ارتباط شگفت‌انگیز بین «ژن سرعت» و پاسخ عضلات به هورمون مردانه

یک مطالعه اخیر نشان داد که کمبود یک پروتئین رایج در بدن ممکن است نحوه واکنش عضلات به تستوسترون را تغییر دهد، که به طور بالقوه بر عملکرد ورزشی تأثیر می‌گذارد و باعث تسریع از دست دادن عضلات با افزایش سن می‌شود.

به گزارش مجله خبری نگار، یک تیم تحقیقاتی در موسسه تحقیقات کودکان مرداک (MCRI) در استرالیا، ارتباط غیرمنتظره‌ای بین ژن ACTN۳ - که به عنوان "ژن سرعت" شناخته می‌شود - و پاسخ بدن به تستوسترون، که مسئول حفظ توده عضلانی و قدرت است، پیدا کردند.

این ژن پروتئینی به نام α-actinin-۳ تولید می‌کند که در فیبر‌های عضلانی مسئول حرکات سریع مانند دویدن یا پریدن یافت می‌شود. با این حال، حدود یک نفر از هر پنج نفر به دلیل تغییر طبیعی در ژن، فاقد این پروتئین است؛ این امر باعث بیماری نمی‌شود، بلکه باعث تفاوت در عملکرد عضلات می‌شود.

دکتر جین ستو، محقق موسسه MCRI، گفت که این مطالعه نشان داد افرادی که فاقد این پروتئین هستند، گیرنده‌های آندروژن کمتری (گیرنده‌هایی که تستوسترون در داخل عضلات با آنها تعامل دارد) دارند، که این امر توانایی عضلات آنها را برای رشد یا حفظ اندازه طبیعی خود در هنگام پایین بودن هورمون کاهش می‌دهد.

ستو افزود: «ما همیشه این ژن را با توانایی دوندگان و ورزشکاران در دستیابی به سرعت مرتبط می‌دانستیم، اما اکنون می‌دانیم که این ژن بر نحوه پاسخ عضلات به تستوسترون نیز تأثیر می‌گذارد، یعنی در فرآیند رشد و نگهداری آنها، نه فقط عملکرد آنها.»

در این مطالعه، دانشمندان از مدل‌های موشی و همچنین نمونه‌های انسانی استفاده کردند. نتایج نشان داد که موش‌های نر فاقد این پروتئین، هنگامی که سطح تستوسترون آنها کاهش می‌یابد، توده عضلانی بیشتری از دست می‌دهند، در حالی که موش‌های ماده‌ای که در دوران بلوغ به آنها تستوسترون مکمل تزریق شده بود، عضلاتشان طبق معمول رشد نکرد.

این تیم همچنین هفت ژن دیگر را شناسایی کرد که به نظر می‌رسد در این اثر دخیل هستند و مسئول فرآیند‌های حیاتی در عضلات مانند تجزیه اسید‌های آمینه برای تولید انرژی، خلاص شدن از شر سلول‌های آسیب‌دیده، بازسازی بافت‌های جدید و فعال کردن کار میتوکندری‌ها هستند که بخش‌هایی هستند که انرژی را در سلول‌ها تولید می‌کنند.

دکتر ستو خاطرنشان کرد که این یافته‌ها ممکن است به توضیح این موضوع کمک کند که چرا برخی افراد با افزایش سن یا بیماری، سریع‌تر عضله از دست می‌دهند و همچنین ممکن است پاسخ‌های متفاوتی را که افراد به هورمون‌درمانی‌های حاوی تستوسترون دارند، توضیح دهد.

او در پایان گفت: «نتایج ما نشان می‌دهد که پروتئین α-اکتینین-۳ می‌تواند هدف مهمی برای توسعه دارو‌های جدیدی باشد که به حفظ توده عضلانی کمک می‌کنند، به خصوص در افراد مسن یا بیمارانی که تحت هورمون درمانی قرار می‌گیرند.»

این مطالعه در مجله Science Advances منتشر شده است.

منبع: مدیکال اکسپرس

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری