دانشمندان به توانایی قلب در بازسازی بافت عضلانی پس از حمله قلبی پی برده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان برای اولین بار نشانه‌هایی از بهبودی طبیعی عضله قلب در انسان پس از حمله قلبی را کشف کرده‌اند. محققان دانشگاه سیدنی، موسسه Baird و بیمارستان سلطنتی پرنس آلفرد کشف کرده‌اند که قلب حتی پس از آسیب نیز قادر به تولید سلول‌های عضلانی جدید است. ایزوستیا توضیح می‌دهد که چرا این کشف می‌تواند درک ما از بهبودی قلب را تغییر دهد و منجر به درمان‌های جدید شود.

قلب انسان قادر به تولید سلول‌های عضلانی جدید است

محققان کشف کرده‌اند که قلب انسان می‌تواند پس از حمله قلبی، سلول‌های عضلانی قلبی جدیدی تولید کند. این یافته‌ها در مجله Circulation Research منتشر شده است. این کشف، باور رایج مبنی بر اینکه عضله قلب آسیب‌دیده در طول حمله قلبی قادر به بازسازی نیست را به چالش می‌کشد.

پس از حمله قلبی، برخی از سلول‌های قلب می‌میرند و بافت اسکار در ناحیه آسیب‌دیده باقی می‌گذارند. این می‌تواند توانایی قلب در پمپاژ خون به اندام‌ها را مختل کند. با این حال، یک مطالعه جدید نشان داده است که حتی پس از تشکیل بافت اسکار، قلب توانایی تولید سلول‌های عضلانی جدید را حفظ می‌کند.

نتیجه‌گیری نویسندگان مطالعه

تاکنون، ما معتقد بودیم که از آنجا که سلول‌های قلب پس از حمله قلبی می‌میرند، این نواحی قلب به طور جبران‌ناپذیری آسیب می‌بینند و باعث می‌شوند قلب کمتر بتواند خون را به اندام‌های بدن پمپ کند.

طبق این مطالعه، اگرچه جای زخم پس از حمله قلبی در قلب باقی می‌ماند، اما سلول‌های عضلانی جدیدی تولید می‌کند. دانشمندان می‌گویند اگرچه این کشف جدید امکان بازسازی سلول‌های عضلانی را فراهم می‌کند، اما هنوز برای جلوگیری از عواقب ویرانگر حمله قلبی کافی نیست. در ادامه، نویسندگان امیدوارند درمان‌هایی را توسعه دهند که بتوانند توانایی طبیعی قلب را برای تولید سلول‌های جدید و بازسازی قلب پس از حمله قلبی افزایش دهند.

پیش از این، دانشمندان افزایش میتوز - فرآیندی که طی آن سلول‌ها تقسیم و تولید مثل می‌کنند - را در عضله قلب موش‌ها پس از حمله قلبی مشاهده کرده بودند. این مطالعه جدید اولین مطالعه‌ای است که فرآیند مشابهی را در انسان نشان می‌دهد.

با وجود توانایی عضله قلب در تولید سلول‌های جدید، این فرآیند طبیعی هنوز برای جایگزینی تمام بافت‌های تخریب‌شده در طول حمله قلبی بسیار ضعیف است. بنابراین، بازسازی کشف‌شده قادر به جلوگیری از عواقب شدید آسیب قلبی نیست.

بیماری‌های قلبی عروقی همچنان عامل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان هستند. در استرالیا، تقریباً یک چهارم از کل مرگ و میر‌ها - ۲۴٪ - به این بیماری مربوط می‌شود. حمله قلبی می‌تواند تا یک سوم سلول‌های قلب فرد را از بین ببرد.

پیشرفت در روش‌های درمانی در طول دهه گذشته، میزان بقا پس از حملات قلبی را به طور قابل توجهی افزایش داده است. با این حال، زنده ماندن پس از حمله قلبی همیشه به معنای بهبودی کامل نیست: بسیاری از بیماران متعاقباً دچار نارسایی قلبی می‌شوند، وضعیتی که در آن قلب دیگر نمی‌تواند به طور مؤثر خون را برای رفع نیاز‌های بدن پمپ کند.

در حال حاضر، تنها درمان نارسایی قلبی، پیوند قلب است. با این حال، این گزینه فقط برای درصد کمی از بیماران در دسترس است. در استرالیا، تقریباً ۱۴۴۰۰۰ نفر با نارسایی قلبی زندگی می‌کنند، در حالی که سالانه تقریباً ۱۱۵ پیوند قلب انجام می‌شود. بنابراین، شکاف قابل توجهی بین تعداد بیمارانی که می‌توانند از پیوند بهره‌مند شوند و تعداد اعضای اهدایی موجود وجود دارد.

بخش مهمی از این مطالعه، رویکردی جدید برای مطالعه قلب انسان بود: دانشمندان از نمونه‌های بافتی به‌دست‌آمده از بیماران زنده‌ای که تحت عمل جراحی بای‌پس عروق کرونر قرار گرفته بودند، استفاده کردند. بیمارانی که رضایت خود را برای شرکت در این مطالعه اعلام کرده بودند، تحت این جراحی‌ها در بیمارستان سلطنتی پرنس آلفرد در سیدنی قرار گرفتند و محققان نمونه‌هایی را از نواحی آسیب‌دیده و سالم قلب جمع‌آوری کردند.

تکنیک جمع‌آوری بافت توسط پروفسور پل بانون ابداع شده است. دانشمندان با به دست آوردن بافت از قلب زنده، توانسته‌اند زیست‌شناسی آن را در یک مدل آزمایشگاهی مطالعه کنند که می‌تواند فرآیند‌های رخ داده در بیماران را با دقت بیشتری منعکس کند.

محققان امیدوارند که این مدل جدید به آنها در درک چگونگی تولید سلول‌های عضلانی جدید توسط قلب و چگونگی تقویت این فرآیند طبیعی کمک کند. این رویکرد می‌تواند به طور بالقوه پایه و اساس توسعه درمان‌هایی باشد که می‌توانند بازسازی عضله قلب آسیب‌دیده را تحریک کنند.

شان لال، نویسنده اصلی این مطالعه از دانشکده علوم پزشکی و متخصص قلب و عروق در نارسایی قلبی در بیمارستان سلطنتی پرنس آلفرد

در نهایت، هدف این است که از این کشف برای تولید سلول‌های قلبی جدید که قادر به معکوس کردن نارسایی قلبی هستند، استفاده شود. استفاده از مدل‌های بافت قلب زنده انسان در کار ما به ما این امکان را می‌دهد که داده‌های دقیق‌تر و قابل اعتمادتری را برای توسعه درمان‌های جدید برای بیماری‌های قلبی به دست آوریم.

به گفته وی، مطالعات با استفاده از نمونه‌ها، چندین پروتئین دخیل در بازسازی قلب در موش‌ها را شناسایی کرده‌اند. این استاد دانشگاه این را چشم‌اندازی امیدوارکننده خواند که می‌تواند به انسان نیز منتقل شود.

پروتئین‌های کشف‌شده ممکن است سرنخ‌هایی در مورد چگونگی تحریک قلب آسیب‌دیده انسان برای تولید سلول‌های عضلانی بیشتر در اختیار دانشمندان قرار دهند. در حالی که چنین درمان‌هایی همچنان امیدوارکننده هستند، مطالعه جدید شواهد مستقیمی ارائه می‌دهد که قلب انسان بالغ حداقل تا حدودی توانایی طبیعی برای بازسازی بافت عضلانی پس از حمله قلبی را دارد.