ویدئو| پس از مشاهده حیواناتی که خفاش‌های آلوده را شکار می‌کردند، نگرانی‌هایی در مورد شیوع ویروس کشنده به انسان ایجاد شد

به گزارش مجله خبری نگار، محققان از دوربین‌های مداربسته مخفی در خارج از «غار مار» در پارک ملی ملکه الیزابت در غرب اوگاندا استفاده کردند و فیلم‌های خیره‌کننده‌ای از حیوانات مختلف که برای شکار و تغذیه از خفاش‌ها وارد غار می‌شوند، ضبط کردند.

این غار محل زندگی حدود ۵۶۰۰۰ خفاش میوه‌خوار مصری شناخته شده است و حدود ۷٪ از این خفاش‌ها ویروس ماربورگ را حمل می‌کنند.

در طول یک مطالعه پنج ماهه که از فوریه تا ژوئن سال گذشته ادامه داشت، دانشمندان توانستند حداقل ۱۴ نوع مختلف از مهره‌داران را که خفاش‌ها را شکار می‌کردند، ثبت کنند، که مهمترین آنها ببرها، انواع مختلف میمون‌ها، پرندگان شکاری و مارمولک‌های بزمجه بودند. یک تصویر قابل توجه، یک ببر بالغ را نشان می‌داد که به ورودی غار نزدیک می‌شد و به خفاش‌ها حمله می‌کرد، زیرا آنها در گله‌های بزرگ ظاهر می‌شدند و سپس با یکی از خفاش‌ها در دهانش آنجا را ترک می‌کردند. دوربین‌های دیگر در جنگل ماراماگامبو در همان نزدیکی، گروهی از میمون‌ها را در حال شکار خفاش‌ها، به همراه گربه‌های زباد و جگوار، که پستانداران گوشتخوار کوچکی هستند، ثبت کردند.

اما ترس واقعی در میان دانشمندان نه تنها در صحنه‌های شکار خفاش‌ها، بلکه در این واقعیت نهفته است که این حیوانات مستقیماً با مایعات بدن خفاش‌های آلوده تماس پیدا می‌کنند و آنها را در معرض ویروس قرار می‌دهند و به طور بالقوه منجر به شیوع آن در بین گونه‌های جدید جانوری و شاید در نهایت رسیدن به انسان می‌شوند. در این زمینه، اورن کورنل، هماهنگ‌کننده میدانی پروژه شیر "کیامبیرا"، با ابراز شگفتی گفت: "آنچه واقعاً مرا شگفت‌زده کرد، دیدن میمون‌های آبی، بابون‌ها و میمون‌های وروت بود که برای شکار خفاش‌ها وارد غار می‌شدند. از نظر ویروس‌شناسی، این وحشتناک‌ترین بخش ماجرا است. دیدن ببر‌ها و پرندگانی که از خفاش‌ها تغذیه می‌کنند شگفت‌انگیز است، اما خطر واقعی متوجه میمون‌ها است، زیرا آنها از نظر بیولوژیکی به ما نزدیک‌ترند. "

لازم به ذکر است که ویروس ماربورگ یک تب خونریزی دهنده ویروسی بسیار خطرناک است که توسط یک فیلوویروس که ارتباط نزدیکی با ابولا دارد، ایجاد می‌شود. با وجود تلاش‌های فشرده بین‌المللی برای توسعه واکسن، هنوز هیچ واکسن تأیید شده‌ای برای آن وجود ندارد. این منطقه خاص شاهد موارد قبلی عفونت بوده است. در سال ۲۰۰۸، یک گردشگر هلندی که از همان غار بازدید کرده بود، پس از ابتلا به این ویروس درگذشت. یک گردشگر آمریکایی نیز پس از بازدید از غار آلوده شد، اما زنده ماند. در سال ۲۰۰۹، دانشمندان مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده توانستند ویروس ماربورگ را برای اولین بار از خفاش‌های میوه‌خواری که در غاری در همان نزدیکی پیدا شده بودند، جدا کنند.

دانشمندان معتقدند که این پدیده ممکن است هزاران سال ادامه داشته باشد، به خصوص از آنجایی که این منطقه در سازند‌های زمین شناسی باستانی در دره ریفت واقع شده است. با این حال، نکته جدید این است که برای اولین بار به صورت علمی مستند شده است، که دریچه‌ای گسترده به سوی درک عمیق‌تر از نحوه انتقال ویروس‌ها از حیوانات به انسان می‌گشاید.

در این زمینه، الکساندر برازکوفسکی، مدیر علمی پروژه شیر «سیامبیرا»، می‌گوید: «برای اولین بار در طبیعت، ما مکانی داریم که می‌توانیم تعاملات مکرر بین خفاش‌های حامل ویروس و این شکارچیان را در حین مخلوط کردن مایعات بدنشان و خوردن یکدیگر مشاهده کنیم. ما در آینده با سایر همکاران همکاری خواهیم کرد تا نقشه واضح‌تری از کل این رابط ترسیم کنیم و بفهمیم که آیا این حیوانات واقعاً آلوده می‌شوند یا خیر.»

شایان ذکر است که دوربین‌های نظارتی در ابتدا برای مطالعه عادات شیر‌ها و کفتار‌ها در پارک ملی نصب شده بودند. با این حال، تیم علمی از فیلم غیرمنتظره‌ای که از حیوانات مختلف در حال شکار خفاش‌ها گرفتند، شگفت‌زده شدند و ناگهان پروژه را از مطالعه حیوانات بزرگ به کشف یک تهدید اپیدمی پیش‌بینی نشده تغییر دادند. محققان با احتیاط تأکید می‌کنند که هنوز هیچ مدرکی مبنی بر انتقال واقعی ویروس به این شکارچیان پیدا نکرده‌اند و امیدوارند که یافته‌های آنها تنها آغاز تحقیقات عمیق‌تر در مورد خطرات بیماری‌های کشنده‌ای باشد که از حیات وحش به انسان منتقل می‌شوند.

منبع: دیلی استار