انجام یک حرکت کوچک هنگام نشستن پشت میز به سرعت بخشیدن به سوخت و ساز بدن و سوزاندن چربی کمک می‌کند.

به گزارش مجله خبری نگار،کار پشت میزی می‌تواند تأثیر مخربی بر سلامت ما داشته باشد و افراد را به نشستن ساعت‌ها تشویق کند که آنها را در معرض خطر بیشتر بیماری‌های جدی قرار می‌دهد. با این حال، یک مطالعه جدید نشان داده است که حرکت آرام پا می‌تواند با افزایش متابولیسم یک عضله برای چند ساعت، برخی از اثرات منفی نشستن بی‌تحرک را کاهش دهد.

سولئوس عضله بزرگی در پشت ساق پا است که در زیر عضله گاستروکنمیوس قرار دارد. این عضله قدرتمند برای راه رفتن، دویدن و پریدن بسیار مهم است. اکنون، دانشمندان کشف کرده‌اند که چگونه با انجام آنچه که آن را "شنا سولئوس" نامیده‌اند، پتانسیل متابولیکی آن را آزاد کنند.

مارک همیلتون، استاد سلامت و عملکرد انسان در دانشگاه هوستون، گفت: «ما هرگز تصور نمی‌کردیم که این عضله چنین ظرفیتی داشته باشد. این عضله از دیرباز درون بدن ما بوده است، اما تاکنون هیچ‌کس چگونگی مهار آن را برای بهینه‌سازی سلامت ما بررسی نکرده بود.» «هنگامی که عضله سولئوس به درستی فعال شود، می‌تواند متابولیسم اکسیداتیو موضعی را برای ساعت‌ها، نه چند دقیقه، به سطوح بالا برساند و این کار را با استفاده از یک ترکیب سوختی متفاوت انجام می‌دهد.»

این مطالعه فیزیولوژیکی تجربی شامل ۲۵ شرکت‌کننده بود که سبک زندگی آنها از کم‌تحرک تا فعال متغیر بود. سپس از آنها خواسته شد تا در یک موقعیت راحت نشسته، حرکت شنا سوئدی را انجام دهند و با استفاده از مانیتور و بیوپسی عضله، نتایج را تفسیر کنند.

تجزیه و تحلیل شیمی خون نشان داد که شنا سوئدی منجر به بهبود ۵۲ درصدی در تثبیت نوسانات گلوکز خون و کاهش ۶۰ درصدی نیاز به انسولین در زمانی که به شرکت‌کنندگان نوشیدنی گلوکز داده شد، شد.

همچنین می‌تواند چربی‌های خون، به ویژه لیپوپروتئین‌های با چگالی بسیار کم (VLDL)، که در بالا رفتن سطح کلسترول نقش دارند را با افزایش متابولیسم عضله سولئوس تا حدی که ساعت‌ها کار می‌کند، بسوزاند. این اثر به این معنی بود که متابولیسم چربی در مقایسه با سطوح طبیعی بدون شنا سوئدی دو برابر شد.

بخشی از جادوی عضله نعلی احتمالاً ناشی از نحوه ذخیره انرژی در آن است. عضله نعلی به جای تجزیه گلیکوژن مانند سایر عضلات بدن، از گلوکز و چربی‌های خون استفاده می‌کند و به این ترتیب می‌تواند در حین راه رفتن و دویدن بدون خستگی به کار خود ادامه دهد.

همیلتون افزود: «وابستگی کمتر از حد معمول عضله سولئوس به گلیکوژن به آن اجازه می‌دهد تا ساعت‌ها بدون خستگی و بدون تلاش در طول این نوع فعالیت عضلانی کار کند، زیرا محدودیت خاصی برای استقامت عضلانی ناشی از تخلیه گلیکوژن وجود دارد.» «تا آنجا که ما می‌دانیم، این اولین تلاش هماهنگ برای مهندسی نوع خاصی از فعالیت انقباضی با هدف بهینه‌سازی فرآیند‌های متابولیک انسان است.»

با این حال، راه حل، مثل همیشه، هنوز کامل نیست، زیرا اگرچه به نظر می‌رسد عضله سولئوس پتانسیل زیادی برای تأثیرگذاری بر سلامت متابولیک ما دارد، کاهش حرکت آزاد چندان ساده نیست.

همیلتون توضیح داد: «شنا کردن عضله سولئوس از بیرون ساده به نظر می‌رسد، اما گاهی اوقات آنچه با چشم غیرمسلح می‌بینیم تمام ماجرا نیست. این یک حرکت بسیار خاص است که در حال حاضر برای بهینه‌سازی فواید سلامتی آن، به فناوری پوشیدنی و تخصص نیاز است.»

تیم پشت این کشف در حال حاضر در حال اصلاح دستورالعمل‌ها است تا کارمندان اداری بتوانند بدون نیاز به فناوری پیچیده آزمایشگاهی، حرکت شنا سوئدی را به تنهایی انجام دهند. با این وجود، این روش جایگزین امیدوارکننده‌ای برای میز‌های ایستاده و تردمیل‌های زیر میزی در آینده برای کسانی است که زمان زیادی را صرف نشستن می‌کنند و می‌خواهند سلامت خود را بهبود بخشند، اما به این دستگاه‌های گران‌قیمت دسترسی ندارند.