یک متخصص زنان و زایمان، علل التهاب مثانه پس از استحمام را شناسایی کرده است

به گزارش مجله خبری نگار، پس از شنا در آب، برخی افراد ممکن است علائم ناخوشایندی را تجربه کنند: تکرر ادرار، سوزش، خارش و درد. این علائم اغلب نشان دهنده ابتلا به سیستیت - التهاب مثانه - است. اولگا اولانکینا، متخصص زنان و متخصص آزمایشگاه هموتست،  با ایزوستیا در مورد اینکه چرا این بیماری می‌تواند پس از شنا ایجاد شود و چه اقداماتی می‌تواند به کاهش خطر کمک کند، صحبت کرد.

خود فصل شنا باعث سیستیت نمی‌شود. در بیشتر موارد، التهاب به دلیل ورود باکتری‌ها، که بیشتر آنها E. coli است، به دستگاه ادراری ایجاد می‌شود. در شرایط عادی، این میکروارگانیسم در روده‌ها زندگی می‌کند و هیچ خطری ندارد، اما وقتی وارد مجرای ادرار و مثانه می‌شود، می‌تواند باعث عفونت شود. اگر سیستم ایمنی بدن ضعیف شده باشد یا بیماری‌های مزمن وجود داشته باشد، خطر به ویژه زیاد است.

استراحت در نزدیکی آب‌های آزاد گاهی اوقات می‌تواند محیطی مساعد برای تکثیر باکتری‌ها ایجاد کند. هیپوترمی (کاهش دمای بدن) یک عامل محرک اصلی است. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آب سرد باعث اسپاسم عروقی، اختلال در جریان خون به غشا‌های مخاطی و کاهش موقت اثربخشی دفاع ایمنی موضعی می‌شود.

این متخصص خاطرنشان کرد: «اگر باکتری‌ها از قبل وارد دستگاه ادراری شده باشند، کنترل تکثیر آنها برای بدن دشوارتر می‌شود. این می‌تواند منجر به التهاب شود.»

یکی دیگر از اشتباهات رایج بعد از شنا، خیس ماندن لباس شنا برای مدت طولانی است. حتی در هوای گرم، این عادت می‌تواند خطر ابتلا به سیستیت را افزایش دهد.

اولانکینا هشدار داد: «مشکل فقط هیپوترمی نیست. پارچه مرطوب در ناحیه پرینه شرایطی را برای تکثیر باکتری‌ها ایجاد می‌کند که می‌تواند تعادل میکروفلور دستگاه تناسلی خارجی را مختل کند و خطر التهاب را افزایش دهد.»

اولین علائم سیستیت معمولاً ظرف چند ساعت یا چند روز پس از قرار گرفتن در معرض عوامل محرک ظاهر می‌شوند. فرد شروع به ادرار کردن مکرر نسبت به حالت معمول می‌کند و ادرار کردن می‌تواند باعث درد، سوزش یا گزش شود. در برخی موارد، ادرار کدر می‌شود یا حاوی رگه‌هایی از خون است.

در صورت بروز چنین علائمی، مراجعه فوری به پزشک ضروری است. متخصص آزمایش‌های لازم را تجویز کرده و درمان را تجویز می‌کند که اغلب شامل درمان با آنتی‌بیوتیک و در صورت لزوم، دارو‌های ضدالتهاب اضافی است. خوددرمانی می‌تواند منجر به مزمن شدن بیماری یا ایجاد عوارض شود.

یکی از جدی‌ترین عواقب سیستیت درمان نشده، گسترش عفونت به کلیه‌ها و ایجاد پیلونفریت است.

این پزشک در پایان گفت: «اگر تکرر ادرار و درد همراه با تب بالا، لرز، ضعف شدید یا درد کمر باشد، باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. این علائم ممکن است نشان دهنده گسترش عفونت به فراتر از مثانه باشد.»

در ۱۴ مارس، الکساندر سیسوف، متخصص انکولوژی کلینیک SM، به ایزوستیا گفت که سیستیت و پروستاتیت مکرر، که بسیاری از بیماران سال‌ها به تنهایی درمان می‌کنند، می‌تواند خطر ابتلا به سرطان مثانه را افزایش دهد. به گفته وی، عفونت‌های مزمن می‌توانند باعث التهاب در اندام‌های لگن شوند که دفاع مثانه را تضعیف کرده و نوسازی سلولی را مختل می‌کند. در شرایط التهاب مداوم، احتمال تغییرات بدخیم افزایش می‌یابد.