به گزارش مجله خبری نگار، انفجار ساختمان شهرداری رفح و تصویربرداری آن از هوا تنها یکی از صدها فیلمی است که تخریب ساختمانها به دست نظامیان اسرائیلی یا توسط بمبها و موشکها و تبدیل آنها به آوار را به تصویر میکشد.
در گزارش پیشین برنامه توسعه سازمان ملل آمده است که بازسازی واحدهای مسکونی ویران شده ۲۸ سال زمان میبرد حتی اگر مصالح ساختمانی که وارد غزه میشود پنج برابر شود. ارزیابیها نشان میدهد که ۶ ساختمان از هر ۱۰ ساختمان طی ۹ ماه گذشته در غزه ویران شده است.
سایت فرانسوی مدیا پارت در گزارش طولانی تحت عنوان (کشتار شهرها در غزه... آنها میخواهند ما فراموش کنیم که اینجا زیستیم) نوشت، این ویرانی گسترده و سیستماتیک باعث شده است که کارشناسان اصطلاح کشتار شهرها را مطرح کنند که در سال ۱۹۶۰ برای توصیف اراده سیاسی در تخریب گسترده یک شهر نمود یافت. همچنین حتی اصطلاح «Domicide» مطرح شد که به معنای تخریب عمدی خانهها است.
مدیا پارت مصاحبه نیویورک تایمز با «راجا گوپال» گزارشگر سازمان ملل را یادآور شد که گفته بود کسی که غزه را نابود میکند همچون کسی است که گذشته، حال و آینده بسیاری از فلسطینیها را نابود میکند.
مدیاپارت نوشت که تخریب مراکز شهری و ملزومات زندگی به قدمت خود شهرها و جنگ هاست و در دوران مدرن بر سر سارایوو، گروزنی، حلب و ماریوپل آمده است.
همچنین استاد جغرافیای شهری دانشگاه تورین ایتالیا گفت هدف اسرائیل بیش از آنکه نابودی رهبران حماس یا سایر گروههای فلسطینی باشد، نابودی ساختار مادی در این باریکه است. او گفت هدف این مجازات جمعی، باقی نگه داشتن ساکنان غزه در وضعیتی بسیار بد است تا برای رهایی از حماس اقدام کنند.
ایین وبگاه فرانسوی همچنین به نقل از استاد دانشکده لندن نوشت، کشتار شهرها محدود به تخریب مادی نیست بلکه ممانعت از بازسازی را شامل میشود؛ اسرائیل قبل هفتم اکتبر و به دلیل محاصره مانع ورود مصالح ساختمانی و تردد افراد میشد.
با این حال، آنچه به مدت ۱۱ ماه در غزه رخ داده، در هیچ جای تاریخ رخ نداده است و به گفته گزارشگر سازمان ملل بدتر از آن چیزی است که در طول جنگ جهانی دوم در روتردام، درسدن یا توکیو و یا اخیرا حمص و ماریوپل رخ داد. بمبهایی که در غزه فرود آمد و موجب آوارها شد از حوادث مانند آن در هر درگیری دیگری که پژوهشگران آن را بررسی کردهاند فراتر است.
به گفته استاد دانشکده لندن، در درگیریهای پیشین فقط ساختمانهای دولتی یا مشابه آن و برخی تاسیسات صنعتی همچون نیروگاههای برق هدف قرار میگرفت، اما در غزه تخریب تماما از کنترل خارج شده است و ارتش اسرائیل هیچ استثنایی را قائل نیست. هدف ایجاد فاجعه بزرگی در غزه که ساکنان آن در امان نیستند و بازگرداندن این نوار به نقطه صفر است.
ارتش رژیم صهیونیستی در پاسخ به سوالات مدیا پارت تنها به این سخن اکتفا کرد که دکترین رزمی آن مانع آسیب رساندن به زیرساختهای غیرنظامی میشود و عملیات آن مطابق قوانین بینالمللی است.
ارتش گفت حماس را از تهدید علیه اسرائیلیها باز میدارد و تلاش میکند طرحی را برای حفاظت از جنوب اراضی اشغالی ایجاد کند. این رژیم مقاومت را به استقرار در مناطق غیرنظامی آکنده از ساکنان متهم کرد. اتهامی که کارشناسان آن را فاقد شواهدی برای اثبات دانشته و تاکید کردند حتی در صورت صحت این ادعا، تخریب بدون تبعیض اماکن غیر نظامی امری کاملاً ممنوع است.
استاد جغرافیای شهری دانشگاه ایتالیا معتقد است که قانون بین المللی ارتشها را به حفاظت از غیرنظامیان و خانهها و مناطق آنها ملزم میکند حتی اگر در مناطقی باشند که از آنجا خمپاره شلیک میشود و نباید آنها را در تیررس آتش قرار دهند. اما در غزه اسرائیل خانههای مردم و مناطق آنها را هدف قرار میدهد. در اینجا ما از درگیریهای دایر در اماکن نظامی سخن نمیگوییم، بلکه سالنهای آرایشگری، محلهای اماکن کار و در بسیاری از موارد مدارس در معرض تخریب قرار میگیرند. آنچه در حال رخ دادن است انتقام گستردهای است که هیچ کس دیگر بر آن کنترل ندارد و بهترین مثال برای اصطلاح کشتار شهرهاست.
مدیا پارت مینویسد جنگ از یک عملیات نظامی فراتر رفته و به تلاش برای تخریب و نابودی آگاهی فلسطینیها تبدیل شده است.
استاد جغرافیای شهری دانشگاه ایتالیا در این خصوص گفت آنچه ارتش رژیم صهیونیستی به دنبال آن محو آن است، حافظه مردم است. آنها هر چیزی را که مرتبط با زندگی مردم است نابود میکنند.