رسانه عبری: آوارگان موشک‌های جنگ ۱۲ روزه همچنان محل سکونت ندارند

به گزارش مجله خبری نگار،  این نتیجه گزارشی است که روزنامه عبری زبان زیمان یسرائیل امروز چهارشنبه روی خروجی وب سایت خود منتشر شد.

به نوشته این روزنامه صهیونیستی، هزاران خانواده (دقیقا از واژه هزاران خانواده استفاده شده است) که ساختمان‌های آنها طی دو سال گذشته مورد اصابت موشک‌های ایرانی قرار گرفته‌اند، بدون مسکن دائم به سر می‌برند و زندگی نابسامانی را پشت سر می‌گذارند.

این رسانه صهیونیستی با اشاره به شوی شهردار بات یام در رابطه با دریافت غرامت به خاطر ساختمان‌های مورد اصابت قرار گرفته (که اداره سانسور رژیم صهیونیستی اجازه انتشار اطلاعاتی در مورد آن داده است) را منتشر کرده و در این رابطه نوشت: در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، یک موشک ایرانی به ساختمانی ۱۲ طبقه در خیابان قدس، در منطقه بات‌یام اصابت کرد.

این حمله به کشته شدن ۹ نفر از ساکنان ساختمان، و زخمی شدن حدود ۶۵ صهیونیست دیگر منجر شد. ساختمان مذکور و ۲۶ ساختمان مجاور آن ویران شد و دیگر قابل سکونت نبودند.

در پی این حادثه، حدود ۱۲۰۰ نفر از ساکنان این ساختمان‌ها آواره و به هتل‌ها و خانه‌های بستگانشان منتقل شدند.

امروز نیز این مجموعه ساختمانی همچنان به‌صورت ویرانه باقی مانده است. در سپتامبر سال جاری، دولت تصمیم گرفت طرحی جامع برای بازسازی و نوسازی این منطقه اجرا کند. این طرح در چارچوب برنامه نوسازی شهری بات‌یام اجرا خواهد شد و تمام ساختمان‌های ویران‌شده، از جمله حدود ۲۴۷۰ واحد مسکونی را دربر خواهد گرفت.

این تصمیم بر اساس قانون جدیدی اتخاذ شده است که کنست در مارس سال جاری تصویب کرد؛ قانونی با عنوان «قانون بازسازی خسارات جنگ در چارچوب نوسازی شهری» از آن نام برده می‌شود.

به اعتراف این رسانه صهیونیستی: عملیات بازسازی در مجموعه ساختمانی بات‌یام از جولای سال گذشته آغاز شده، اما تاکنون صرفاً شامل تخریب ساختمان‌های آسیب‌دیده و بازسازی زیرساخت‌ها بوده است. هنوز عملیات احداث مجدد ساختمان‌ها آغاز نشده و ساکنان همچنان در مناطق مختلف پراکنده و آواره هستند.

ایلی یتسحاکیان، یکی از ساکنان مجموعه آسیب‌دیده، از یک سال و چهار ماه پیش تاکنون در هتل اقامت دارد. او می‌گوید: «من دیگر جوان نیستم و خانواده‌ای هم ندارم؛ بنابراین سامان دادن دوباره به زندگی‌ام برایم دشوار است.

موتی (نام مستعار)، یکی دیگر از ساکنان این مجموعه، می‌افزاید: «اموال زیادی در آنجا داشتیم که همه آنها غارت شد و هیچ‌چیزی از آنها باقی نماند. ما تمام زندگی‌مان را آنجا گذرانده بودیم».

خانواده موتی چند ماه در هتل اقامت داشتند و سپس به یک آپارتمان اجاره‌ای نقل مکان کردند. اعضای این خانواده هنوز نمی‌دانند که پس از نوسازی، تمایلی به بازگشت به ساختمان خود خواهند داشت یا خیر؟

موتی می‌گوید: «از یک طرف، بله، دوست داریم به خانه خودمان برگردیم؛ اما از طرف دیگر، با توجه به اتفاقی که آنجا افتاد، این کار برایمان دشوار است».

موتی از تصمیم دولت و شهرداری برای گنجاندن این مجموعه در طرح نوسازی شهری رضایت ندارد. او می‌گوید: «در میان تمام مشکلاتی که همین حالا هم با آنها دست‌وپنجه نرم می‌کنیم، تخلیه اجباری و ساخت‌وساز ما را مجبور می‌کند با بروکراسی اداری، پیمانکاران، طرح‌های ساختمانی، جلسات مالکان و وکلا سروکار داشته باشیم.

در حال حاضر توان کنار آمدن با این مسائل را ندارم. ساختمان خوبی بود و بازسازی آن به شکل اولیه‌اش بسیار آسان‌تر می‌بود».

موتی می‌گوید: «این موضوع درباره ساختمان‌هایی صدق می‌کند که از قبل در طرح‌های موجود گنجانده شده‌اند. اما طرح جدید داستان متفاوتی دارد و ممکن است سال‌ها طول بکشد. چیزی که قطعی است، این است که شرکت‌های توسعه و ساخت‌وساز از این فاجعه سود‌های کلانی به دست خواهند آورد».

اعترافی که رسانه صهیونیستی اجازه افشای آن را پیدا کرد

براساس اعترافی که در این رسانه صهیونیستی به طور مستند به آن اشاره شده است: در جریان جنگ دوازده‌روزه، مقام‌های مسئول حدود ۱۳ هزار نفر را به هتل‌ها و اقامتگاه‌های مهمان منتقل کردند. حدود ۶ هزار نفر دیگر نیز شخصاً به هتل‌ها و خانه‌های بستگان و دوستان خود رفتند.

برخی از این افراد جایگزین آخرین گروه از آوارگان شمال (فلسطین اشغالی) شدند که آنها نیز به‌تدریج هتل‌ها را ترک کرده و به خانه‌های خود بازگشته بودند.

بیشتر واحد‌های مسکونی آسیب‌دیده‌ای که ساکنان آنها تخلیه شدند ـ واحد‌های واقع در بات‌یام ـ در تل‌آویو، رامات‌گان، بنی‌براک، ریشون لتسیون، بیت‌شمش و بئرالسبع (در نزدیکی ساختمان‌ها و تاسیسات نظامی و اطلاعاتی رژیم صهیونیستی) قرار داشتند.

به اعتراف زیمان یسرائیل: پاییز سال گذشته، هزاران نفر از این افراد همچنان در هتل‌ها و خانه‌های بستگانشان اقامت داشتند. از آن زمان تاکنون، بیشتر آنها به خانه‌های خود بازگشته‌اند؛ اما هزاران واحد مسکونی آسیب‌دیده هنوز بازسازی نشده‌اند و ساکنان آنها در آپارتمان‌های اجاره‌ای زندگی می‌کنند که هزینه اجاره آنها را اداره مالیات یا شرکت‌های توسعه و ساخت‌وساز، در چارچوب پروژه‌های نوسازی شهری، تأمین می‌کنند.

در بخش دیگری از این گزارش تاکید شده است که بعد از جنگ ۱۲ روزه و در جریان جنگ ۴۰ روزه هم موشک‌های که حزب الله از لبنان شلیک می‌کرد خسارات سنگینی به بار آوردند؛ هرچند تعداد ساختمان‌های مسکونی آسیب‌دیده در مقایسه با سال گذشته کمتر بود.

براساس آماری که این رسانه صهیونیستی اجازه انتشار آن را پیدا کرده و به طور حتم در برگیرنده ساختمان‌های نظامی و امنیتی و اطلاعاتی اطراف این ساختمان‌ها را شامل نمی‌شود: در جریان جنگ، ۶۴۷۳ واحد مسکونی و ساختمان مسکونی آسیب دیدند و غیرقابل سکونت شدند. بیش از ۵۵۰۰ نفر از ساکنان، از ۱۳۰۰ منطقه مختلف آسیب‌دیده، مجبور به ترک خانه‌های خود شدند.

از مجموع واحد‌های مسکونی آسیب‌دیده در دو جنگ با ایران، ۹۰۱ واحد در مجموعه‌های بزرگ ساختمانی قرار داشتند که از آن زمان، مطابق قانون جدید، وارد روند نوسازی شهری شده‌اند. نزدیک به نیمی از این واحدها، یعنی ۴۱۶ واحد، در مجموعه بزرگ مسکونی بات‌یام قرار دارند که آسیب دیده بود.

سایر مجموعه‌هایی که قرار است در چارچوب نوسازی شهری بازسازی شوند، عبارت‌اند از مجموعه‌هایی که در سال ۲۰۲۵ در منطقه میروم نِف در رامات‌گان و مرکز شهر رحوفوت آسیب دیدند؛ همچنین مجموعه‌هایی که در سال جاری آسیب دیدند. این مجموعه‌ها در منطقه یهودا هالیوی در تل‌آویو، محله نعمه در حیفا، محله رامات هاری در بنی‌براک، دیمونا و عراد قرار دارند.

به اعتراف این رسانه صهیونیستی با استناد به اطلاعاتی که اداره مالیات اسرائیل در اختیارش قرار داده پس از جنگ دوازده‌روزه سال گذشته، در مجموع ۴۱ هزار و ۸۸۸ درخواست غرامت از سوی ساکنان، اعم از افراد و خانواده‌ها، که خانه‌هایشان آسیب دیده بود، ثبت شد. هدف از پرداخت این غرامت‌ها، تأمین هزینه اجاره مسکن برای ساکنانی بود که دوره اقامت آنها در هتل‌های اختصاص‌یافته از سوی مقام‌های مسئول به پایان رسیده بود؛ همچنین هزینه‌های بازسازی یا احداث مجدد واحد‌های مسکونی را پوشش می‌داد.

اما از میان این درخواست‌ها، هنوز به ۴۸۸۷ (بیش از ۱۰ درصد) اصلا مورد رسیدگی نشده است؛ زیرا واحد‌های مسکونی مربوطه همچنان در حال بازسازی هستند و ساکنان آنها در هتل‌ها یا آپارتمان‌های اجاره‌ای اقامت دارند که هزینه آنها از سوی اداره مالیات تأمین می‌شود.

در جریان جنگ ۴۰ روزه، ۲۴ هزار و ۴۵۶ درخواست غرامت به اداره مالیات ارائه شد. رسیدگی به ۴۵۶۰ مورد از این درخواست‌ها هنوز به پایان نرسیده است؛ زیرا واحد‌های مسکونی مربوطه همچنان تحت عملیات بازسازی هستند که هزینه آن را اداره مالیات تأمین می‌کند.

شهرداری تل‌آویو اعلام کرد که در جریان دو جنگ، دو ساختمان و پنج خانه مستقل در این شهر به‌طور کامل ویران شده‌اند و ۵۲ ساختمان نیز غیرقابل سکونت اعلام شده‌اند. در مجموع، ساکنان ۱۳۳۵ واحد مسکونی در تل‌آویو تخلیه شدند. بیشترین خسارات در جریان جنگ دوازده‌روزه در مجموعه برودتسکی در رامات‌آویو و در جریان جنگ ۴۰ روزه در مجموعه یهودا هالیوی متمرکز بود.

حیفا نیز یکی دیگر از شهر‌های بزرگی است که در جریان دو جنگ خسارات سنگینی متحمل شد. این شهر هدف حملات موشکی ایران و موشک‌های شلیک‌شده از سوی حزب‌الله از لبنان قرار گرفت.

شهرداری حیفا اعلام کرد که در جریان جنگ دوازده‌روزه حدود ۴۰ ساختمان در این شهر آسیب دیدند و در جریان جنگ «جنگ ۴۰ روزه» نیز ۶۴ ساختمان دیگر آسیب دیدند. علاوه بر ساختمان‌های مسکونی، «ساختمان موشک‌ها» که دفاتر دولتی در حیفا در آن قرار دارند و همچنین کارخانه زان در منطقه صنعتی خلیج حیفا نیز به شدت آسیب دیدند. در حمله به کارخانه زان، سه نفر کشته شدند. چهار نفر دیگر نیز در پی حملات به ساختمان‌های مسکونی در حیفا جان خود را از دست دادند.

بئرالسبع نیز در جریان دو جنگ با ایران با ویرانی‌های گسترده‌ای رو‌به‌رو شد. در جنگ دوازده‌روزه، موشک‌های ایرانی خسارات سنگینی به بیمارستان سوروکا (به دلیل اصابت موشک‌های ایران به ساختمان مرکز اطلاعاتی و امنیتی اسرائیل که در کنار احداث و از بیمارستان به عنوان سپر و پوشش آن مورد استفاده قرار گرفته بود) وارد کردند که در نتیجه آن، بخشی از فعالیت‌های این بیمارستان برای مدت طولانی متوقف شد. دانشگاه بن‌گوریون نیز هدف حمله قرار گرفت و آزمایشگاه‌های آن ویران شدند و مواد تحقیقاتی ارزشمندی از بین رفتند.

بر اساس اطلاعات مرکز پژوهش‌های کنست، در جریان جنگ دوازده‌روزه سال ۲۰۲۵، حدود ۱۷۰۰ نفر از ساکنان بئرالسبع آواره شدند و در جریان جنگ «جنگ ۴۰ روزه» در سال جاری نیز حدود ۵۰۰ نفر دیگر مجبور به ترک خانه‌های خود شدند.

بر اساس اطلاعاتی که شهرداری بئرالسبع و اداره لاوی در ماه اوت منتشر کردند، بیشتر این افراد طی سال گذشته به‌تدریج به خانه‌های خود بازگشته‌اند، اما هنوز همه آنها موفق به بازگشت نشده‌اند.

بیشترین ویرانی در بئرالسبع در ژوئن گذشته، در یک ساختمان مسکونی بزرگ در محله نِوی زئیف رخ داد. در این حادثه چهار نفر جان باختند: نعومی شاعانان، میخال و ایتان ساکس و نوعا بوگوسلافسکی. ساختمان‌های مجاور نیز به‌شدت آسیب دیدند و حدود ۷۰۰ نفر از ساکنان محله مجبور به ترک خانه‌های خود شدند و بی‌خانمان ماندند.

اورن کوهن، بازیگر تئاتر بئرالسبع و مجموعه‌های تلویزیونی، همراه با شریک زندگی‌اش و سه فرزندشان در یک آپارتمان باغ‌دار در مجموعه مسکونی مذکور زندگی می‌کند که در نزدیکی ساختمانی (امنیتی و اطلاعاتی مهم) قرار دارد که مستقیماً هدف اصابت موشک قرار گرفت.

او در این رابطه تاکید کرد که آرزو نمی‌کنم هیچ‌کس چنین شرایطی را تجربه کند. خوشحالم که به خانه‌مان بازگشتیم، اما نگرانی و درد ناشی از آن اتفاق بسیار عمیق است؛ و وقتی از وی پرسیده شد: با نگاهی به گذشته، درباره جنگ‌ها با ایران چه نظری دارید؟

ببینید، تهدید ایران واقعی است و باید برطرف شود. این موضوع توطئه‌ای با اهداف سیاسی نیست و به همین دلیل، با وجود تمام اتفاقاتی که در جریان جنگ نخست رخ داد، از آن حمایت کردم. اما بعد از اینکه دو حمله انجام دادند (و بلایی که بر سر اسرائیل آمد) و تهدید همچنان پابرجاست و می‌دانید که جنگ دیگری نیز در راه خواهد بود، ناچار می‌شوید پرسش‌های دشواری را از خودتان در مورد آغاز مجدد جنگ مطرح کنید.