دانشمندان توضیح داده‌اند که آیا ارزش دارد برای کمک‌های روانشناسی به هوش مصنوعی روی آورد یا خیر

دانشگاه پلی‌تکنیک تحقیقات ملی پرم: افراد بیشتری به جای روانشناسان به هوش مصنوعی روی می‌آورند.

به گزارش مجله خبری نگار،به جای مراجعه به روان‌درمانگر، افراد بیشتری گفت‌و‌گو با هوش مصنوعی را انتخاب می‌کنند. این امر به ویژه در مورد جوانان صادق است که به حل اکثر مشکلات از طریق فناوری، از جمله مدیریت احساسات خود، عادت دارند. با این حال، همانطور که دانشمندان دانشگاه پلی‌تکنیک پرم خاطرنشان می‌کنند، این «روانشناس دیجیتال» نه تنها مزایا، بلکه خطراتی نیز دارد.

به گفته یولیا نِوِروا، مدرس ارشد گروه جامعه‌شناسی و علوم سیاسی در دانشگاه پلی‌تکنیک تحقیقات ملی پرم، مزیت اصلی یک مخاطب مجازی، دسترسی فوری و پاسخی دوستانه و قابل پیش‌بینی است.

این محقق توضیح داد: «از نظر موقعیتی، چنین دستیاری بسیار مفید واقع می‌شود: این دستیار بدون نیاز به ایجاد تعاملات اجتماعی پیچیده، پشتیبانی بی‌قید و شرط ارائه می‌دهد.».

اما در درازمدت، یک جنبه‌ی منفی هم وجود دارد. تعامل مداوم با هوش مصنوعی می‌تواند فرد را از فرصت توسعه‌ی مهارت‌های ارتباطی - توانایی بیان واضح افکار، به اشتراک گذاشتن احساسات پیچیده و کنار آمدن با ناامیدی وقتی که یک مخاطب واقعی انتظارات را برآورده نمی‌کند - محروم کند.

علاوه بر این، اولگا یوریوا، دانشیار گروه جامعه‌شناسی و علوم سیاسی در دانشگاه پلی‌تکنیک تحقیقات ملی پرم و دارای مدرک دکترا در روانشناسی، خاطرنشان می‌کند که الگوریتم‌ها قادر به ثبت نشانه‌های غیرکلامی مانند حالات چهره، لحن و جزئیات لحن نیستند. این موارد پایه و اساس ارتباط عاطفی هستند که بدون آنها بازخورد ناقص می‌ماند و می‌تواند منجر به نتیجه‌گیری‌های اشتباه شود.

محققان به ویژه نگران نوجوانان و نسل‌های آینده هستند. کودکان امروزی هوش مصنوعی را ابزاری مفید، اما بی‌جان، می‌دانند. با این حال، نسل‌های آینده ممکن است با خطر محو شدن مرز‌های بین انسان و ماشین مواجه شوند.

یوریوا تأکید کرد: «کودکان پس از نسل آلفا ممکن است احساسات و همدلی را به الگوریتم‌هایی نسبت دهند که به طور عینی فاقد آنها هستند. این امر درک تحریف‌شده‌ای از حمایت و محبت ایجاد می‌کند که در نهایت می‌تواند توانایی ایجاد ارتباطات واقعی انسانی را تضعیف کند.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری