کافه تعمیر؛ دورهمی متفاوتی که هم وسایل خراب را زنده می‌کند و هم خانواده‌ها را به هم نزدیک‌تر!

به گزارش مجله خبری نگار، روزنامه گاردین به‌تازگی در گزارش‌های متعددی از رشد تصاعدی پدیده‌ای جذاب در دنیا خبر داده است که از آمستردام هلند آغاز شد و حالا بیش از ۱۲۵۶ شعبه در جهان دارد. نام این پدیده دوست‌داشتنی کافه تعمیر است؛ جایی که آدم‌ها به‌جای دورانداختن وسایل خراب یا سپردن بی‌روح آنها به تعمیرگاه‌های گران‌قیمت دور هم جمع می‌شوند و با نوشیدن چای و بیسکویت جان دوباره‌ای به اشیای مرده می‌دهند. نظرسنجی‌های همین روزنامه نشان می‌دهد در دنیای مدرن امروز ۲۱ درصد آدم‌ها حتی برای تعویض یک لامپ ساده اعتمادبه‌نفس ندارند و ۴۳ درصد از دست‌زدن به دوشاخه برق دچار اضطراب می‌شوند. اما در دل همین گزارش‌ها متخصصان اثبات کرده‌اند که برای زنده کردن بسیاری از وسایل خانگی نیازی به ابزار‌های پیچیده نیست و با یک پیچ‌گوشتی ساده و یک کاردک پلاستیکی می‌توان سشوار‌ها چراغ‌های مطالعه و حتی گوشی‌های هوشمند را نجات داد. اینجا پای یک مفهوم عمیق‌تر به میان می‌آید؛ قالبی که در بستر فرهنگ ما می‌تواند در یک کافه تعمیر خانوادگی اجرا شود و گره‌های روانی و اقتصادی زیادی را باز کند.

خداوند انسان را با ظرفیت‌هایی بی‌نهایت برای خلق‌کردن و تدبیر امور آفریده است و وقتی ما یک شیء ازکارافتاده را دوباره به چرخه استفاده برمی‌گردانیم در واقع در حال بسط‌دادن همین ظرفیت درونی و تسلط بر جهان پیرامونمان هستیم. امام صادق (ع) در کلامی بسیار ظریف و راهگشا می‌فرمایند که رسیدگی به دارایی‌ها و مرمت آنها پیوندی ناگسستنی باایمان و اصالت درونی انسان دارد (وسائل‌الشیعه، جلد ۱۷، صفحه ۶۶). در تأیید همین حکمت ریشه‌دار امروز روان‌شناسی رشد ثابت کرده است که تعمیرکردن وسایل یک مذاکره آگاهانه با قانون زوال و ازهم‌پاشیدگی است. ریچارد سنت در کتاب تحسین‌شده دست‌ساز (The Craftsman) به زیبایی توضیح می‌دهد که چگونه درگیرشدن دست‌ها برای حل یک مشکل فیزیکی به شکلی معجزه‌آسا استدلال تحلیلی و تفکر استراتژیک را تقویت می‌کند و به‌جای تسلیم‌شدن در برابر خرابی‌ها حس خودفرمانی و استقلال را در روان پرورش می‌دهد.

معجزه در کافه تعمیر خانوادگی اتفاق می‌افتد

وقتی مهارت دست‌های لرزان پدربزرگ برای نخ‌کردن دوباره گردن‌بند مروارید مادربزرگ با چشمان تیزبین و دست‌های کوچک نوه ترکیب می‌شود چیزی فراتر از یک تعمیر ساده رخ‌داده است. این روز‌ها که فشار‌های اقتصادی گاهی شانه پدر‌ها و مادر‌ها را خسته می‌کند ما حق داریم که از خراب‌شدن وسایل مضطرب شویم، اما می‌توانیم این تهدید را به یک فرصت طلایی برای آموزش و آرامش تبدیل کنیم. برپاکردن این رویداد در خانه اصلاً کار سختی نیست و فقط به کمی حوصله و تغییر نگاه نیاز دارد.

راه‌اندازی صندوق احیا در گوشه خانه

یک جعبه چوبی یا مقوایی زیبا در گوشه اتاق قرار دهید و نام آن را صندوق احیا بگذارید. از همه اعضای خانه بخواهید هر اسباب‌بازی شکسته پیراهن بدون دکمه یا وسیله برقی کوچکی که ازکارافتاده است را درون آن بیندازند تا در زمان مناسب به آن رسیدگی شود. این کار به کودک یاد می‌دهد که خرابی پایان راه نیست و هر مشکلی در زندگی راه‌حلی دارد.

تعیین زمان طلایی برای دورهمی فنی

آخر هفته که معمولاً با کمی کلافگی همراه است بهترین زمان برای باز کردن در صندوق احیا است. بساط چای و شیرینی را پهن کنید و با حضور همه اعضای نسل‌های مختلف خانواده به سراغ وسایل بروید. پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها گنجینه‌ای از مهارت‌های تعمیراتی هستند که به دلیل کهولت سن شاید توان اجرای ظریف آن را نداشته باشند، اما حضورشان در این دورهمی و انتقال تجربه‌شان به نوه‌ها یک پیوند بین‌نسلی عمیق و غرورانگیز می‌سازد.

کالبدشکافی شجاعانه وسایل سوخته

حتی اگر یک وسیله کاملاً سوخته و غیر قابل برگشت است آن را دور نیندازید. پیچ‌گوشتی را به دست کودک بدهید تا تمام قاب‌ها و قطعات آن را باز کند. دیدن چرخ‌دنده‌ها برد الکترونیکی و سیم‌پیچ‌ها بدون ترس از خراب‌تر شدن وسیله یک کلاس عملی فوق‌العاده برای درک مهندسی مکانیک و بالابردن اعتمادبه‌نفس او در مواجهه با ناشناخته‌ها است.

این کار ساده و بی‌هزینه یعنی همان راه‌اندازی کافه تعمیر خانوادگی به ما و فرزندانمان یادآوری می‌کند که ما قربانی شرایط و خرابی‌ها نیستیم. ما توانایی آن را داریم که با دستانمان اوضاع را بهبود ببخشیم و به‌جای غصه خوردن برای از دست رفته‌ها برای ساختن دوباره آنها مقتدرانه تلاش کنیم. این همان اصالت آرامی است که انسان خسته امروز برای نجات روان خود به آن نیاز دارد.