هزینه‌های نگهداری باشد.