دانشمندان افسانه‌ی مشکل کودکان در نوشتن و خواندن را رد کردند

به گزارش مجله خبری نگار،طبق گزارش انجمن بین‌المللی نارساخوانی، بین ۱۷ تا ۲۳ درصد از مردم در سراسر جهان با مشکلات خواندن، نوشتن و حساب مربوط به این اختلال مواجه هستند. دانشمندان دانشگاه پلی‌تکنیک پرم توضیح دادند که چرا نارساخوانی یک اختلال نیست و چگونه با اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه (ADHD) مرتبط است.

نارساخوانی یک اختلال مغزی است که ارتباط سریع و دقیق حروف با صدا‌ها را برای فرد دشوار می‌کند. هنگام خواندن، نماد‌ها "به هم می‌چسبند"، ناپدید می‌شوند، جای خود را عوض می‌کنند و برخی از حروف و اعداد ممکن است به صورت آینه‌ای ظاهر شوند.

ماریا ژدانووا، دانشیار گروه زبان‌های خارجی، زبان‌شناسی و ترجمه در دانشگاه پلی‌تکنیک تحقیقات ملی پرم، توضیح داد: «کودکانی که این بیماری را دارند، کندتر از همسالان خود می‌خوانند و دائماً به ابتدای متن برمی‌گردند، هجا‌ها را جا می‌اندازند یا جابه‌جا می‌کنند.»

دلیل آن در عملکرد مغز نهفته است: طبق داده‌های MRI، افراد مبتلا به نارساخوانی فعالیت کمتری در نواحی گیجگاهی و پس‌سری-جداری دارند که مسئول تبدیل حروف به صدا‌ها و خودکارسازی فرآیند خواندن هستند. نیمکره چپ کم‌فعال است، در حالی که نیمکره راست بیش‌فعال است.

والری لیتوینوف، کاندیدای علوم پزشکی، توضیح داد: «یکی دیگر از ویژگی‌ها، مقدار کمتر ماده خاکستری در مخچه است که مسئول هماهنگی حرکتی، از جمله خواندن، است.»

نارساخوانی اغلب با سایر معلولیت‌ها همراه است. به عنوان مثال، در ADHD، کودک در تمرکز مشکل دارد و خواندن نیاز به تمرکز و دسترسی سریع به حافظه دارد.

مشکلات نوشتاری ناشی از نارساخوانی، دیسگرافیا نامیده می‌شود. متنی که توسط چنین فردی نوشته می‌شود، حتی برای خودشان نیز می‌تواند عملاً غیرقابل خواندن باشد. خطا‌ها به قوانین املایی مربوط نمی‌شوند: آنها شامل جایگزینی حروف مشابه، هجا‌های حذف شده، املای معکوس و کلمات ترکیبی می‌شوند.

اگر کودکی نتواند به سرعت زمان را روی ساعت تشخیص دهد، این ممکن است به دلیل یک اختلال مغزی به نام دیسکالکولی باشد.

لیتوینوف توضیح داد: «معمولاً یک فرد می‌تواند فوراً تعداد اشیاء را تا پنج یا شش تخمین بزند. افراد مبتلا به اختلال محاسبه باید اشیاء را یکی یکی بشمارند. این امر شمارش، جهت‌یابی مکانی و حتی درک زمان را دشوار می‌کند.»

علیرغم چالش‌ها، نارساخوانی و اختلالات مرتبط با آن بر هوش تأثیری ندارند. یک فرد ممکن است در زمینه‌های دیگر بسیار توانمند باشد و نیاز مداوم به یافتن جایگزین‌ها اغلب خلاقیت، پشتکار و تفکر خارج از چارچوب را در چنین افرادی توسعه می‌دهد. تاریخ افراد برجسته‌ی نارساخوان زیادی را به خود دیده است - از لئوناردو داوینچی و انیشتین گرفته تا استیو جابز، پیکاسو و اندرسن.

ژدانووا تأکید کرد: «نکته کلیدی ساده‌سازی یادگیری نیست، بلکه تطبیق مناسب مطالب است. متن خوش‌ساخت، تصاویر، فونت‌های بدون سریف و امکان کار در خانه به کودکان کمک می‌کند تا با حجم کار کنار بیایند. کاهش الزامات، مغز آنها را از فرصت آموزش و توسعه اقدامات متقابل محروم می‌کند.»