کد مطلب: ۱۱۷۵۹۶۱
|
|

وقتی همسرتان شروع به فحاشی می‌کند، این ۵ واکنش را هرگز نشان ندهید!

وقتی همسرتان شروع به فحاشی می‌کند، این ۵ واکنش را هرگز نشان ندهید!
در اوج یک دعوای زناشویی، گاهی یک جمله یا حتی یک نگاه تحقیرآمیز می‌تواند آتش خشم را شعله‌ورتر کند. اما وقتی با سیل ناسزا روبه‌رو می‌شوید، چگونه بدون تحقیر شدن یا تشدید درگیری، از خودتان محافظت کنید؟

به گزارش مجله خبری نگار، وقتی رگ‌های گردن متورم شده و واژه‌های زننده یکی پس از دیگری به سمت شما شلیک می‌شوند، این راهکار‌ها نجاتتان می‌دهد!

اما واقعیت این است که در لحظه بحران، وقتی رگ‌های گردن متورم شده و واژه‌های زننده یکی پس از دیگری به سمت شما شلیک می‌شوند، دانستن تئوری‌ها و ریشه‌ها به‌تنهایی سپر بلای روان شما نخواهد شد. قبل از آنکه بدانیم در لحظه بددهنی چه باید کرد، حیاتی است که بدانیم چه کار‌هایی وضعیت را بدتر می‌کند.

سه تله خطرناک

تله پایاپای:پاسخ‌دادن به فحاشی با ناسزا، زمین بازی را دقیقاً همان‌جایی می‌برد که فرد پرخاشگر می‌خواهد. با این کار، موضوع اصلی اختلاف کاملاً به حاشیه می‌رود و پس از فروکش کردن خشم، هر دو طرف به‌جای حل مسئله، درگیر عذاب وجدان یا لجبازی می‌شوند‌

تله منطق در میانه آتش: وقتی سطح آدرنالین بالاست، بخش منطقی مغز (قشر پیش‌پیشانی) همسر موقتاً از کار می‌افتد. اصرار بر استدلال آوردن، نصیحت کردن یا اثبات بی‌گناهی در لحظه فحاشی، شبیه خواندن شعر در میانه زلزله است؛ این کار تنها خشم او را تشدید می‌کند، چون احساس می‌کند شنیده نمی‌شود.

تله پوزخند و نگاه تحقیرآمیز: گاهی سکوت می‌کنیم، اما زبان بدن ما (چشم چرخاندن، پوزخند، نگاه از بالا به پایین) پیام تحقیر ارسال می‌کند. این نوع واکنش‌های غیرکلامی درست مانند بنزین ریختن روی هیزم خشم عمل می‌کند.

اورژانسی آتش دشنام را خاموش کنید!

اگر همسر شما دهان به دشنام و کلمات رکیک گشود، نفس عمیق بکشید، دست‌ها را مشت نکنید و فاصله فیزیکی خود را حداقل دو قدم حفظ کنید. نگاهتان محکم، اما بدون تمسخر باشد. هدف این است که پیامی از موضع ضعف یا تهدید مخابره نکنید.

به‌جای بحث طولانی، فقط یک بار و با لحنی کاملاً آرام، اما قاطع، مرز خود را اعلام کنید. جملاتی مثل: «من اجازه نمیدم با این ادبیات با من صحبت بشه.» یا «این کلمات به حل مسئله کمکی نمیکنه؛ تا وقتی صدات آروم نشه حرفی نمی‌زنم.»

کوبیدن در ممنوع!

اگر هنوز جواب نگرفتید، صحنه را ترک کنید. ترک صحنه نباید شبیه فرار یا با رفتار‌های هیجانی مثل کوبیدن در و قهر کردن باشد. باید اعلام شود و اجرا شود: «من میرم تو اتاق/بیرون، تا هردومون آروم بشیم؛ بعداً درباره موضوع حرف می‌زنیم.» اگر طرف مقابل مانع رفتن شد، بدون درگیری فیزیکی، مکالمه را کاملاً متوقف کنید و سکوت پیش بگیرید.

وقتی از موقعیت فاصله گرفتید، فاجعه‌سازی نکنید. با خودتان تکرار کنید: «این خشم طغیان‌گر مربوط به ناتوانی او در این لحظه است، نه ارزش واقعی من.» این تفکیک ذهنی مانع از تروما شدن لحظه‌ای ماجرا در ذهن شما می‌شود.

وضعیت سفید

در قسمت سوم این پرونده، به حساس‌ترین مرحله می‌پردازیم: «فردای طوفان». وقتی آرامش نسبی حاکم شد و فضا در وضعیت سفید قرار گرفت، چطور بدون نبش قبر دعوا، همسر را متوجه خط قرمز بددهنی کنیم تا این رفتار تبدیل به عادت همیشگی نشود؟

منبع: فارس
ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر