دانشمندان رابطه بین خواب دیرهنگام و غذا خوردن با متابولیسم در چاقی را بررسی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، بزرگسالانی که چاقی و کرونوتایپ دیرهنگام داشتند، بیشتر از افرادی که کرونوتایپ زودرس داشتند، احتمال داشت که چندین ویژگی سندرم متابولیک را داشته باشند. بالاترین میزان در افرادی مشاهده شد که برنامه خواب دیرهنگام را با غذا خوردن بعد از ساعت ۸ شب ترکیب کرده بودند، اگرچه این ترکیب فقط یک روند آماری را نشان داد. ایزوستیا در مورد چگونگی ارتباط دانشمندان با برنامه روزانه و سلامت سد روده و آنچه تجزیه و تحلیل میکروبیوم نشان داد، گزارش می‌دهد.

محققان چه کسانی را به عنوان "جغدها" طبقه بندی کردند؟

تیمی از مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس در هوستون و همکارانش داده‌های ۸۷ بزرگسال چاق را تجزیه و تحلیل کردند. میانگین سنی شرکت‌کنندگان ۴۲.۵ سال و میانگین شاخص توده بدنی آنها ۳۷.۵ کیلوگرم بر متر مربع بود. این داده‌ها از یک کارآزمایی بالینی که به بررسی عواملی که میکروبیوم روده را هدف قرار می‌دهند، پرداخته بود، به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل جدید، محققان داده‌های سلامت پایه شرکت‌کنندگان را با برنامه‌های روزانه آنها مقایسه کردند.

کرونوتایپ با استفاده از پرسشنامه خواب در روز‌های کاری و غیرکاری تعیین شد. این محاسبه بر اساس نقطه میانی خواب در روز‌های غیرکاری انجام شد، با در نظر گرفتن اینکه افراد ممکن است برای جبران خواب از دست رفته در طول هفته، بیشتر بخوابند. کرونوتایپ دیرهنگام به عنوان کرونوتایپ تعریف شد که در آن این نقطه بعد از ساعت ۳ بامداد رخ می‌داد. با استفاده از این معیار، ۵۹ نفر از ۸۷ نفر به عنوان جغد شب طبقه‌بندی شدند.

زمان وعده‌های غذایی با استفاده از یک پرسشنامه جداگانه تعیین شد که شامل میان وعده‌ها نیز می‌شد. گروه دیرهنگام شامل افرادی بود که بعد از ساعت ۸ شب غذا می‌خوردند. ساعت ۸ شب نقطه برشی بود که محققان برای مقایسه انتخاب کردند. شرکت‌کنندگان روال معمول خود را گزارش کردند و زمان وعده‌های غذایی به آنها اختصاص داده نشد.

چه چیزی در افرادی که کرونوتایپ دیررس داشتند کشف شد؟

سندرم متابولیک شامل اختلالاتی است که خطر ابتلا به دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی عروقی و سکته مغزی را افزایش می‌دهد. معیار‌های آن شامل افزایش دور کمر، فشار خون بالا، سطح بالای گلوکز و تری گلیسیرید ناشتا و کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) پایین است. طبق گفته موسسه ملی قلب، ریه و خون ایالات متحده، حداقل سه مورد از این ویژگی‌ها معمولاً برای تشخیص لازم است.

گروه بار متابولیک بالا شامل شرکت‌کنندگانی با دو یا چند مورد از این ویژگی‌ها بود. این تعداد شامل ۴۲ نفر از ۵۹ نفر شب‌زنده‌دار (۷۱.۲٪) و ۱۳ نفر از ۲۸ شرکت‌کننده با کرونوتایپ اولیه (۴۶.۴٪) بود. این نتیجه به ما امکان می‌دهد نسبت افراد دارای عوامل خطر متعدد را در هر گروه تخمین بزنیم. نسبت شرکت‌کنندگانی که از قبل زمینه تشخیص بالینی داشتند، با استفاده از یک آستانه متفاوت محاسبه می‌شد.

هنگام مقایسه الگو‌های خواب و غذا خوردن، تفاوت‌ها نیز قابل توجه بودند. دو یا چند مورد از این الگو‌ها در ۱۶ نفر از ۲۲ "جغد" که بعد از ساعت ۸ شب غذا می‌خوردند، و در شش نفر از ۱۴ شرکت‌کننده با کرونوتایپ اولیه که تا ساعت ۸ شب غذا خوردن را تمام کرده بودند، یافت شد. روند کلی در چهار ترکیب کرونوتایپ و زمان غذا خوردن به آستانه پذیرفته شده عمومی از اهمیت آماری نرسید. برای ارزیابی قابل اعتماد ترکیب عوامل، به نمونه بزرگتری نیاز است.

فراز بیشه‌سری، سرپرست این مطالعه و مدیر مرکز تحقیقات گوارش در دانشکده پزشکی مک‌گاورن، خاطرنشان کرد: «ما مدت‌هاست می‌دانیم آنچه می‌خوریم برای متابولیسم مهم است. اکنون به طور فزاینده‌ای در حال یادگیری این موضوع هستیم که زمان وعده‌های غذایی نیز می‌تواند نقش داشته باشد.»

چرا دانشمندان سد روده را مطالعه کردند؟

ساعت بیولوژیکی مرکزی در مغز قرار دارد و اندام‌های مختلف نیز ریتم شبانه‌روزی خاص خود را دارند. ریتم‌های روده به طور خاص تحت تأثیر زمان وعده‌های غذایی قرار دارند. نویسندگان می‌خواستند مشخص کنند که آیا ترکیب خواب دیرهنگام و وعده‌های غذایی منجر به تغییراتی در عملکرد سد روده و ترکیب میکروبیوم می‌شود یا خیر.

سلول‌های روده سدی را تشکیل می‌دهند که جذب مواد مغذی را امکان‌پذیر می‌کند و عبور محتویات روده را به جریان خون محدود می‌کند. محققان برای ارزیابی نفوذپذیری این سد، از آزمایشی با چندین نوع قند استفاده کردند. میزان این مواد در ادرار، نشان‌دهنده غیرمستقیم نفوذپذیری بخش‌های مختلف روده بود. شرکت‌کنندگانی که دیر غذا می‌خوردند، مقادیر بالاتری را برای نتایج آزمایش‌های خاص نشان دادند.

نویسندگان همچنین نتایج را با پارامتر‌های آزمایشگاهی متابولیسم و ​​التهاب مقایسه کردند. برای انجام این کار، آنها یک شاخص ترکیبی از ۱۵ پارامتر انتخاب شده از داده‌های این گروه ایجاد کردند. ارتباط بین کرونوتایپ دیرهنگام و غذا خوردن دیرهنگام و مقدار بالاتر شاخص در بین شرکت‌کنندگانی که نفوذپذیری روده بیشتری داشتند، قوی‌تر بود. نویسندگان این شاخص را به عنوان یک ابزار تحقیقاتی در نظر می‌گیرند. کاربرد آن در سایر گروه‌ها نیاز به آزمایش جداگانه دارد.

نمونه‌های مدفوع شرکت‌کنندگانی که کرونوتایپ دیرهنگام داشتند، فراوانی کمتری از چندین گروه باکتریایی را نشان داد که مطالعات دیگر آنها را با تولید اسید‌های چرب زنجیره کوتاه مرتبط دانسته‌اند. این مواد توسط میکروب‌ها هنگام پردازش اجزای غذا تولید می‌شوند و برخی از آنها در حفظ سد روده‌ای نقش دارند. در این مطالعه، خود اسید‌ها اندازه‌گیری نشدند. در عوض، دانشمندان ترکیب میکروبیوم را ارزیابی کرده و از آن برای تخمین پتانسیل آن استفاده کردند.

آنچه آزمایش میکروبیوم نشان داد

در آزمایش اولیه، شرکت‌کنندگان به مدت سه هفته پری‌بیوتیک، پروبیوتیک، ترکیبی از هر دو یا دارونما دریافت کردند. در تجزیه و تحلیل جدید، محققان تفاوت‌ها را در افرادی که در پاسخ به آزمایش استرس پس از آزمایش، کاهش نفوذپذیری روده را تجربه کرده بودند، بررسی کردند. برخی از آنها افزایش باکتری‌های مرتبط با تولید اسید‌های چرب با زنجیره کوتاه را نشان دادند. این نتیجه به تدوین فرضیه‌ای در مورد نقش میکروبیوم کمک می‌کند، اما به خودی خود نشان نمی‌دهد که کدام درمان ممکن است خطر متابولیک را کاهش دهد.

تجزیه و تحلیل زمان خواب و غذا مشاهده‌ای بود، اگرچه داده‌ها از یک کارآزمایی تصادفی به دست آمد. شرکت‌کنندگان به طور تصادفی به درمان‌های تقویت‌کننده میکروبیوم اختصاص داده شدند، در حالی که برنامه خواب و وعده غذایی آنها ثابت ماند. بنابراین، این مطالعه نمی‌تواند پیش‌بینی کند که آیا خوردن شام زودتر، سد روده را تغییر می‌دهد یا خیر. نویسندگان پیشنهاد می‌کنند این موضوع را در مطالعاتی که زمان وعده‌های غذایی را تغییر می‌دهند و همان شرکت‌کنندگان را تحت نظر دارند، آزمایش کنند.