دانشمندان پیاده‌روی منظم در پارک را با سلامت کودکان مرتبط دانسته‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، کودکانی که حداقل هفته‌ای یک بار به پارک یا زمین بازی برده می‌شدند، به طور متوسط، در سلامت روان و رشد اجتماعی-عاطفی امتیاز بالاتری کسب کردند. محققان دانشگاه‌های اکستر و بریستول داده‌های ۴۲۱۹ کودک را مطالعه کردند و دریافتند که این ارتباط پس از در نظر گرفتن شرایط خانوادگی همچنان پابرجاست. ایزوستیا در مورد چگونگی مقایسه کودکان توسط محققان در طول سال‌ها و اهمیت دسترسی به پارک برای خانواده‌ها گزارش می‌دهد.

آنچه دانشمندان از پروژه «کودکان دهه ۹۰» آموختند

منبع داده‌ها پروژه ALSPAC بریتانیا بود که با نام «کودکان دهه ۹۰» شناخته می‌شود. در سال‌های ۱۹۹۱-۱۹۹۲، محققان بیش از ۱۴۰۰۰ زن باردار را از بریستول و مناطق اطراف آن استخدام کردند و سپس به نظارت بر سلامت و رشد فرزندان آنها ادامه دادند. شرکت‌کنندگان بزرگ شدند و بسیاری از آنها خانواده‌های خود را تشکیل دادند.

برای مطالعه پارک، محققان ۴۲۱۹ کودک را از این گروه انتخاب کردند. ارزیابی‌های رشد اجتماعی-عاطفی بین سنین چهار تا ۱۱ سال انجام شد. اطلاعات مربوط به بازدید از پارک از سنین پایین‌تر جمع‌آوری شد. محقق مارک فرگوسن توضیح داد که هنگام مقایسه بازدید‌های منظم، این مطالعه دوره‌ای از شش ماه تا ۱۱ سال را پوشش می‌دهد.

نویسندگان، رشد اجتماعی-عاطفی را به طور خاص، توانایی کنار آمدن با احساسات، کنار آمدن با همسالان و پاسخ به چالش‌های روزمره تعریف کردند. این مهارت‌ها به تدریج توسعه می‌یابند. به عنوان مثال، در پیش‌دبستانی، کودکان یاد می‌گیرند که در بازی نوبت خود را رعایت کنند و بعداً، همین مهارت‌ها به آنها کمک می‌کند تا در فعالیت‌های مشترک شرکت کنند و دوستی ایجاد کنند.

اختلاف ۱۶.۵ درصدی به چه معناست؟

به گفته نویسندگان، کودکانی که حداقل هفته‌ای یک بار در طول دوره مطالعه به پارک برده می‌شدند، به طور متوسط ​​۱۶.۵ درصد نمره سلامت روان بهتری نسبت به کودکانی که کمتر به پارک می‌رفتند، داشتند.

این عدد نشان دهنده تفاوت در میانگین رتبه‌بندی مشکلات عاطفی و رفتاری روزمره است. فرگوسن در یک تحلیل اولیه از همان گروه، از پرسشنامه والدین استفاده کرد که آن را در کنفرانس انجمن بین‌المللی اپیدمیولوژی محیطی ارائه داد. پاسخ‌ها به ارزیابی شدت مشکلات کودک، به عنوان مثال، در برقراری ارتباط با همسالان، کمک کرد. چنین مقیاس‌هایی امکان مقایسه بین گروه‌ها و نظارت بر تغییرات با سن را فراهم می‌کنند. محاسبه تشخیص‌های بالینی به داده‌های متفاوتی نیاز دارد.

مشاهدات مکرر، مقایسه کودکان از خانواده‌های مختلف و پیگیری تغییرات در یک کودک را ممکن ساخت. در دوره‌هایی که کودکان بیشتر به پارک‌ها می‌رفتند، پیامد‌های رشدی آنها عموماً مطلوب‌تر بود. این مقایسه به توضیح تفاوت‌های پایدار بین کودکان، مانند ویژگی‌های خانوادگی که از سالی به سال دیگر ادامه می‌یابد، کمک می‌کند. نویسندگان همچنین بررسی کردند که آیا یافته‌ها با سایر تحلیل‌ها تغییر می‌کنند یا خیر و الگوی مشابهی یافتند.

این محاسبات وضعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده، شرایط نامساعد مسکن و سلامت روان مادر را در نظر گرفت. محققان تعداد دفعات بازدید از پارک را تعیین نکردند. خانواده‌ها تصمیم می‌گرفتند چه زمانی به پارک بروند و شرایط آنها می‌تواند همراه با برنامه فرزندشان تغییر کند. بنابراین، نتایج یک ارتباط ثابت را توصیف می‌کنند. برای ارزیابی تأثیر بازدید از پارک به تنهایی، به داده‌هایی در مورد کار‌هایی که کودکان در آنجا انجام می‌دادند و سایر فرصت‌های بازی موجود در نزدیکی خانه‌هایشان نیاز است.

آنچه کودکان می‌توانند از پیاده‌روی دریافت کنند

چندین اتفاق همزمان در زمین بازی رخ می‌دهد. کودکان می‌توانند بیشتر حرکت کنند، بازی خلق کنند یا با همسالان خود ملاقات کنند. چنین فعالیت‌هایی فرصتی را برای تمرین مهارت‌های مورد بحث نویسندگان فراهم می‌کند. مطالعه بریتانیایی، فراوانی بازدید‌ها را به تنهایی بررسی کرد، بنابراین نتایج آن نمی‌تواند مشخص کند که چه مقدار از ارتباط مشاهده شده با حرکت، معاشرت یا زمان صرف شده در خارج از خانه توضیح داده می‌شود.

مارک فرگوسن، پژوهشگر مرکز اروپایی محیط زیست و سلامت انسان، در تفسیری برای دانشگاه اکستر توضیح داد: «پارک‌ها به کودکان فرصت تحرک می‌دهند و فعالیت بدنی به عنوان عاملی برای حمایت از سلامت روان و جسم شناخته شده است.»

در یک مطالعه جداگانه که در سال ۲۰۲۵ در مجله Wellbeing, Space & Society منتشر شد، فرگوسن و همکارانش ۲۵۶۸ کودک از یک گروه شهری چند قومیتی در برادفورد را مورد مطالعه قرار دادند. بازی بیشتر در فضای باز با پیامد‌های اجتماعی-عاطفی بهتر مرتبط بود، در حالی که ارتباط با بازدید از پارک ضعیف یا متناقض بود. این یافته به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا نویسندگان مطالعه جدید پیشنهاد می‌کنند یافته‌های خود را در سایر شهر‌ها نیز تأیید کنند. فرصت‌های بازی و عادات خانوادگی حتی در یک کشور واحد نیز می‌توانند متفاوت باشند.

چرا دسترسی‌پذیری سایت مهم است؟

در اوایل کودکی، کودکان خانواده‌های مرفه‌تر بیشتر به پارک‌ها سر می‌زدند. این الگو با بزرگتر شدن آنها تغییر کرد. در برخی گروه‌ها، کودکان خانواده‌های کم‌درآمدتر بیشتر به پارک‌ها سر می‌زدند. محققان خاطرنشان می‌کنند که بازدید از پارک‌ها معمولاً رایگان است یا هزینه کمی دارد. بنابراین، فضا‌های عمومی می‌توانند فرصت‌های بازی را در مناطقی که خانواده‌ها دسترسی محدودی به فعالیت‌های پولی دارند، گسترش دهند.

برای دستیابی به این هدف، زمین بازی باید برای استفاده راحت باشد. نزدیکی به خانه در صورتی مفید است که دسترسی به پارک ایمن باشد و خود زمین بازی دارای مناطق بازی مناسب برای کودکان در سنین مختلف باشد. فرگوسن تأکید می‌کند که این فضا باید برای خانواده‌هایی با نیاز‌های مختلف قابل دسترس و راحت باشد. نویسندگان بازدید‌های منظم را فرصتی برای توسعه می‌دانند و «هفته‌ای یک بار» فرکانس حد آستانه برای مقایسه کودکان در این مطالعه بود.