مشخص شده است که پرواز‌های فضایی چگونه بر خواب فضانوردان تأثیر می‌گذارند

ماموریت‌های فضایی بر خواب فضانوردان تأثیر می‌گذارند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان کالج هاروارد، دانشکده پزشکی هاروارد و مرکز تحقیقات ایمز ناسا بررسی کرده‌اند که چگونه ماموریت‌های فضایی طولانی‌مدت بر خواب فضانوردان تأثیر می‌گذارند. آنها دریافتند که مدت و کیفیت خواب تحت این شرایط تغییر می‌کند. این مطالعه در مجله تحقیقات خواب (JSR) منتشر شده است.

خواب نقش کلیدی در حفظ سلامت جسمی، ثبات عاطفی و بهره‌وری دارد. با این حال، در فضا، استراحت با کیفیت به یک چالش واقعی تبدیل می‌شود. فضانوردان اغلب به دلیل استرس، کمبود جاذبه، تغییر در ریتم شبانه‌روزی و شرایط منحصر‌به‌فرد موجود در فضاپیما، دچار اختلالات خواب می‌شوند.

به گفته ارین فلین-ایوانز، مدیر آزمایشگاه مقابله با خستگی در ناسا ایمز، دانشمندان پیش از این می‌دانستند که فضانوردان حدود شش ساعت در روز در فضا می‌خوابند. با این حال، مطالعه تغییرات مغز در طول خواب به دلیل نیاز به استفاده از الکترود برای اندازه‌گیری فعالیت مغز، همچنان چالش برانگیز بود.

یک آزمایش جدید شامل پنج مرد بود که از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ به ایستگاه فضایی میر پرواز کردند. شرکت‌کنندگان یک دستگاه Nightcap به سر داشتند که مراحل خواب را بر اساس حرکات چشم و بدن ثبت می‌کرد. داده‌ها طی ۳۶ شب قبل از پرواز، دو شب پس از بازگشت به زمین و چندین شب در طول ماموریت‌ها جمع‌آوری شد.

این مطالعه تغییرات قابل توجهی را در ساختار خواب در فضا تأیید کرد. میانگین مدت خواب از ۶.۷ ساعت به ۵.۷ ساعت کاهش یافت و راندمان خواب از ۸۹٪ به ۷۳٪ کاهش یافت. در همین حال، زمان لازم برای به خواب رفتن دو برابر شد. مراحل خواب REM و غیر REM نیز دستخوش تغییراتی شدند. خواب REM از ۲۶.۴٪ به ۱۹.۶٪ از کل زمان خواب کاهش یافت، اما به تدریج به سطح قبل از پرواز بازگشت. این بهبودی به قیمت کاهش مدت زمان خواب غیر REM رخ داد.

پس از بازگشت به زمین، الگو‌های خواب شرکت‌کنندگان به سطح اولیه خود بازگشت که نشان می‌دهد تغییرات ناشی از محیط فضا موقتی بوده‌اند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری