کارشناسان در مورد تأثیر فیلتر‌های هوش مصنوعی بر نحوه درک افراد از ظاهر خود بحث می‌کنند

به گزارش مجله خبری نگار، استفاده از فیلتر‌های هوش مصنوعی در رسانه‌های اجتماعی به طور فزاینده‌ای بر نحوه درک افراد از ظاهر خود تأثیر می‌گذارد و می‌تواند اضطراب از ظاهر را تشدید کند. متخصصان زیبایی و روان‌درمانگران خاطرنشان می‌کنند که تصاویر مجازی یک استاندارد دست‌نیافتنی از زیبایی ایجاد می‌کنند که افراد شروع به مقایسه خود در زندگی واقعی با آن می‌کنند. ایزوستیا در مورد تمام جزئیات گزارش می‌دهد.

توهم پوست بی‌نقص

به گفته لیودمیلا یلیساوتسکایا، متخصص زیبایی، متخصص استخوان درمانی، متخصص میوفانکشنال و بنیانگذار مرکز استئوپلاستی و جوانسازی میتو-بالانس، مفهوم پوست زیبا در سال‌های اخیر به طور قابل توجهی تغییر کرده است. در حالی که زمانی پوست مرتب و با ویژگی‌های طبیعی ایده‌آل تلقی می‌شد، اکنون رسانه‌های اجتماعی تصویر چهره‌ای عاری از منافذ، چین و چروک و هرگونه نقص را ترویج می‌دهند.

بیشتر این تصاویر با فیلترها، روتوش و نورپردازی ویژه پردازش می‌شوند. در نتیجه، کاربران نسخه دیجیتالی ظاهر یک فرد را به عنوان یک فرد عادی درک می‌کنند، حتی اگر چنین جلوه‌ای در زندگی واقعی غیرممکن باشد.

به گفته این متخصص، این موضوع همچنین بر نحوه مراجعه افراد به متخصصان زیبایی تأثیر می‌گذارد. به طور فزاینده‌ای، بیماران نه با مشکل پوستی خاص، بلکه با این تمایل به مراجعه می‌کنند که مانند عکس‌های گرفته شده به نظر برسند. درخواست‌های رایج شامل حذف کامل منافذ، صاف کردن پوست تا حد امکان، تغییر شکل صورت، برجسته کردن گونه‌ها، از بین بردن هرگونه خطوط بیان یا روشن‌تر کردن پوست به میزان چند درجه است. با این حال، یلیساوتسکایا خاطرنشان کرد، بسیاری از افراد ویژگی‌های فردی ظاهر خود، مانند رنگ پوست، ساختار صورت و بافت طبیعی پوست را در نظر نمی‌گیرند.

چگونه فیلتر‌ها تقاضا از متخصصان زیبایی را تغییر می‌دهند

به گفته این متخصص، روتوش دیجیتال مستقیماً بر تقاضا برای عمل‌های زیبایی تأثیر می‌گذارد. مردم نتایجی را که روی صفحه گوشی هوشمند خود می‌بینند می‌خواهند، اما اغلب متوجه نمی‌شوند که ژنتیک، آرایش، نورپردازی و پردازش تصویر همگی می‌توانند در یک عکس نقش داشته باشند.

لیودمیلا یلیساوتسکایا تأکید کرد: «زیبایی به معنای نبود نقص نیست. زیبایی هماهنگی، ظاهر آراسته و سلامت است. فیلتر‌ها یک ابزار هستند، نه یک استاندارد.»

به گفته او، عدم تقارن جزئی صورت، چین‌های بینی-لبی یا چین و چروک‌هایی که هنگام لبخند زدن ظاهر می‌شوند، از ویژگی‌های طبیعی یک فرد زنده هستند و نقص‌هایی نیستند که باید اصلاح شوند.

چرا بعد از اعمال فیلترها، چهره‌ام «اشتباه» به نظر می‌رسد؟

ایرینا کراشکینا، روان‌درمانگر در JSC "Medicine" (کلینیک آکادمیک رویتبرگ)، توضیح داد که استفاده منظم از فیلتر‌ها می‌تواند درک فرد از ظاهر خود را تغییر دهد. به گفته این متخصص، مغز به تدریج به نسخه دیجیتالی بهبود یافته صورت عادت می‌کند، که در آن پوست کاملاً صاف به نظر می‌رسد و اجزای صورت متقارن‌تر می‌شوند.

ایرینا کراشکینا گفت: «تحقیقات نشان می‌دهد که استفاده از فیلتر‌های زیبایی هوش مصنوعی، رضایت از بدن و عزت نفس را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد، به خصوص در میان افرادی که مستعد خودنظارتی مداوم بر ظاهر خود هستند.»

به گفته این روان‌درمانگر، تایید اجتماعی نقش دیگری نیز ایفا می‌کند: عکس‌های روتوش‌شده احتمال بیشتری دارد که واکنش‌های مثبت مردم را دریافت کنند و مغز شروع به درک این تصویر به عنوان جذاب‌تر می‌کند. این امر منجر به اختلاف بین تصویر واقعی و ایده‌آل از خود می‌شود. افراد شروع به مقایسه تصویر خود نه با دیگران، بلکه با عکس روتوش‌شده خودشان می‌کنند.

به گفته کراشکینا، نوجوانان و جوانان ۱۸ تا ۳۰ ساله به ویژه در برابر تأثیر فیلتر‌ها آسیب‌پذیر هستند. در این دوره، یک تصویر دیجیتال ممکن است در ابتدا اعتماد به نفس را افزایش دهد، اما با گذشت زمان، می‌تواند اضطراب و نارضایتی از خود را افزایش دهد.

این متخصص خاطرنشان کرد که مرز بین ناامنی معمولی و یک مشکل روانی جدی زمانی مشخص می‌شود که نگرانی‌ها شروع به تداخل با زندگی روزمره می‌کنند. نشانه‌های اشتغال ذهنی بیش از حد به ظاهر ممکن است شامل افکار مداوم در مورد یک نقص خیالی، بررسی منظم انعکاس خود در آینه، اجتناب از عکس و تماس ویدیویی و تمایل مداوم به پنهان کردن هرگونه ویژگی صورت باشد. در چنین مواردی، ممکن است موردی از اختلال خود زشت انگاری بدن باشد - وضعیتی که در آن فرد بیش از حد روی یک نقص جزئی یا خیالی تمرکز می‌کند.

به گفته پزشک، با این وضعیت، تجربیات می‌توانند بخش قابل توجهی از روز را به خود اختصاص دهند و با اضطراب یا علائم افسردگی همراه باشند.

چگونه نگرش سالمی نسبت به ظاهر خود داشته باشیم

کارشناسان توصیه می‌کنند که فیلتر‌ها را به عنوان ابزاری برای سرگرمی ببینید، نه به عنوان یک استاندارد زیبایی. مهم است که زمان خود را در رسانه‌های اجتماعی محدود کنید، به صورت دوره‌ای از یک سم‌زدایی دیجیتال استفاده کنید و عادت کنید که خودتان را بدون ویرایش مداوم تصویر ببینید.

کراشکینا خاطرنشان کرد: «فیلتر‌ها به خودی خود بد نیستند. اما وقتی به تنها راه برای احساس «به اندازه کافی خوب بودن» تبدیل می‌شوند، این نشانه‌ی نیاز به کمک حرفه‌ای است.»

به گفته کارشناسان، زیبایی‌شناسی مدرن باید به حفظ سلامت پوست و ظاهری هماهنگ کمک کند، نه اینکه چهره‌ای بسازد که فقط روی صفحه نمایش وجود داشته باشد. ویژگی‌های طبیعی، فردیت و ظاهر آراسته یک فرد همچنان از هر ایده‌آل دیجیتالی مهم‌تر است.