مشخص شده است که آیا نشستن با پا‌های ضربدری واقعاً مضر است یا خیر

مکالمه: نشستن با پا‌های ضربدری مضر نیست.

به گزارش مجله خبری نگار، عادت نشستن با یک پا روی پای دیگر مدت‌هاست که مضر تلقی می‌شود - این عادت با کمردرد، مشکلات مفصلی و حتی واریس مرتبط دانسته شده است. با این حال، تحقیقات مدرن نشان می‌دهد که برای اکثر افراد، این کار خطرناک نیست، همانطور که توسط The Conversation گزارش شده است.

همانطور که دانشمندان خاطرنشان می‌کنند، هیچ مدرک قانع‌کننده‌ای وجود ندارد که نشان دهد این وضعیت به ستون فقرات آسیب می‌رساند، مفاصل ران یا زانو را فرسوده می‌کند یا منجر به واریس می‌شود. آنچه مهم‌تر است خودِ این وضعیت نیست، بلکه مدت طولانی نشستن در یک وضعیت است.

ایده وضعیت بدنی «صحیح» تا حد زیادی از مفاهیم قدیمی نظم و انضباط و وضعیت بدنی ناشی می‌شود. با گذشت زمان، هنجار‌های اجتماعی به عنوان توصیه‌های پزشکی تلقی شدند.

با این حال، ناراحتی که ممکن است هنگام نشستن چهارزانو برای مدت طولانی ایجاد شود، نشان دهنده آسیب نیست. این صرفاً نشانه‌ای است که زمان تغییر وضعیت فرا رسیده است.

تحقیقات هیچ حالت نشستن «ایده‌آلی» که از کمر محافظت کند را شناسایی نکرده‌اند. برعکس، ستون فقرات قادر به سازگاری با موقعیت‌های مختلف است. عامل خطر اصلی، بی‌تحرکی است، صرف نظر از اینکه فرد صاف، خمیده یا چهارزانو بنشیند.

وضعیت در مورد مفاصل نیز مشابه است. زانو‌ها و لگن روزانه هنگام راه رفتن، دویدن یا بالا رفتن از پله‌ها فشار بسیار بیشتری را متحمل می‌شوند. تغییر کوتاه مدت در زاویه مفصل هنگام نشستن با ایجاد آرتروز یا سایر آسیب‌ها مرتبط نیست.

این باور رایج که این وضعیت با واریس مرتبط است نیز بی‌اساس است. این وضعیت به دلیل اختلال در عملکرد دریچه‌های وریدی ایجاد می‌شود و خطر آن با سن، وراثت، بارداری، اضافه وزن و ایستادن طولانی مدت مرتبط است. انداختن پا‌ها روی هم ممکن است به طور موقت بر جریان خون تأثیر بگذارد، اما باعث ایجاد این بیماری نمی‌شود.

در برخی موارد، پزشکان ممکن است توصیه کنند از این حالت خودداری شود - مثلاً بعد از جراحی لگن یا برای درد موضعی. با این حال، این محدودیت‌ها موقتی و فردی هستند و یک قانون جهانی نیستند.

به گفته کارشناسان، تنوع حرکات کلیدی است.

سالم‌ترین حالت بدن، حالتی است که فرد زمان زیادی را در آن نگذراند. تغییر منظم حالت بدن، استراحت برای حرکت و انجام فعالیت‌های بدنی متوسط بسیار مهم‌تر از تلاش برای نشستن «کاملاً بی‌نقص» در تمام مدت است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری