عکس‌ها| کویر ایران: گودال‌های اسرارآمیز و آتش‌های خاموش‌نشدنی، اسرار زمین را آشکار می‌کنند

به گزارش مجله خبری نگار، از بالا، این دهانه‌ها مانند نشانه‌هایی از یک برخورد عظیم به نظر می‌رسند که توسط یک نیروی نامرئی به جا مانده است: سیاه‌چاله‌های عظیمی که صد‌ها متر عمق دارند. مردم محلی آنها را "چاله" می‌نامند، در حالی که زمین‌شناسان آنها را به عنوان برخی از اسرارآمیزترین مکان‌های روی زمین می‌شناسند.

سکوت عجیبی بر فراز این دهانه‌ها حکمفرماست که تنها با خش‌خش باد‌های گذرا شکسته می‌شود و در درون آنها ناشناخته‌ها نهفته است. دانشمندان با احتیاط به اعماق می‌روند تا بفهمند چه چیزی در زیر سطح زمین نهفته است، در حالی که مردم محلی از این مکان‌ها دوری می‌کنند، زیرا می‌ترسند که زمین اینجا گاهی اوقات همه موجودات زنده را ببلعد.

کل کویر ایران یک ارگانیسم زمین‌شناسی زنده است که شامل ده‌ها آتشفشان باستانی و لایه‌های نمکی پنهان در اعماق زمین است. با شروع حل شدن نمک‌ها، حفره‌های کوچکی در زیر سطح تشکیل می‌شوند که به تدریج گسترش می‌یابند - فرآیندی که می‌تواند برای دهه‌ها ادامه یابد - تا زمانی که زمین ناگهان فرو بریزد و دهانه‌های عظیم و عمیقی ایجاد کند، گاهی اوقات به دلیل زلزله و گاهی اوقات به دلیل باران‌هایی که خاک ضعیف را فرسایش می‌دهند.

حفاری در کویر ایران

زمین‌شناسان رسوبات درون این دهانه‌ها را مطالعه می‌کنند که نه تنها حاوی شن و نمک هستند، بلکه لایه‌هایی نیز دارند که درباره آب و هوای هزاران سال پیش به ما اطلاعات می‌دهند. همچنین ممکن است استخوان‌های حیوانات باستانی کشف شود که نشان می‌دهد این بیابان در گذشته بسیار متفاوت بوده است.

معروف‌ترین این دهانه‌ها «دروازه» یا دروازه نام دارد، گودالی پر از گاز با قطر تقریبی ۷۰ متر و عمق ۳۰ متر. این گودال در سال ۱۹۷۱ به دلیل خطای انسانی هنگام حفاری یک چاه گاز، زمانی که دکل حفاری فرو ریخت، گودال باز شد و گاز متان آزاد شد، تشکیل شد. برای یافتن راه‌حل، مهندسان تصمیم گرفتند گاز را مشتعل کنند و شعله‌ها بیش از چهار دهه است که می‌سوزند و به همین دلیل به آن لقب «دروازه جهنم» داده‌اند و شب‌ها به گونه‌ای ظاهر می‌شوند که گویی زمین از درون می‌درخشد.

هر گودال، حیات منحصر‌به‌فرد خود را دارد؛ برخی گسترش می‌یابند، در حالی که برخی دیگر با شن یا آب پر می‌شوند و به دریاچه‌های کوچک زیرزمینی تبدیل می‌شوند. در یکی از این دریاچه‌ها، دانشمندان موجودات میکروسکوپی را کشف کردند که قادر به زنده ماندن در شرایط سخت و حتی تولید غذای خود از نور خورشید هستند - یک پیشرفت علمی که امکان حیات در محیط‌های غیرمنتظره را نشان می‌دهد.

با وجود این راز علمی، این گودال‌ها به دلیل خاک ناپایدار، گاز‌های سمی و دمای بالای نزدیک «دروازه‌های جهنم» و همچنین وجود مارها، عقرب‌ها و عنکبوت‌هایی که در این حفره‌ها زندگی می‌کنند، خطر بزرگی برای انسان‌ها محسوب می‌شوند.

«دروازه‌های جهنم»

با این حال، این گمانه‌ها به دانشمندان فرصتی برای درک ساختار داخلی زمین، مطالعه ترکیب آب و مواد معدنی، گاز‌های زیرسطحی و تأثیر آنها بر جو، پیش‌بینی زلزله و ارزیابی پایداری خاک می‌دهند. میکروارگانیسم‌های موجود در دریاچه‌های زیرزمینی همچنین به مطالعه منشأ حیات روی زمین و وجود بالقوه آن در سیارات دیگر کمک می‌کنند.

این دهانه‌ها به ما یادآوری می‌کنند که زمین زیر پای ما شکننده است و هر لحظه ممکن است فرو بریزد و دروازه‌ای به اعماقی که توسط قوانین متفاوتی اداره می‌شود، آشکار کند. «دروازه‌های جهنم» که شعله‌های آن به مدت نیم قرن روشن بوده است، همچنان نمادی از مرز بین بشریت و عناصر طبیعت است؛ ما می‌توانیم زمین را به آتش بکشیم، اما نمی‌توانیم شعله‌های آن را خاموش کنیم.