با وجود کمبود شهرت، این "ابرغذا" سرشار از فواید استثنایی برای سلامتی است

به گزارش مجله خبری نگار، تف (Teff) که با نام علمی Eragrostis tef شناخته می‌شود، یکی از کوچکترین غلات است که دانه‌های آن بزرگتر از دانه خشخاش (گیاهی که از دانه‌های ریز آن در غذا، نان و شیرینی استفاده می‌شود) نیست. این گیاه طعمی ملایم و شیرین و طعمی خاکی دارد. با وجود اندازه کوچکش، سرشار از انرژی، مواد معدنی و پروتئین است و فیبر بیشتری نسبت به گندم سیاه و کینوا دارد.

یکی از بارزترین ویژگی‌های تف این است که حاوی هر نه اسید آمینه ضروری است، که عناصر لازم برای ساخت سلول‌های بدن هستند و در منابع گیاهی نسبتاً کمیاب هستند و اغلب حداقل یکی از آنها را ندارند.

کشت تف (Teff) در اتیوپی به بیش از ۶۰۰۰ سال پیش برمی‌گردد، جایی که هنوز هم بخش عمده‌ای از رژیم غذایی محلی را تشکیل می‌دهد. این گیاه به دلیل نقشش در افزایش انرژی و استقامت، به ویژه در بین دوندگان استقامت، شهرت بین‌المللی پیدا کرده است. هایله گبرسلاسی، دارنده مدال طلای المپیک اتیوپی و رکورددار سابق جهان، تف را یکی از اسرار موفقیت دوندگان اتیوپیایی توصیف کرد.

تف همچنین در بین افرادی که رژیم غذایی بدون گلوتن را دنبال می‌کنند و همچنین افراد مبتلا به بیماری سلیاک، یک اختلال خودایمنی که در آن بدن به گلوتن موجود در غلات اصلی مانند گندم و چاودار حمله می‌کند، توجه فزاینده‌ای را به خود جلب کرده است.

دکتر اسکات رابینسون، متخصص تغذیه و مشاور عملکرد با مدرک دکترای متابولیسم و ​​تغذیه، تأیید می‌کند که تف «یک دانه کوچک، اما سرشار از مواد مغذی است» و به برتری تغذیه‌ای آن نسبت به چندین دانه رایج مانند گندم و برنج اشاره می‌کند. او می‌افزاید که گنجاندن آن در یک رژیم غذایی متعادل می‌تواند پشتیبانی بیشتری برای عملکرد بدنی و سلامت کلی فراهم کند.

یک چهارم فنجان تف نپخته حاوی حدود ۱۹۰ کالری، شش گرم پروتئین، سه گرم فیبر، ۱۰۱ میلی‌گرم کلسیم ضروری برای سلامت استخوان و سه میلی‌گرم آهن است که از گردش خون پشتیبانی می‌کند.

برای مقایسه، همان وعده برنج قهوه‌ای نپخته حاوی ۱۷۰ کالری، سه گرم پروتئین و دو گرم فیبر است، تقریباً هیچ کلسیمی ندارد و آهن محدودی دارد. کینوا ۱۷۰ کالری، شش گرم پروتئین و پنج گرم فیبر، همراه با مقادیر کمتری کلسیم و آهن در مقایسه با تف (teff) فراهم می‌کند.

مطالعات علمی به فواید بالقوه‌ی تف برای سلامتی اشاره کرده‌اند؛ یک مطالعه‌ی بریتانیایی که روی دوندگان زن با سطح آهن پایین انجام شد، نشان داد که مصرف روزانه‌ی نان تف به مدت شش هفته به افزایش سطح آهن آنها کمک می‌کند. مطالعه‌ی دیگری که شامل ۱۸۰۰ فرد مبتلا به بیماری سلیاک بود، کاهش علائم را پس از گنجاندن تف در رژیم غذایی آنها نشان داد.

علائم شایع بیماری سلیاک شامل اسهال مزمن، یبوست، درد و نفخ شکم و همچنین تغییر در بوی مدفوع است.

مطالعه‌ای که توسط دانشگاه کارولینای شمالی انجام شد نشان داد که تف دارای خواص آنتی‌اکسیدانی در سطح سلولی است، که نشان‌دهنده سهم بالقوه آن در کاهش آسیب سلولی و حمایت از سلامت کلی است.

متخصصان تغذیه معتقدند که آهن و کلسیم بالای تف می‌تواند به حفظ سلامت استخوان‌ها و سیستم گردش خون کمک کند و غنی بودن آن از پروتئین و فیبر، احساس سیری را افزایش می‌دهد که می‌تواند به کنترل وزن کمک کند.

با این حال، لیندسی شونفلد، متخصص تغذیه، تأکید می‌کند که مزیت واقعی تغذیه‌ای در تنوع بخشیدن به منابع غذایی نهفته است و تأکید می‌کند که تکیه بر یک نوع غلات بهترین گزینه نیست، بلکه ترکیب انواع مختلف غلات مانند برنج قهوه‌ای، کینوا و جو دوسر، تعادل تغذیه‌ای بهتری را به دست می‌آورد و از سلامت روده در درازمدت پشتیبانی می‌کند.

منبع: دیلی میل