دانشمندان ADHD را در ورزشکاران با افزایش خطر ضربه مغزی مرتبط دانسته‌اند

ورزشکاران مبتلا به ADHD مدت زمان بیشتری برای بهبودی از آسیب‌های سر نیاز دارند

به گزارش مجله خبری نگار ورزشکاران مبتلا به اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) در معرض خطر بیشتری برای ضربه مغزی هستند و بهبودی از چنین آسیب‌هایی مدت زمان بیشتری طول می‌کشد.

طبق آمار ذکر شده در این مطالعه، ADHD در ۴.۲ تا ۸.۱ درصد از ورزشکاران جوان تشخیص داده شده است. تشخیص این سندرم عامل مهمی در ارزیابی آسیب است و امکان تفسیر دقیق‌تر علائم و تصمیم‌گیری‌های ایمن در مورد بازگشت به تمرین را فراهم می‌کند.

طبق مطالعه‌ای از دانشگاه می‌سی‌سی‌پی، ورزشکاران مبتلا به ADHD ۱.۶ تا ۲.۵ برابر بیشتر در معرض ضربه مغزی هستند. کارشناسان معتقدند که این ممکن است به دلیل تکانشگری و تمایل آنها به رفتار‌های پرخطر باشد. علاوه بر این، دوره بهبودی برای این بیماران چهار تا شش روز بیشتر از ورزشکارانی است که این تشخیص را ندارند.

دانشمندان خاطرنشان می‌کنند که تشخیص آسیب‌های سر در افراد مبتلا به ADHD به دلیل شباهت علائم پیچیده است. خستگی، مشکلات خواب، بی‌ثباتی عاطفی و مشکل در تمرکز از ویژگی‌های این سندرم و ضربه‌های مغزی ورزشی است. در نتیجه، پزشکان در تعیین اینکه کدام بیماری باعث ایجاد یک علامت خاص می‌شود، مشکل دارند.

جفری پار، محقق

پسرخوانده‌ام از اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی رنج می‌برد و متوجه شدم که بسیاری از علائمی که روزانه تجربه می‌کند، مشابه علائمی است که در ضربه مغزی دیده می‌شود. وقتی سرش ضربه خورد، متوجه شدم که تشخیص علائم عادی اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی او از علائم تروما چقدر دشوار است.

کارشناسان همچنین به مشکلات مربوط به آزمایش‌های عصبی-شناختی پایه اشاره کردند. به گفته کوربیت فرانکس، دانشیار و هماهنگ‌کننده آموزش بالینی در تمرینات ورزشی در دانشگاه می‌سی‌سی‌پی، آزمایش‌های کامپیوتری استاندارد می‌توانند به دلیل مشکلات مزمن ورزشکاران مبتلا به ADHD در حفظ توجه، نتایج نادرستی را برای آنها به همراه داشته باشند. این امر منجر به تشخیص نادرست و مانع درمان مؤثر می‌شود.

نویسندگان این مطالعه خواستار بررسی پروتکل‌های بازگشت به مدرسه و ورزش برای این دسته از افراد هستند. فرانکس تأکید کرد که تشخیص و درمان ضربه مغزی باید با در نظر گرفتن ویژگی‌های روانشناختی و نوروبیولوژیکی هر ورزشکار، فردی‌تر شود.

در ۸ جولای، Medical Xpress گزارشی در مورد پیامد‌های سلامت روان پنهان کردن علائم ADHD منتشر کرد. طبق این نشریه، چنین تلاش‌هایی می‌تواند منجر به خستگی، اضطراب و افسردگی شود و در درازمدت می‌تواند علائم این سندرم را بدتر کند. ادعا می‌شود که توقف به اصطلاح پنهان‌کاری، یک فرآیند طولانی‌مدت است که نیاز به زمان و حمایت دارد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری