کاسه صبر لبریز شده مسلمانان در اروپا؛ روایت فعال ایتالیایی از عمق اسلام‌هراسی

به گزارش مجله خبری نگار، داویده پیکاردو مدیرمسئول نشریه «لا لوچه» در یادداشتی با عنوان «کاسه (صبر) لبریز شده است» نوشت که مجموعه حوادث اخیر را دیگر نمی‌توان رخداد‌هایی پراکنده یا رفتار‌های فردی تلقی کرد، بلکه به اعتقاد او، این اتفاقات محصول قابل پیش‌بینی فضایی است که عامدانه ساخته شده و اکنون پیامد‌های آن آشکار شده است.

نخستین نمونه مورد اشاره او، آتش‌سوزی عمدی مقابل مسجد «الهدی» در شهر کالیاری است. در این حادثه که خردادماه گذشته رخ داد، گلدان‌های پلاستیکی مقابل چند ساختمان از جمله ورودی مسجد به آتش کشیده شد و شعله‌ها نمای ساختمان را دودزده کرد.

شبکه رای ایتالیا گزارش داد که واحد ویژه عملیات کارابینیری موسوم به ROS که در زمینه پرونده‌های تروریستی فعالیت می‌کند نیز وارد تحقیقات شده است.

پیکاردو در ادامه به راهپیمایی جریان‌های راست افراطی در رم اشاره می‌کند که در جریان آن هزاران نفر در حمایت از طرح موسوم به «مهاجرت مجدد و بازپس‌گیری» در منطقه پراتی پایتخت ایتالیا راهپیمایی کردند.

رسانه‌های ایتالیایی گزارش دادند که در این تجمع، شعار‌های صریح توهین‌آمیز علیه مسلمانان نیز سر داده شد. روزنامه «لا رپوبلیکا» شمار شرکت‌کنندگان را حدود چهار هزار نفر اعلام کرد.

پیکاردو می‌نویسد مفهوم «مهاجرت مجدد» در گفتمان این گروه‌ها صرفاً ناظر بر مقابله با مهاجرت غیرقانونی نیست، بلکه دامنه آن حتی مهاجران قانونی و کسانی که از نظر این جریان‌ها با هویت مطلوب آنها سازگار نیستند را نیز دربرمی‌گیرد.

لوکا مارسلا از چهره‌های کازاپوند (یک جنبش نئوفاشیستی در ایتالیا) و رئیس کمیته برگزارکننده این راهپیمایی نیز در اظهاراتی که رسانه‌های ایتالیایی منتشر کردند، به صراحت گفت هدف این جریان تنها اخراج مهاجران غیرقانونی نیست و مهاجران قانونی را که به ادعای او «ادغام نشده‌اند» نیز باید به ترک ایتالیا ترغیب کرد.

سومین نمونه مورد اشاره این فعال مسلمان، رفتار سیلویا ساردونه نماینده پارلمان اروپا و معاون دبیر حزب راست‌گرای لیگ است.

ساردونه در ویدئویی که در تورین ضبط و در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد، یک زن مسلمان محجبه که کودک خود را به همراه داشت، متوقف کرد و درباره پوشش و آزادی انتخاب او پرسش‌هایی مطرح کرد. زن بار‌ها تأکید کرد که پوشش خود را آزادانه انتخاب کرده و خواستار توقف فیلمبرداری شد، اما گفت‌و‌گو ادامه یافت. پس از انتشار این تصاویر، شکایتی علیه ساردونه به دادستانی و نهاد حفاظت از داده‌های شخصی ارائه شد.

پیکاردو معتقد است این سه حادثه را باید در متن گسترده‌تری از گفتمان سیاسی و رسانه‌ای علیه مسلمانان دید. او رسانه‌ها و جریان‌های راست را متهم می‌کند که طی سال‌ها اسلام را به عنوان «تهدید» و مسلمانان را به عنوان عناصری بیگانه با جامعه ایتالیا معرفی کرده‌اند.

وی در عین حال از سکوت بخشی از مخالفان دولت نیز انتقاد کرد و نوشت که به اعتقاد او، برخی احزاب از آن بیم دارند که دفاع آشکار از مسلمانان برای آنها هزینه انتخاباتی داشته باشد. نتیجه این وضعیت، به تعبیر پیکاردو، تنها ماندن جامعه‌ای چند میلیونی در برابر موج فزاینده اسلام‌هراسی است.

این فعال مسلمان در پایان، واکنش نهاد‌های ایتالیایی به اسلام‌هراسی را با حساسیت آنها در برابر سایر اشکال نفرت مذهبی مقایسه و این پرسش را مطرح می‌کند که آیا در صورت حمله مشابه به پیروان ادیان دیگر نیز سکوت مشابهی برقرار می‌ماند.

او با یادآوری اصول سوم و هشتم قانون اساسی ایتالیا درباره برابری شهروندان و آزادی ادیان تأکید کرد: اینها اصولی با هندسه متغیر نیستند.

پیکاردو در پایان نوشت: کاسه (صبر) لبریز شده است. سکوت دولت، مخالفان و نهاد‌ها خود یک انتخاب سیاسی است؛ انتخابی که در زندگی واقعی مردم پیامد‌های واقعی دارد.