مطالعه در دوران کودکی با حافظه و توجه بهتر مرتبط دانسته شده است

به گزارش مجله خبری نگار، مطالعه برای لذت بردن با بهبود حافظه و توجه در کودکان، سطح بالاتر سلامت روان در بزرگسالان و کاهش سرعت زوال شناختی در دوران پیری مرتبط است. ایزوستیا بررسی می‌کند که چگونه مطالعه با سلامت مغز مرتبط است و آیا می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد یا خیر.

تفاوت بین خواندن برای لذت و خواندن برای وظیفه چیست؟

نویسندگان این نشریه، مطالعه برای لذت را به عنوان تعامل داوطلبانه با متنی تعریف می‌کنند که فرد انتظار دارد علاقه یا احساسات مثبت را برانگیزد. این شامل کتاب‌های چاپی و الکترونیکی، مجلات، کمیک‌ها و رمان‌های گرافیکی می‌شود. این شامل مطالعه آکادمیک مورد نیاز یا متونی که فرد صرفاً برای کار می‌خواند، نمی‌شود.

این تمایز مهم است، زیرا لذت و علاقه شخصی می‌تواند بر دفعات خواندن تأثیر بگذارد. اگر افراد به طور مستقل اثر را انتخاب کرده باشند، آن را درک کنند و از نظر احساسی درگیر شوند، احتمال بیشتری دارد که به خواندن ادامه دهند.

نویسندگان مقاله نتیجه گرفتند که انواع مختلف مطالعات، تصویر مشابهی را نشان می‌دهند: مطالعه منظم با رشد شناختی، سلامت روان و شکل‌گیری احتمالی ذخیره شناختی مرتبط است.

در این نشریه آمده است: «مطالعه راهی عالی برای حفظ سلامت مغز، توسعه مهارت‌های شناختی مهم و بهبود رفاه است.»

همانطور که مشخص شده است، این عادت باید از سنین پایین تشویق شود، اما می‌توان حتی در بزرگسالی یا پیری نیز خواندن را برای لذت بردن شروع کرد.

چگونه خواندن زودهنگام با رشد کودک مرتبط است

محققان داده‌های ۱۰۲۴۳ شرکت‌کننده در پروژه توسعه شناختی مغز نوجوانان آمریکایی را تجزیه و تحلیل کردند. در مرحله اول، کودکان بین ۹ تا ۱۱ سال سن داشتند و سپس در سنین ۱۱ تا ۱۳ سالگی دوباره مورد بررسی قرار گرفتند. تقریباً نیمی از شرکت‌کنندگان نسبتاً زود شروع به خواندن برای لذت بردن کردند. این کودکان متعاقباً نمرات بالاتری در آزمون‌های توجه، حافظه فعال و اپیزودیک، کنترل تکانه و سایر عملکرد‌های اجرایی نشان دادند.

آنها همچنین مشکلات رفتاری و بی‌توجهی کمتری، میزان پایین‌تر علائم استرس و افسردگی و عملکرد تحصیلی بهتری نشان دادند. علاوه بر این، مطالعه زودهنگام با مدت زمان خواب طولانی‌تر و زمان کمتر تماشای صفحه نمایش مرتبط بود.

محققان جنسیت و سن کودکان، شاخص توده بدنی، مرحله بلوغ، ترکیب خانواده، تحصیلات والدین، درآمد و سایر عوامل اجتماعی-اقتصادی را کنترل کردند. پس از تعدیل آماری، ارتباط بین مطالعه و نتایج مطلوب‌تر همچنان پابرجا بود. با این حال، ماهیت مشاهده‌ای این مطالعه هنوز مانع از نتیجه‌گیری قطعی مبنی بر اینکه مطالعه علت همه تفاوت‌ها بوده است، می‌شود.

اسکن مغز کودکانی که زودتر شروع به خواندن برای لذت بردن کردند، نواحی و حجم قشر مغز بزرگتری را نشان داد. این تفاوت‌ها بر نواحی مربوط به پردازش زبان، حافظه، توجه، یادگیری و تنظیم احساسات تأثیر گذاشت.

این مطالعه به طور خاص بر لوب‌های گیجگاهی، پس‌سری و پیشانی، شکنج‌های زاویه‌ای و فوق حاشیه‌ای، قشر اینسولار، قشر کمربندی قدامی و اوربیتوفرونتال، تالاموس و ناحیه پاراهیپوکامپال تمرکز داشت. ویژگی‌های ساختاری این نواحی با نمرات بالاتر در آزمون‌های شناختی مرتبط بود.

با این حال، نمی‌توان نتیجه گرفت که کتاب‌ها به طور مکانیکی نواحی خاصی از مغز را تقویت می‌کنند. شاید کودکانی که مهارت‌های زبانی پیشرفته‌تری دارند، بیشتر به مطالعه علاقه نشان دهند. محیط خانه، حمایت والدین، دسترسی به کتاب و سایر عوامل سبک زندگی نیز ممکن است در این امر نقش داشته باشند.

آیا مطالعه می‌تواند عملکرد تحصیلی را بهبود بخشد؟

واضح‌ترین ارتباط بین خواندن و سوادآموزی است. کودکانی که مرتباً می‌خوانند و از آن لذت می‌برند، معمولاً درک بهتری دارند، دایره لغات وسیع‌تری دارند و در آزمون‌های خواندن نمرات بالاتری کسب می‌کنند.

در یک مطالعه بریتانیایی در سال ۲۰۲۴، کودکان و نوجوانانی که از مطالعه لذت می‌بردند، به طور متوسط ​​در آزمون STAR نمره ۱۰۹.۱۳ کسب کردند. در میان کسانی که از مطالعه لذت نمی‌بردند، میانگین نمره ۱۰۲.۶۵ بود. در میان کسانی که روزانه مطالعه می‌کردند، میانگین نمره ۱۰۹.۴۹ بود، در مقایسه با ۱۰۳.۳۵ برای کسانی که روزانه مطالعه نمی‌کردند.

نویسندگان این بررسی همچنین به ارتباط بین خواندن و توانایی ریاضی اشاره کردند. این فعالیت‌ها تا حدی به فرآیند‌های یکسانی از جمله حافظه کاری، عملکرد‌های اجرایی، تشخیص الگو و درک زبان متکی هستند.

مهارت زبانی به ویژه هنگام حل مسائل کلامی، کار با نمایش‌های کلامی اعداد و بازیابی حقایق ریاضی از حافظه اهمیت دارد. با این حال، این بدان معنا نیست که خواندن داستان می‌تواند جایگزین ریاضی شود. در عوض، مهارت‌های زبانی و شناختی توسعه‌یافته می‌توانند درک مسئله و انتخاب راه‌حل را تسهیل کنند.

یک مطالعه طولانی‌مدت که شامل ۵۵۴ کودک بود و ۱۲ سال طول کشید، نشان داد که مهارت‌های بالاتر خواندن با پیشرفت‌های بعدی در ریاضی مرتبط است، به‌ویژه در میان کودکانی که در ابتدا عملکرد ضعیف‌تری نسبت به همسالان خود داشتند. علاوه بر این، این رابطه ممکن است دو طرفه بوده باشد: توانایی‌های شناختی عمومی به توسعه همزمان مهارت‌های خواندن و ریاضی کمک کرده است.

کارشناسان معتقدند که برای ایجاد یک عادت پایدار، کودک لزوماً نیازی به شروع با رمان‌های کلاسیک یا ادبیات پیچیده ندارد. کمیک‌ها، رمان‌های گرافیکی، داستان‌های تخیلی طرفداران، مجلات یا کتاب‌های مرتبط با یک بازی، فیلم یا سریال تلویزیونی مورد علاقه می‌توانند به عنوان اولین قدم مورد استفاده قرار گیرند.

یک نظرسنجی از سوی بنیاد ملی سوادآموزی نشان داد که ۳۸.۱٪ از کودکان و نوجوانان مایل به خواندن مطالب مربوط به فیلم یا سریال تلویزیونی مورد علاقه خود هستند. ۳۷.۱٪ دیگر به متونی که با علایق آنها مطابقت دارد علاقه دارند و ۲۶.۶٪ از شرکت‌کنندگان مهم می‌دانند که بتوانند مطالب خواندنی خود را انتخاب کنند.

حتی در میان کودکانی که از مطالعه خوششان نمی‌آمد، تقریباً نیمی از آنها اذعان داشتند که مطالعه به آنها کمک کرده چیز‌های جدید یاد بگیرند و دایره لغات خود را گسترش دهند.

کریستل لانگلی، محقق، توضیح داد: «مهم است چیزی پیدا کنید که کودک واقعاً آن را جذاب بداند. این می‌تواند متنی درباره یک برنامه تلویزیونی یا یک بازی باشد. کتاب‌های مصور و رمان‌های گرافیکی نیز می‌توانند شروع خوبی باشند.»

با این حال، داده‌های موجود به ما اجازه نمی‌دهد نتیجه بگیریم که همه قالب‌های مطالعه تأثیر یکسانی بر مغز دارند. اکثر مطالعات، مطالعه منظم یا آشنایی با مطالب چاپی را ارزیابی کرده‌اند، نه مقایسه داستان، اخبار، کمیک و کتاب‌های الکترونیکی.

چگونه مطالعه، استرس و همدلی را به هم مرتبط می‌کند

یک نظرسنجی از ۴۱۶۴ بزرگسال نشان داد که بسیاری از پاسخ‌دهندگان، مطالعه را راهی برای آرامش و استراحت می‌دانند. ۳۸ درصد از شرکت‌کنندگان، کتاب را به عنوان یک روش ترجیحی برای کاهش استرس ذکر کردند. در میان کسانی که حداقل ۳۰ دقیقه در هفته مطالعه می‌کنند، ۶۴ درصد گزارش دادند که کتاب به آنها کمک می‌کند تا احساسات دیگران را بهتر درک کنند. در میان کسانی که اهل مطالعه نیستند، ۴۸ درصد همین نظر را داشتند. نیمی از خوانندگان همچنین گفتند که نسبت به باور‌های دیگران تحمل بیشتری پیدا کرده‌اند.

این داده‌ها بر اساس پاسخ‌های خوداظهاری هستند و تأثیر مستقیم کتاب‌ها بر سلامت عاطفی را اثبات نمی‌کنند. افرادی که از قبل از مطالعه لذت می‌برند و تمایل دارند این عادت را مثبت ارزیابی کنند، بیشتر احتمال دارد در چنین نظرسنجی‌هایی شرکت کنند. آنها ممکن است از نظر سطح تحصیلات، سبک زندگی و محیط اجتماعی با افراد غیرمطالعه‌کننده متفاوت باشند.

داده‌های عینی‌تری در مطالعاتی که با استفاده از MRI ​​عملکردی انجام شد، به دست آمد. در آزمایشی که شامل ۲۶ بزرگسال جوان بود، دانشمندان فعالیت مغز را هنگام خواندن متون ادبی بررسی کردند. بخش‌های مختلف متن، بخش‌های مختلفی از شبکه حالت پیش‌فرض مغز را فعال کردند که از جمله موارد دیگر، با درک افکار و نیات دیگران مرتبط است.

صحنه‌های غنی از نظر اجتماعی و انتزاعی، شبکه قشر پیش‌پیشانی پشتی-میانی را قوی‌تر فعال کردند. شرکت‌کنندگانی که بیشتر داستان می‌خواندند، در وظایف شناخت اجتماعی نیز عملکرد بهتری داشتند. با این حال، حجم نمونه کوچک و طراحی همبستگی این مطالعه، استفاده از داستان را به عنوان یک روش اثبات‌شده برای توسعه همدلی، منتفی می‌کند.

چه تغییراتی در مغز رخ می‌دهد؟

یک متاآنالیز از ۴۰ مطالعه با استفاده از MRI ​​عملکردی نشان داد که خواندن در کودکان و بزرگسالان شبکه‌ای تا حد زیادی مشابه از نواحی را فعال می‌کند. این شامل قشر پس‌سری-گیجگاهی چپ، شکنج پیشانی تحتانی و نواحی آهیانه خلفی است که در تشخیص بصری کلمات، پردازش زبان و توجه نقش دارند.

با بالغ شدن و کسب تجربه، عملکرد‌های این سیستم تخصصی‌تر می‌شوند. در کودکان، نواحی مرتبط با پردازش صدای گفتار و شکل‌گیری مهارت‌ها بیشتر درگیر می‌شوند، در حالی که در بزرگسالان، نواحی مسئول تشخیص سریع کلمات نوشتاری برجسته‌تر می‌شوند.

مهارت‌های خواندن همچنین با وضعیت ماده سفید مغز - دسته‌هایی از الیاف عصبی که سیگنال‌ها را بین قسمت‌های مغز منتقل می‌کنند - مرتبط هستند. مشخص شد کودکانی که نمرات خواندن بالاتری دارند، ارتباطات سازمان‌یافته‌تری در مسیر‌های درگیر در پردازش زبان و تعامل نیمکره‌ای دارند.

برخی شواهد همچنین احتمال تغییرات ساختاری پس از آموزش را نشان می‌دهند. در یک مطالعه کوچک روی ۱۱ کودک مبتلا به نارساخوانی، یک برنامه هشت هفته‌ای که شامل تصویرسازی ذهنی، بیان و ردیابی حروف و کلمات بود، مهارت‌های خواندن را بهبود بخشید. شرکت‌کنندگان همچنین افزایش حجم ماده خاکستری را در چندین ناحیه، از جمله هیپوکامپ و شکنج دوکی‌شکل، تجربه کردند.

آیا مطالعه می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد؟

مشاهدات بلندمدت نشان می‌دهد که فعالیت‌های محرک فکری با کاهش سرعت زوال حافظه و سایر عملکرد‌های شناختی در دوران پیری مرتبط هستند. مطالعه می‌تواند به ایجاد ذخیره شناختی - توانایی مغز برای جبران تغییرات مرتبط با سن یا آسیب‌شناختی برای مدت طولانی‌تر - کمک کند.

در مطالعه‌ای که روی ۵۴۳۷ نفر بالای ۵۵ سال انجام شد، افرادی که به‌طور گسترده مطالعه می‌کردند، شطرنج بازی می‌کردند و در سایر فعالیت‌های اوقات فراغت محرک فکری شرکت داشتند، در یک دوره پیگیری پنج ساله، کمتر دچار زوال شناختی شدند. مطالعه دیگری شامل ۸۰۱ نفر بالای ۶۵ سال بود. شرکت‌کنندگان به‌طور متوسط ​​۴.۵ سال پیگیری شدند. مشارکت بیشتر در فعالیت‌های محرک فکری، از جمله خواندن کتاب، مجله و روزنامه، با ۳۳٪ خطر کمتر ابتلا به بیماری آلزایمر همراه بود.

مطالعه‌ی دیگری شامل ۱۹۶۲ فرد بالای ۶۴ سال بود که به مدت ۱۴ سال تحت نظر بودند. شرکت‌کنندگانی که حداقل هفته‌ای یک بار مطالعه می‌کردند، کمتر دچار زوال شناختی می‌شدند. این ارتباط در سطوح مختلف تحصیلی نیز ادامه داشت. با این حال، کاهش ۳۳ و ۳۵ درصدی خطر ابتلا را نمی‌توان به عنوان کاهش تضمین‌شده‌ی خطر فردی تفسیر کرد. این مطالعات، ارتباطات آماری را در گروه‌های خاص ارزیابی کردند، نه اثرات مطالعه به عنوان نوعی درمان.

افرادی که در سنین پیری علاقه خود را به کتاب حفظ می‌کنند، ممکن است در ابتدا ذخیره شناختی بیشتری داشته باشند، بیشتر ارتباط برقرار کنند، بهتر غذا بخورند، بیشتر ورزش کنند و سلامت خوبی داشته باشند. همچنین رابطه معکوس نیز ممکن است: نقص در حافظه و توجه در اوایل زندگی می‌تواند میل و توانایی خواندن را حتی قبل از تشخیص کاهش دهد.

چقدر باید بخونی؟

تا به امروز، دانشمندان یک مدت زمان مطالعه جهانی که تضمین‌کننده بهبود حافظه یا کاهش خطر زوال عقل باشد، تعیین نکرده‌اند. مطالعات مختلف از معیار‌های متفاوتی استفاده کرده‌اند، از ۳۰ دقیقه در هفته گرفته تا حداقل یک بار مطالعه در هفته.

بنابراین، ادعا‌هایی مبنی بر اینکه چند دقیقه مطالعه باعث کاهش خاصی در سطح استرس می‌شود، باید با احتیاط پذیرفته شود. نتیجه ممکن است به کتاب، علاقه خواننده، سطح استرس اولیه، شرایط آزمایش و روش اندازه‌گیری بستگی داشته باشد.

نویسندگان این نقد معتقدند که نظم و علاقه شخصی از رسیدن به سهمیه‌ای مشخص مهم‌تر است. اگر آثار پیچیده شما را آزار می‌دهند و باعث می‌شوند که تسلیم شوید، یک کتاب، مجله یا رمان مصور که دسترسی به آن آسان‌تر است، می‌تواند مفیدتر باشد.