دانشمندان از افزایش موارد ابتلا به سرطان پوست سلول سنگفرشی در زنان خبر داده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، در پنج مورد از هفت جمعیت مورد مطالعه، میزان ابتلا به سرطان پوست سلول سنگفرشی در زنان نسبت به مردان در نسل‌های مختلف سریع‌تر افزایش یافته است. دانشمندان استرالیایی داده‌های ثبت سرطان را از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۲۰ تجزیه و تحلیل کردند و این فرضیه را مطرح کردند که این تفاوت ممکن است به دلیل قرار گرفتن تجمعی در معرض اشعه ماوراء بنفش باشد. ایزوستیا در مورد تفاوت‌های بین سرطان سلول سنگفرشی و ملانوما و دلیل دشواری ردیابی شیوع آن در ثبت‌ها گزارش می‌دهد.

چگونه نسل‌ها با هم مقایسه شدند

محققان موسسه تحقیقات پزشکی استرالیا QIMR Berghofer از داده‌های مربوط به تشخیص‌ها در تاسمانی، نروژ، سوئد، فنلاند، دانمارک، اسکاتلند و هلند استفاده کردند. هر هفت مرکز ثبت، امکان مطالعه طولی میزان بروز سرطان پوست سلول سنگفرشی را فراهم کردند. محققان همچنین داده‌های مربوط به ملانوم تهاجمی را در همان جمعیت‌ها بررسی کردند.

احتمال تشخیص تومور با افزایش سن تغییر می‌کند. این ارقام همچنین تحت تأثیر دوره تقویمی، مانند در دسترس بودن غربالگری و کامل بودن گزارش‌دهی، قرار می‌گیرند. محققان از مدلی استفاده کردند که هر دو عامل را در نظر می‌گرفت و به آنها اجازه می‌داد تا تخمین بزنند که میزان بروز در بین افراد متولد سال‌های مختلف چگونه متفاوت است. آنها از گروه سنی ۱۹۵۹ به عنوان نقطه شروع استفاده کردند و محاسبات جداگانه‌ای برای زنان و مردان انجام دادند.

طبق گزارش انجمن متخصصان پوست بریتانیا، هنگام مقایسه نسل‌های متولدین سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۷۴، افزایش میزان بروز در زنان ۶۰ تا ۹۴ درصد و در مردان ۸ تا ۴۷ درصد تخمین زده شده است. این درصد‌ها تغییرات بین نسل‌ها را در هر گروه توصیف می‌کنند. برای مقایسه میزان مطلق بروز در مردان و زنان، به شاخص‌های جداگانه‌ای نیاز است.

بارزترین تفاوت‌ها در نرخ رشد در تاسمانی، نروژ، دانمارک، سوئد و هلند مشاهده شد. در فنلاند و اسکاتلند، این تفاوت‌ها کمتر بود. همچنین تفاوت‌هایی در بین گروه‌های سنی متولد قبل از سال ۱۹۵۹ مشاهده شد. تخمین‌ها برای جوان‌ترین گروه‌ها همچنان دقت کمتری دارند، زیرا بسیاری از این افراد هنوز به سنی نرسیده‌اند که تومور‌ها معمولاً در آن تشخیص داده می‌شوند.

چه چیزی می‌توانسته بر افزایش موارد ابتلا تأثیر گذاشته باشد؟

در مورد ملانوما، تغییرات نسلی در مردان و زنان عموماً قابل مقایسه بود. در برخی از جمعیت‌ها، افزایش در مردان حتی بارزتر بود. نویسندگان این اختلاف را به این واقعیت نسبت می‌دهند که ماهیت قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش در ایجاد تومور‌های مختلف نقش دارد. در مورد ملانوما، دوره‌های قرار گرفتن در معرض تابش شدید، از جمله در دوران کودکی، ممکن است یک عامل مهم باشد. کارسینوم سلول سنگفرشی به ویژه با دوز دریافتی پوست در طول عمر مرتبط است.

کاترین اولسن، نویسنده‌ی اصلی مطالعه و محقق QIMR Berghofer، گفت: «ما از اینکه میزان ابتلا به سرطان سلول سنگفرشی در زنان در طول نسل‌ها سریع‌تر از مردان افزایش یافته است، شگفت‌زده شدیم. در مورد ملانوما، تصویر متفاوتی می‌بینیم.»

اولسن این فرضیه را مطرح کرد که زنان نسل‌های مختلف ممکن است زمان متفاوتی را در معرض آفتاب گذرانده باشند. در طول دهه‌ها، عادات اوقات فراغت، نگرش نسبت به برنزه کردن، پوشش و شرایط کار در فضای باز تغییر کرده است. در حالی که اطلاعات ثبت‌شده شامل موارد بیماری بود، محققان فاقد داده‌های فردی در مورد قرار گرفتن در معرض آفتاب و استفاده از کرم‌های ضد آفتاب بودند.

محققان همچنین تغییرات در ثبت تومور را بررسی کردند. ثبت کامل‌تر به تنهایی می‌تواند تعداد موارد شناسایی شده را افزایش دهد. به گفته نویسندگان، این موضوع تمام تفاوت‌های بین دو جنس را توضیح نمی‌دهد. یکی از دلایل این تفسیر، تکرار این الگو‌ها در چندین جمعیت با سطوح مختلف قرار گرفتن در معرض آفتاب است.

خطر سرطان پوست سلول سنگفرشی چیست؟

این تومور از کراتینوسیت‌ها - سلول‌هایی در لایه بیرونی پوست - ایجاد می‌شود. ملانوما از سلول‌های دیگر، ملانوسیت‌ها، که رنگدانه تولید می‌کنند، ایجاد می‌شود. کارسینوم سلول بازال نیز یک تومور کراتینوسیت است. اولسن و همکارش، پروفسور دیوید وایتمن، تغییرات در میزان بروز کارسینوم سلول سنگفرشی را با داده‌های مربوط به ملانوما مقایسه کردند.

ردیابی شیوع این بیماری حتی در مناطقی که ثبت سرطان به خوبی توسعه یافته است، دشوار است. تومور‌های کراتینوسیت همیشه به طور سیستماتیک مانند ملانوما ثبت نمی‌شوند. به گفته QIMR Berghofer، تاسمانی تنها منطقه در استرالیا است که به طور منظم هر دو شکل رایج سرطان کراتینوسیت را ثبت می‌کند. چنین داده‌هایی به ما کمک می‌کند تا گروه‌های سنی را که میزان بروز در آنها متفاوت است و جایی که پیشگیری بیشتر مورد نیاز است، درک کنیم.

چه زمانی محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش مورد نیاز است؟

قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش به زمان روز، عرض جغرافیایی و پوشش ابر و عوامل دیگر بستگی دارد. احساس خنکی به خودی خود نشان دهنده قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش نیست. سازمان بهداشت جهانی توصیه می‌کند از شاخص اشعه ماوراء بنفش برای ارزیابی میزان قرار گرفتن در معرض آن استفاده کنید. در شاخص اشعه ماوراء بنفش ۳ یا بالاتر، به دنبال سایه باشید، پوست خود را با لباس بپوشانید و از کرم ضد آفتاب با طیف گسترده در نواحی در معرض نور خورشید استفاده کنید.

نویسندگان این مطالعه معتقدند که کاهش قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش برای افرادی که سال‌ها در معرض آفتاب بوده‌اند نیز مهم است. وایتمن همچنین خواستار بهبود گزارش تومور کراتینوسیت شد. مشاهدات طولانی‌مدت برای تعیین چگونگی تغییر میزان بروز در نسل‌های جدید با افزایش سن و اینکه آیا اقدامات حفاظتی بر میزان بروز تأثیر می‌گذارد یا خیر، مورد نیاز است.