دانشمندان: انتشار سیاهچاله‌ها در مرکز کهکشان در نزدیکی کهکشان راه شیری یک درخشش قوی پرتو گاما ایجاد می‌کند

در طول مشاهدات جدید از سیاهچاله ابرپرجرم در مرکز کهکشان M۸۷، ستاره شناسان شواهدی را کشف کرده‌اند که پرتو‌های ماده به بیرون پرتاب شده توسط سیاهچاله یک انفجار قدرتمند پرتو گاما ایجاد کرده‌اند.

به گزارش مجله خبری نگار، سرویس مطبوعاتی دانشگاه ناگویا ژاپن گفت که مطالعه این انفجار به کشف مکانیسم‌های پشت شکل گیری این انتشارات کمک می‌کند.

جاکومو پرینسیپ، محقق دانشگاه تریست، گفت: «ما خوش شانس بودیم که یک انفجار پرتو گاما را در مرکز کهکشان M۸۷ در طول چرخه هواشناسی در حال انجام زیر تلسکوپ افق رویداد کشف کردیم و این اولین کشف چنین انفجاری در این جرم آسمانی در ده سال گذشته است که به ما امکان می‌دهد محل دقیق تولد این انفجار را تعیین کنیم و مشاهده آن منطقه به ما کمک می‌کند تا فرآیند‌های فیزیکی را که فعالیت سیاهچاله‌های ابرپرجرم را کنترل می‌کنند، شناسایی کنیم.»

این کشف در طی مشاهدات مکرر یک سیاهچاله عظیم واقع در منطقه مرکزی کهکشان بیضوی M۸۷ در صورت فلکی باکره که نسبتا نزدیک به کهکشان راه شیری است، انجام شد.

در آوریل ۲۰۱۹، شرکت کنندگان در پروژه EHT اولین تصویر از "سایه" سیاهچاله را منتشر کردند، منطقه خاصی در اطراف آن که در آن نوعی "بازتاب" افق رویداد دیده می‌شود. پس از کشف این ساختار، ستاره شناسان مشاهدات مکرر M۸۷ را انجام دادند، این بار نه تنها با استفاده از تلسکوپ‌های رادیویی، بلکه با استفاده از طول موج‌های دیگر با استفاده از تعداد زیادی تلسکوپ زمینی و فضایی.

تصاویر گرفته شده توسط دانشمندان به مکان یابی جت به عنوان یک پرتو نازک از ماده که توسط یک سیاهچاله عظیم به بیرون پرتاب می‌شود کمک کرد و همچنین شواهد اولیه را نشان می‌دهد که اخیرا یک انفجار پرتو گاما قدرتمند ایجاد کرده است.

دانیل مازن، استادیار دانشگاه توکیو، گفت: "تغییر شدید در شدت درخشش پرتو گامای جت نشان می‌دهد که منطقه‌ای که این درخشش را ایجاد کرده است از نظر اندازه بسیار کوچک است و قطر آن تنها ده برابر بزرگتر از محیط خود سیاهچاله است. با این حال، ما انحرافات مشابهی در قدرت درخشش در سایر باند‌های امواج الکترومغناطیسی مشاهده نکرده‌ایم که ساختار پیچیده این منطقه را نشان می‌دهد.

ستاره شناسان امیدوارند که مشاهدات بعدی این منطقه از فضا در مرکز M۸۷ به کشف مکانیسم فیزیکی تشکیل دهنده چنین شراره‌هایی و همچنین درک چگونگی ارتباط قرص ماده اطراف حفره‌های عظیم و انتشار آنها با سیاهچاله‌های پرجرم کمک کند. محققان به این نتیجه رسیدند که درک این موضوع برای درک نقش جت‌ها در "اختلاط" ماده در کهکشان‌ها و فرآیند‌های تشکیل ستاره بسیار مهم است.

منبع: TASS

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری