باستان شناسان اسرار آدمخواری باستانی در اروپا را کشف کردند

به گزارش مجله خبری نگار، باستان‌شناسان نزدیک به ۱۰۰۰ استخوان یافت‌شده در سه غار در جنوب اسپانیا را دوباره بررسی کرده و شواهدی از شیوه‌های مختلف آدم‌خواری کشف کرده‌اند. این مطالعه جدید نشان داده است که مصرف بقایای انسانی در دوران نوسنگی یک پدیده منحصر‌به‌فرد نبوده است: علائم مشابه روی استخوان‌ها می‌توانسته با شرایط و شیوه‌های اجتماعی مختلف مرتبط باشد. ایزوستیا در مورد آنچه استخوان‌های انسانی در مورد جوامع باستانی آشکار کرده‌اند، گزارش می‌دهد.

بیش از یک سناریو: آنچه استخوان‌های غار‌های اسپانیا آشکار می‌کنند

باستان‌شناسان آثار آدم‌خواری را در مکان‌های مختلف اروپایی می‌شناسند که قدمت آنها به حدود ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح برمی‌گردد. با این حال، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که شناسایی یک نوع واحد از آدم‌خواری نوسنگی غیرممکن است. به گفته آنتونیو رودریگز-هیدالگو، یکی از نویسندگان این مقاله، شواهد باستان‌شناسی مشابه می‌توانند شرایط اجتماعی کاملاً متفاوتی را پنهان کنند. این مطالعه در مجله علوم باستان‌شناسی (JoAS) منتشر شده است.

برای دهه‌ها، آدم‌خواری ماقبل تاریخ عموماً به عنوان یک رفتار واحد تفسیر می‌شد. کار ما نشان می‌دهد که صحبت از یک شکل واحد از «آدم‌خواری نوسنگی» غیرممکن است، زیرا شواهد باستان‌شناسی مشابه می‌توانند واقعیت‌های اجتماعی کاملاً متفاوتی را پنهان کنند.

محققان بقایای سه غار در منطقه گرانادا در جنوب اسپانیا - مالالموئرزو، کاریگوئلا و ماجولیکاس - را بررسی کردند. این مکان‌ها بیش از ۵۰ سال پیش توسط باستان‌شناسان کشف شدند و از قبل شواهد مهمی از آدم‌خواری ماقبل تاریخ محسوب می‌شدند.

در مجموع، متخصصان نزدیک به ۱۰۰۰ استخوان را دوباره بررسی کردند. آنها مشاهدات خود را با تجزیه و تحلیل آماری و روش‌های یادگیری ماشینی ترکیب کردند تا آسیب‌های هر قطعه را طبقه‌بندی کنند. دانشمندان شکستگی‌ها، بریدگی‌ها، آثار ضربه و حتی آثار دندان را در نظر گرفتند و همچنین سن تقریبی افراد را بر اساس رشد استخوان و دندان تعیین کردند.

سه غار - سه داستان متفاوت

اگرچه محققان علائم مشابهی از قصابی و آماده‌سازی را روی بسیاری از استخوان‌ها یافتند، اما یافته‌های این سه غار به شیوه‌ها و شرایط متمایزی اشاره دارد. در مالالموئرزو، نشانه‌های آدم‌خواری احتمالاً به یک رویداد خشونت‌آمیز واحد که حدود ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد رخ داده است، مرتبط است. قربانیان، با توجه به بقایای اجساد، افرادی در سنین مختلف بودند. محققان این حادثه را یک عمل وحشیانه خشونت جمعی توصیف می‌کنند.

وضعیت در کاریگوئلا متفاوت بود. بقایای این غار به چندین دوره نوسنگی برمی‌گردد. در میان یافته‌ها حداقل دو جمجمه انسان وجود داشت که به جام‌های نوشیدنی تبدیل شده بودند.

آخرین مورد از این وقایع توصیف‌شده در ماهولیکا حدود ۳۸۰۰ سال پیش از میلاد رخ داده است. با این حال، به نظر نمی‌رسد بقایای یافت‌شده در آنجا ارتباط مستقیمی با خشونت داشته باشند. برخی از استخوان‌ها به رنگ قرمز رنگ‌آمیزی شده‌اند، احتمالاً با استفاده از ماده معدنی کمیاب سینابر، که ممکن است نشان‌دهنده انگیزه‌های آیینی یا تدفین باشد.

برای تعیین ماهیت آسیب، محققان ویژگی‌های استخوانی به جا مانده از ضربات مختلف را بررسی کردند. این موارد شامل شکستگی، بریدگی، ضربه ناشی از ضربه غیرنافذ و آثار گازگرفتگی بود. تجزیه و تحلیل نزدیک به ۱۰۰۰ قطعه به آنها اجازه داد تا ماهیت آسیب را با شرایطی که ممکن است بقایای انسانی در آن یافت شده باشد، مرتبط کنند.

با این حال، آثار مشابه به تنهایی علت یکسانی را نشان نمی‌دهند. به گفته نویسندگان این مطالعه، این امر به ویژه برای تفسیر آدم‌خواری دوران نوسنگی مهم است. روش‌های یکسان برای پردازش بقایای انسانی می‌توانسته در زمینه‌های اجتماعی کاملاً متفاوتی مورد استفاده قرار گرفته باشد.

محققان مشاهدات باستان‌شناسی را با روش‌های آماری و یادگیری ماشینی ترکیب کردند. این امر به آنها اجازه داد تا انواع مختلف آسیب‌های استخوانی را طبقه‌بندی کرده و آنها را با سایر ویژگی‌های بقایای کشف‌شده، از جمله سن تخمینی افراد، مقایسه کنند. این امر به دانشمندان اجازه داد تا یافته‌ها را نه به عنوان شواهد جداگانه و مرموز، بلکه به عنوان بخشی از یک تصویر بزرگتر ببینند. با این حال، این مطالعه دلیلی برای این ادعا ارائه نمی‌دهد که همه موارد کشف‌شده آدم‌خواری از الگوی یکسانی پیروی کرده‌اند.

چرا آدم‌ها آدم خوردند و چرا هنوز هیچ پاسخی وجود ندارد؟

مقایسه داده‌های جدید با سایر یافته‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که آدم‌خواری در دوران نوسنگی اروپا ممکن است حداقل در سه دوره ظهور کرده باشد: در پایان هزاره ششم پیش از میلاد، در اواسط هزاره پنجم پیش از میلاد و در پایان هزاره سوم پیش از میلاد. با این حال، دلایل این اعمال هنوز مشخص نیست.

نمی‌توانیم بگوییم که همه این وقایع علت مشترکی داشته‌اند، اما می‌توانیم بگوییم که در سراسر دوران نوسنگی <.. > زمینه‌ای از درگیری و/یا دستکاری بقایای انسانی وجود داشته است.