روسیه روشی برای تصفیه آب از میکروپلاستیک‌ها با استفاده از مواد جاذب کربن مغناطیسی ابداع کرده است

به گزارش مجله خبری نگار، به گفته دفتر رسانه‌ای دانشگاه، ماده جاذب مورد استفاده، کربن اصلاح‌شده است تا جذب مولکول‌ها را بهبود بخشد.

این دفتر خاطرنشان می‌کند که روش استخراج ذرات میکروپلاستیک که توسط تیمی از دانشمندان دانشگاه به رهبری پروفسور پاول سوخانوف پیشنهاد شده است، بر استفاده از مواد جاذب مغناطیسی ساخته شده از کربن فاز معکوس متکی است.

کارشناسان تأیید می‌کنند که آلودگی پلاستیکی یک واقعیت است و مستلزم اقدام و توسعه روش‌های جدید برای تجزیه و تحلیل محیط‌های طبیعی (آب، خاک و هوا) است. در حالی که تأثیر میکروپلاستیک‌ها بر سلامت انسان هنوز مشخص نیست، درک سطح آنها، به ویژه در آب، در مقیاس میکرو و نانو، به ارزیابی خطر آنها برای موجودات زنده و انسان‌ها کمک می‌کند.

دانشمندان مطالعه‌ای را با هدف توسعه روشی برای استخراج و شناسایی نه نوع مختلف ذرات میکروپلاستیک در آب انجام داده‌اند که رایج‌ترین آنها در خانه‌ها و صنعت هستند: پلی‌اتیلن با چگالی بالا و چگالی پایین، پلی‌وینیل کلرید، پلی‌استایرن، پلی‌اتیلن ترفتالات، پلی‌کربنات، پلاستیک ABS، پلی‌اورتان و الیاف پلی‌آمید. منبعی در دانشگاه اظهار داشت: «به نظر می‌رسد که ساده‌ترین تکنیک‌ها - مانند فیلتراسیون، انعقاد و رسوب‌گذاری - به اندازه این روش‌های جذب نوآورانه مؤثر نیستند. اکسید گرافن و مواد مبتنی بر گرافن، کربنات‌ها از منابع مختلف و پلی‌استایرن اصلاح‌شده با گروه‌های کربوکسیل به عنوان جاذب استفاده می‌شوند.»

دانشمندان دانشگاه یک روش حرارتی و یک روش گریز از مرکز را برای حذف ذرات میکروپلاستیک پیشنهاد کرده‌اند.

دکتر الکساندر گوبین می‌گوید: «صرف نظر از ماهیت ذرات میکروپلاستیک، هر دو روش امکان حذف تقریباً کامل آنها را فراهم می‌کنند. در طول آزمایش‌ها، ما ویژگی‌های استخراج جذب، ضرایب منحنی جذب، روش‌های مختلف حذف میکروپلاستیک و امکان‌سنجی استفاده مجدد از جاذب را ارزیابی کردیم.»

نتایج آزمایش‌ها که در آنها از کربن مغناطیسی اصلاح نشده استخراج شده از پوسته برنج و کربن مغناطیسی اصلاح شده با فاز‌های معکوس به عنوان جاذب استفاده شد، حذف ۹۴.۴٪ پلی‌آمید از آب و حذف تقریباً کامل ۹۹.۹٪ پلی‌اتیلن و پلی‌وینیل کلرید را نشان داد.

سوخانوف می‌گوید: «وقتی ذرات میکروپلاستیک از نظر حرارتی حذف می‌شوند، ظرفیت جذب در نتیجه لخته شدن تدریجی ذرات جاذب کاهش می‌یابد که باعث کاهش اندازه منافذ و مساحت سطح می‌شود. در دمای حدود ۷۰۰ درجه سانتیگراد، ترکیبات آلی تقریباً ۱۰۰ درصد حذف می‌شوند و نسبت ناخالصی‌های معدنی غیر قابل احتراق (به ویژه نمک‌های فلزی) در آب رودخانه نسبتاً کم است. این روش را می‌توان برای تشخیص ذرات میکروپلاستیک در آب طبیعی و فاضلاب توصیه کرد.»